ต่อยไหลฝู!
จู้ทิงตกใจ รีบพูดว่า: "พี่หย่วนเต้า นั่นมันเจ้าหน้าที่ฝ่ายปกครองของศาลปกครองอำเภอนะ ต่อยไม่ได้! ที่ฉันดูตอนนี้ สู้เคลียร์เรื่องเข้าใจผิดให้จบดีกว่า! ไม่งั้นกลัวเรื่องจะบานปลาย!"
"งั้นก็ฟังหัวหน้าห้อง!"
"ถ้าพวกนั้นยอมเคลียร์เรื่องเข้าใจผิดดี ๆ ฉันก็ไม่มีเวลามาต่อยไหลฝูหรอก!"
หลี่หย่วนเต้าพูดยิ้ม ๆ
ตอนนี้เอง
ฮั่นไหลฝูพาฮั่นตังลูกชายกับพวก เดินมาถึงตรงหน้าหลี่หย่วนเต้า
"พ่อ ไอ้หมานี่แหละ มันออกเงินซื้อตัวซูจา ผมถูกซูจาหักแขนสองข้าง!"
"ตอนนี้ซูจาหายหน้าไปแล้ว ต้องหนีไปแน่... ไอ้เวรเอ๊ย..."
ฮั่นตังจ้องหลี่หย่วนเต้าอย่างโกรธแค้น แล้วพูดอย่างดุร้าย
ฮั่นไหลฝูกวาดตามองรอบหนึ่ง คนของตัวเองปิดล้อมที่นี่ไว้หมดแล้ว
จากนั้นเขาพูดอย่างเย็นชาว่า: "ไอ้ซูจา หนีไม่รอดหรอก! สองวันนี้ สมาคมเถาฮวาคงอยู่ไม่ได้แล้วเหมือนกัน! ไอ้ซูจา เดี๋ยวฉันค่อยไปคิดบัญชีกับมันทีหลัง!"
พูดถึงตรงนี้
ฮั่นไหลฝูจ้องเขม็งที่หลี่หย่วนเต้าด้วยแววตาดุดัน: "ไอ้คนชั้นต่ำบังอาจ คุกเข่า! แกเมินเฉยต่อกฎหมายของหลงกั๋ว ต่อหน้าผู้คนมากมายทำร้ายกัน โหดเหี้ยมทารุณ นิสัยรุนแรง กระทำชั่วร้าย สมควรตายตกตามกัน! ตอนนี้ข้าเจ้าหน้าที่ฝ่ายปกครองสั่งให้แกคุกเข่าหมอบภายในครึ่งนาที ยอมให้จับแต่โดยดี! มิฉะนั้น อย่าหาว่าพวกข้าใช้กำลังจับกุมแก!"
พูดจบ
พวกเสมียนศาลาว่าการและผู้มีฝีมือที่ตามมา ต่างกำด้ามกระบี่ที่เอว
ผู้มีวุ่นจั้นสองคนที่ยืนอยู่ข้างฮั่นไหลฝู สีหน้าเคร่งเครียดมาก ทำท่าเหมือนเจอศึกใหญ่
ถึงหลี่หย่วนเต้าตรงหน้าจะดูเด็กมาก แต่พวกเขาไม่กล้าประมาทเลยแม้แต่น้อย โดยเฉพาะในฐานะผู้มีพลังเน่ยจิ้นระดับสูงสองคนของที่ว่าการอำเภอ ต่อสิ่งใด ๆ ที่เป็นภัยคุกคาม โดยเฉพาะที่คุกคามท่านอำเภอหรือเจ้าหน้าที่ฝ่ายปกครองเป็นต้น ต่อให้เป็นขอทานหรือคนเร่ร่อน ก็ไม่ประมาท!
"คุณฮั่นเจ้าหน้าที่ฝ่ายปกครอง อย่าเพิ่งโกรธ"
"นี่เป็นเรื่องเข้าใจผิด เมื่อกี้ก็เข้าใจผิด"
"มือฮั่นตัง พี่หย่วนเต้าก็ไม่ได้ตั้งใจ..."
จู้ทิงลุกขึ้นยืน อธิบายกับฮั่นไหลฝู
ฮั่นไหลฝูกวาดตามองจู้ทิง แล้วหันไปพูดเย็นชาว่า: "นางคือเด็กสาวที่แกหมายตาน่ะรึ?"
"พ่อ ก็เพราะเขา!"