"เจ๋งมากเลยเหรอ?"
"ให้ตายสิ!"
"พวกแกพวกเรียนดีนี่ แม่งอ่านหนังสือจนโง่กันหมดแล้ว! ถึงได้ถามปัญหาไร้สมองแบบนี้ออกมาได้!"
หลู่กุ้ยจ้องมองหลี่หย่วนเต้าอย่างพินิจ จากนั้นก็โมโหเกินเหตุ "คุณชายเจินน่ะมีพื้นเพอะไร? มาจากตระกูลเจินแห่งเมืองหยินซวง! ตระกูลเจินนั่นเป็นตระกูลดังแห่งเมืองหยินซวง! เป็นรองก็แค่ตระกูลสูงศักดิ์เท่านั้น! ถ้าเอาไปเทียบในหลิวเจียง ก็คือตระกูลใหญ่ระดับสุดยอดเลย! ทั้งหลิวเจียงจะมีสักกี่ตระกูลที่เทียบชั้นตระกูลเจินได้? นับนิ้วแค่ข้างเดียว!"
"แล้วยังตระกูลดังในบ้านนอกอย่างหลิวเจียง จะมาเทียบกับเมืองหยินซวงได้ยังไง? เส้นสายของตระกูลเจินน่ะเชื่อมไปถึงตระกูลสูงศักดิ์หลายตระกูลแน่ะ! เขาลือกันว่าฝั่งนั้นต่อถึงสวรรค์ได้เลยด้วย! เจ๋งไม่เจ๋งล่ะ?"
พูดมาถึงตรงนี้
หลู่กุ้ยจ้องหน้าหลี่หย่วนเต้า มุมปากแสยะยิ้มเย็น
สมัยนั้นตอนเขาอยู่โรงเรียน เขาก็เป็นพวกเด็กเกเร เขาเกลียดไอ้พวกเรียนดีอย่างหลี่หย่วนเต้าสุดจิต
ตอนนี้ได้อยู่เหนือพวกเรียนดีอย่างหลี่หย่วนเต้า ถ้าเห็นหลี่หย่วนเต้าทำหน้าตกตะลึงได้ล่ะก็ ใจเขาคงสะใจสุดขีด!
"ฮิฮิ ที่พี่กุ้ยว่า 'สวรรค์' ก็คือตระกูลสวรรค์แห่งเมืองหยินซวงของเรานี่แหละ! นั่นล่ะคือสวรรค์ของทั้งเมืองหยินซวงจริง ๆ ไม่ได้พูดเกินเลย!"
หัวหน้ารปภ.ยิ้มพลางเสริมขึ้นมาข้าง ๆ เพื่อบอกใบ้
"โอ..."
หลี่หย่วนเต้าพ่นออกมาเพียงคำเดียว
เห็นดังนั้น
หลู่กุ้ยเบิกตากว้าง เขาคิดไม่ถึงว่าสีหน้าหลี่หย่วนเต้าจะไม่สั่นไหวเลยแม้แต่น้อย
เขายังอยากเห็นหลี่หย่วนเต้าทำหน้าช็อกเหมือนพวกบ้านนอกเข้าเมืองครั้งแรกเสียอีก
เขาพูดอย่างหมดความอดทน "โอเชี้ยอะไรของแก! ดูท่าแกคงไม่รู้จริง ๆ ว่าตระกูลดังมันทรงพลังแค่ไหน แถมยังไม่รู้อีกว่าตระกูลสวรรค์คืออะไร!"
"รู้แล้ว เจ๋งเป้งจริง ๆ!"
หลี่หย่วนเต้ายักไหล่ "ว่าแต่ ปีนั้นนายย้ายโรงเรียนเหรอ? สอบเข้าวิทยายุทธได้ยังไง?"
"พี่กุ้ยสอบเชี้ยอะไรล่ะ!"
"จริง ๆ แล้วพี่กุ้ยเก่งเกินไป ถูกคุณชายเจินตาถูกใจ แค่ใช้เส้นนิดหน่อยก็เข้าเป็นนักศึกษาวิทยายุทธได้แล้ว! ตอนนี้พี่กุ้ยเป็นนักศึกษาที่มีอิทธิพลที่สุดในย่านมหาวิทยาลัยแล้วนะ! ทั้งย่านมหาวิทยาลัยน่ะ พูดได้เลยว่ากุมอำนาจเบ็ดเสร็จ!"