คิดว่าจะได้แบ่งเงินไม่น้อย
ฉินเฟิ่งหลานรีบตะโกนว่า “ใช่ๆๆ…พี่เฮ่าพูดถูก! เจ้าหมานี่ รวยจะตาย! มันขับปอร์เช่เลยนะ! พวกเราเอาสักสิบล้าน! ตอนนั้นพี่เฮ่าให้ฉันสักล้านก็พอแล้ว!”
“กินอึไป๊!”
“ตั้งล้านนึง!”
“เงินได้มือจริง ให้แกสักแสนก็หรูแล้ว!”
วางฮ่าวหันขวับมา ดวงตาเบิกโพลง ตวาดเสียงกร้าว
ฉินเฟิ่งหลานสีหน้าเปลี่ยนฉับพลัน รีบพูดเสียงสั่นว่า “พี่เฮ่า…ฉันแค่พูดตรงไปหน่อย แสนก็เยอะมากแล้ว แสนก็พอ!”
เธอก้มหน้า กัดฟันแน่น
แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าคนอย่างวางฮ่าว เธอไม่มีสิทธิ์ต่อรอง
อีกฝ่ายจะเอายังไงก็ต้องตามนั้น ให้เธอสักแสนก็ดีถมไปแล้ว!
“สิบล้าน?”
หมาเสี่ยวปี้เบิกตากว้าง ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ
พวกนี้สู้ไปปล้นแบงก์ดีกว่าไหม!
เขากินไม่กินนอนไม่นอนทั้งชาติยังเก็บเงินไม่ได้สิบล้านเลย!
ไหนจะต่อให้ให้เงินไป พวกมันก็ยังจะหักขาเขาสองข้างอีก บางทีสุดท้ายอาจถึงขั้นฆ่าปิดปาก จับเขาหายตัวไปเลย!
“เชี่ย อยากเล่นงานฉันใช่ไหม?”
“เงินไม่มี ชีวิตฉันก็มีแค่นี้แหละ!”
พวกแกจะฆ่าฉัน ฉันก็จะให้พวกแกเจ็บตัวไปด้วย!
หมาเสี่ยวปี้ตะโกนลั่น กัดฟันกรอด ฉวยจังหวะที่ทุกคนเผลอ เขากระโจนเข้าใส่วางฮ่าวทันที
ช่วงไม่กี่ปีมานี้หมาเสี่ยวปี้แม้จะขับรถขุดเป็นหลัก แต่ในไซต์งานก็ต้องช่วยยกของอยู่บ่อยๆ รูปร่างจึงล่ำสันแข็งแรง พลังมหาศาลอย่างคาดไม่ถึง พุ่งถึงตัววางฮ่าวในพริบตา
แต่อีกฝ่ายมีคนเยอะเกินไป
พวกลูกน้องที่ล้อมอยู่ได้สติ กรูกันเข้ามา โถมทับร่างหมาเสี่ยวปี้ทั้งหมด
หมาเสี่ยวปี้ถูกกดลงกับพื้นในชั่วอึดใจ ขยับตัวไม่ได้
“โอ๊ย เจ้าหมานี่ ยังกล้าลงมือกับพี่เฮ่าของแกอีกเหรอ?”
วางฮ่าวแสดงสีหน้าดุร้ายขึ้นทีละน้อย กัดฟันพูดว่า “ไม่รู้ว่าแกไปเอาไอ้ความกล้านั่นมาจากไหน! ในเมื่อไม่กลัวตายขนาดนี้ งั้นพ่อคนนี้จะหักขาแกสองข้างก่อนเลย!”
พูดจบ เขาก้าวเข้าไป ให้คนจับขาทั้งสองของหมาเสี่ยวปี้ยกขึ้น
แล้วยกเท้ากระแทกลงบนน่องของหมาเสี่ยวปี้อย่างแรง
“อ๊าา…”
ความเจ็บปวดจากขาหัก ทำให้หม่าเสี่ยวปี้ร้องเสียงหลง ชักกระตุกเกร็งไปทั้งตัว