คนต้องห้ามมารโคลนนี่ มีด้านลึกลับซับซ้อนขนาดนี้เชียวหรือ?
หลี่หย่วนเต้าเผยสีหน้าประหลาดใจ ตื่นตะลึงยิ่งนัก
เขารีบอ่านความทรงจำของอสูรกายหยินเซิงอีกครั้ง
การค้นวิญญาณเมื่อครู่ เขาไม่ปล่อยให้หลุดรอดแม้แต่น้อย
เทคโนโลยีโคลนนิ่งมากมายและด้านอื่นๆ ของอีกฝ่าย ล้วนถูกรวบรวมเอาไว้ทั้งหมด
เพียงแต่
หลังจากค้นหาอยู่ครู่หนึ่ง
หลี่หย่วนเต้าก็ยังไม่พบข้อมูลเฉพาะเจาะจงที่เกี่ยวข้องกับคนต้องห้ามมารโคลนและป่าทึบหมอกมัว
"อสูรกายหยินเซิงนี่ พวกเจ้าเคยได้ยินชื่อมาก่อนหรือไม่?"
หลี่หย่วนเต้าหันไปถามเหลิ่งเฟิงเตี่ยน
เหลิ่งเฟิงเตี่ยนพยักหน้า ตอบว่า "ย่อมเคยได้ยิน! เขาคือนักวิทยาศาสตร์สติเฟื่องผู้โด่งดัง! ในวงการวิทยาศาสตร์เมื่อก่อน มีชื่อเสียงอย่างมาก! แต่เมื่อหลายสิบปีก่อน กลับหายตัวไปอย่างกะทันหัน! ข้าสงสัยว่า คนต้องห้ามมารโคลนที่ปรากฏตัวในตอนนี้ น่าจะเกี่ยวข้องกับเขาอย่างมาก!"
"คนต้องห้ามมารโคลนพวกนั้นด้านนอก หรือเทคโนโลยีคนต้องห้ามมารโคลน ล้วนอาจเกี่ยวข้องกับเขาทั้งสิ้น!"
คนต้องห้ามมารโคลน ออกไปจากที่นี่งั้นหรือ?
หลี่หย่วนเต้าเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ตกตะลึงในใจ
เขาถามต่อว่า "คนต้องห้ามมารโคลนสามารถเข้าออกที่นี่ได้อย่างอิสระไร้อุปสรรค เช่นนั้นก็เท่ากับว่าคนอื่นสามารถตามเข้าออกป่าทึบหมอกมัวได้น่ะสิ? อย่างนี้ เมืองหลอมกระดูกก็น่าจะยึดครองป่าทึบหมอกมัวไปนานแล้วมิใช่หรือ!"
"ภายในรัศมีร้อยเมตรของคนต้องห้ามมารโคลน ห้ามมีสิ่งมีชีวิต!"
"เมื่อออกจากป่าทึบหมอกมัวไประยะหนึ่ง คนต้องห้ามมารโคลนก็จะระเบิดตัวเอง"
เหลิ่งเฟิงเตี่ยนขมวดคิ้ว กล่าวเสริมว่า "ปีก่อนนี่เอง ข้าเคยเห็นเหตุการณ์นั้นกับตา! มีผู้แข็งแกร่งยุทธ์หลายคน ต้องการออกไปกับคนต้องห้ามมารโคลน แต่ค่ายกลโดยรอบก็ปั่นป่วนอย่างรุนแรง พวกคนต้องห้ามมารก็ระเบิดกลายเป็นเถ้าธุลีกลางอากาศ!"
"เช่นนั้น เกี่ยวข้องกับค่ายกลในป่าทึบหมอกมัวหรือไม่?"
"อสูรกายหยินเซิงและพวกวิจัยคนต้องห้ามมารโคลนขึ้นมาได้แรงบันดาลใจจากค่ายกลที่นี่หรือเปล่า?"
หลี่หย่วนเต้ายิ่งประหลาดใจกว่าเดิม