หลังจากที่พูดมาทั้งหมดแล้ว
อ๋าวป้ายทั้งร่างแผ่ท่าทางเหยียดหยาม
ในสายตาของเขา ไอ้พวกมาจากหลิ่วเจียงก็แค่บ้านนอกคนหนึ่ง พลิกมือก็บี้ตายได้
ง่ายยิ่งกว่าบี้มดตายตัวหนึ่งเสียอีก!
เพราะจะบี้มดให้ตาย เหยียบมดให้ตาย ยังต้องก้มตัว ต้องยกเท้า
แต่จะฆ่าคนหรือตระกูลจากถิ่นทุรกันดารอย่างหลิ่วเจียง เขาแค่เอ่ยปากคำเดียว ก็เพียงพอให้กองกำลังนับไม่ถ้วนบุกไปฆ่า!
อย่าว่าแต่หลิ่วเจียงเลย ต่อให้ในเขตเมืองหยินซวง ด้วยความเป็นคุณชายใหญ่แห่งตระกูลอ๋าวผู้เป็นตระกูลสวรรค์ อยากให้ตระกูลใดล่มสลายก็เป็นเรื่องง่ายดาย!
เพราะฉะนั้นสำหรับเขา การฆ่าหลี่หย่วนเต้า ง่ายยิ่งกว่ากินข้าวดื่มน้ำเสียอีก!
"คุณชายอ๋าวสั่งสอนถูกแล้ว!"
"แค่บ้านนอกคนหนึ่ง แม้แต่จะถวายรองเท้าให้คุณชายอ๋าวก็ไม่คู่ควร ชีวิตชั้นต่ำ จะเทียบเวลาอันมีค่าของท่านได้อย่างไร!"
"พวกเรายังต้องรีบไปหมู่บ้านเจวี๋ยหลงเข้าร่วมงานประมูลของสวนยาปี้ไห่ จะชักช้าไม่ได้!"
"เดี๋ยวข้าจะไปตามหาไอ้บ้านนอกนั่นออกมา ฆ่าให้ตายโดยตรง!"
โยวชางจินทำหน้ายิ้มประจบประแจง เก็บผลหลงหลิงเรียบร้อยแล้ว หันไปพูดกับโยวชางกุ้ยอย่างเย็นชาว่า: "นี่เจ้ากำลังรอคุณชายหลี่คนนั้นอยู่หรือ? รอเขามาแล้ว ก็บอกเขาด้วยว่า ล้างคอให้สะอาด รอตายได้เลย!"
พูดจบ
เขารีบนำทางอยู่ข้างหน้า เดินไปกับอ๋าวป้าย มุ่งหน้าไปยังลานจอดรถของตระกูล
งานประมูลของสวนยาปี้ไห่ ถือเป็นหนึ่งในงานใหญ่ประจำปีของเมืองหยินซวง
ตระกูลระดับสูงและกองกำลังระดับสูงขึ้นไปจำนวนมาก ต่างส่งคนไปร่วม แย่งประมูลสิ่งของหายากที่ปรากฏขึ้น
แน่นอน
ที่สำคัญอีกอย่างคือ ในงานประมูลทุกคนยังได้แลกเปลี่ยนกัน เพิ่มพูนเส้นสาย!
ตรงหน้า โยวชางจินเป็นเพียงคุณชายใหญ่แห่งตระกูลโหยวผู้เป็นตระกูลระดับสูง แต่กลับเกาะขาใหญ่คุณชายใหญ่แห่งตระกูลสวรรค์อ๋าวป้ายได้โดยตรง