หมอกหนาทึบลอยต่ำเคล้าคลึงไปตามแรงลม พันเกี่ยวรอบต้นไม้ยักษ์ดึกดำบรรพ์ภายในป่า
หญิงสาวด้านหลังติดตามหลี่หย่วนเต้าและอีกสองคนอย่างใกล้ชิด สีหน้าเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกหวาดกลัว
หลี่หย่วนเต้าที่อยู่ด้านหน้าใช้สัมผัสจิตวิญญาณจับตาดูอีกฝ่ายตลอดเวลา ท่วงท่าหวั่นเกรงของนาง เขาเห็นอย่างชัดเจน
แต่หญิงสาวผู้นั้นก็ยังคงตามติดอยู่ด้านหลังอย่างเงียบเชียบ!
นางมั่นใจในวิชาตัวเบาของตัวเองมาก!
เพียงแต่ไม่รู้ว่าถูกหลี่หย่วนเต้าจับได้ตั้งแต่แรกแล้ว
หลี่หย่วนเต้าก็แค่ไม่สบอารมณ์จะสนใจ!
ด้วยการนำทางจากกุญแจหิน
หลี่หย่วนเต้าไม่ต้องคอยหยุดเดิน สำรวจรอบทิศอีกต่อไปแล้ว
เขาก้าวไปข้างหน้าเกือบจะเต็มกำลัง
ผ่านไปอีกครึ่งวัน
แมกไม้หนาทึบด้านหน้ากลับบางตาลงอย่างกะทันหัน
ทิวทัศน์ที่เห็นพลันเปิดกว้าง
ในระยะไกล ปรากฏทะเลสาบกว้างใหญ่ไพศาล มองไปสุดลูกหูลูกตาก็ไม่เห็นปลาย!
มันถูกล้อมรอบด้วยป่าทึบหมอกมัวขนาดมหึมา รอบขอบเกิดเป็นวงหาดทรายขาวสะอาดกว้างใหญ่
ภายในทะเลสาบ
มองเห็นได้ราง ๆ ว่ามีสิ่งก่อสร้างขนาดมหึมาที่ปรักหักพังกับก้อนหินผายักษ์ตั้งตระหง่านลอยอยู่
ไม่ว่าจะเป็นสิ่งก่อสร้างหรือก้อนหินผา บนนั้นล้วนปกคลุมไปด้วยต้นไม้กับเถาวัลย์นานาชนิด และยังมีตะไคร่จุดเล็กจุดน้อยนับไม่ถ้วนแผ่กระจายอยู่เบื้องบน
สิ่งก่อสร้างและก้อนหินผาที่อยู่ไกลออกไป กลับมองไม่เห็นแล้ว ถูกทะเลหมอกปกคลุมจนหมดสิ้น
บริเวณใกล้ที่สุด
รอบ ๆ หาดทรายที่ล้อมทะเลสาบ มีรั้วเหล็กฉลุขนาดมหึมาล้อมเป็นวงกลม ดุจดั่งกำแพงเมืองสูงตระหง่าน สูงอย่างน้อยถึงหลายสิบเมตร ดูน่าเกรงขามและยิ่งใหญ่!
รั้วเหล็กสูงใหญ่ ยังมีระลอกคลื่นลายลักษณ์อักขระอยู่ไม่น้อย ไม่ต้องพูดเลยว่าเบื้องบนมีลายลักษณ์อักขระอยู่
นักสู้หรืออสูรดุร้ายทั่วไป อยากจะข้ามรั้วเหล็กพวกนี้ไป แทบเป็นไปไม่ได้!
"คุณชายหลี่ ที่นี่คือที่ใด?"
"ในยุคโบราณ ไม่ใช่เขตแกนกลางเผ่าที่เผ่าไป๋กู่อาศัยอยู่หรอกหรือ?"
"ดูจากรอยสลักบนรั้วเหล็กพวกนี้แล้ว แปดส่วนเป็นสิ่งที่เผ่าไป๋กู่ทิ้งไว้!"
"ที่เอามาทำกำแพงสูง ดูเหมือนไม่ใช่เหล็กนะ อาจจะหลอมจากอาวุธวิเศษที่ถูกทิ้งแล้วหลาย ๆ อย่างมากกว่า..."