เสียงแหบพร่าของชายชราฟังดูทั้งคุ้นเคยและแปลกหู
ในดวงตาของหลี่หว่านเต็มไปด้วยความแค้นและโกรธเกรี้ยวเข้มข้น
หากเป็นไปได้
นางขออย่าได้ยินเสียงของชายคนนี้อีกเลยตลอดชีวิต!
เขาพานางเกิดมาบนโลกนี้ แล้วก็ทำลายครอบครัวแสนสุขที่เป็นของนาง จากนั้นก็ขับไล่นางออกไป แม้จะเป็นญาติสายเลือดเดียวกันก็ยังทำกับนางได้โหดร้ายถึงเพียงนี้!
หลายปีผ่านพ้นไป
ความแค้นที่สลักอยู่ในใจยังคงไม่จางหาย จะขจัดอย่างไรก็ไม่หมด!
เพียงแต่คิดถึงสภาพของหลี่หย่วนเต้าในตอนนี้ ใจของหลี่หว่านก็รู้สึกวูบ ถอนหายใจอย่างจนใจว่า "ฉันคิดไว้ดีแล้ว! ฉัน…จะกลับตระกูลซู! กลับไปวันนี้แหละ!"
"ดี ดี ดี…"
"ลูกยอมกลับมาก็ดีแล้ว! ถ้าลูกไม่กลับมา พ่อก็คงทนไม่ไหวแล้ว! ตระกูลซูก็จะล่มแล้ว!"
เสียงแหบพร่าปลายสายแฝงความตื่นเต้น รีบพูดว่า "ขอแค่ลูกยอมกลับมา ต่อชีวิตให้พ่อ ลูกมีข้อแม้อะไร ก็บอกมาได้เลย! ครอบครัวของลูก สามีของลูก ลูกสาวของลูก พ่อจะจัดการให้พร้อม! ไม่มีทางทำเหมือนปีนั้นแน่นอน…"
"เฮ้อ…"
ไป๋จงกั๋วที่ยืนอยู่ข้างๆ ได้ยินคำพูดทางนั้นลางๆ ก็อดถอนใจเงียบๆ ไม่ได้
เมื่อหลี่หว่านตัดสินใจแล้ว เขาก็ไม่ขัดอีก เพราะไม่มีแรงจะขัดแล้ว
ไป๋เสี่ยวเสี่ยวที่อยู่ใกล้ๆ ก็ได้ยินบทสนทนาของทั้งคู่เช่นกัน ดวงตางามของนางเบิกกว้าง หน้าเต็มไปด้วยความตกตะลึง "พ่อของแม่เหรอคะ? ก็คือตาน่ะสิ? แล้วก็ตระกูลซู? แม่ไม่ได้แซ่หลี่เหรอคะ?"
ตอนนี้ไป๋เสี่ยวเสี่ยวเองก็งุนงงไปหมดแล้ว
"จงกั๋วกับเสี่ยวเสี่ยว ต้องได้รับการคุ้มครองเพียงพอในตระกูลซู ฉันไม่อยากถูกปฏิบัติเหมือนที่ฉันเจอในปีนั้น!"
"ถ้าขั้นพื้นฐานนี้ยังทำไม่ได้ ฉันยอมตายก็ไม่กลับ"
หลี่หว่านกัดฟันพูดด้วยน้ำเสียงดุดัน
เสียงแหบพร่ารีบตอบว่า "พ่อสัญญากับลูก ทำให้ได้แน่นอน! นี่เป็นเรื่องเล็กน้อย! ตระกูลซูใหญ่โตคับฟ้า จะรับครอบครัวของลูกไว้ไม่ได้เชียว? แค่ให้บริษัทครอบครัวลูกสักแห่งบริหารหารายได้ ก็ไม่มีปัญหา!"
"ไม่จำเป็น แค่ไม่ไล่พวกเราไปก็พอแล้ว"