ค้นวิญญาณ?
นั่นมันอะไรกัน?
เมื่อได้ยินคำพูดของหลี่หย่วนเต้า คุซานางิ มัตสึโนะก็ถึงกับตะลึงงัน
แต่วินาทีต่อมา
ขณะที่ฝ่ามือของหลี่หย่วนเต้าตกลงบนศีรษะของเขา
ขนทั่วร่างของเขาตั้งชัน หัวใจดิ่งลงสู่ห้วงลึกในพริบตา
เขาสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายแห่งความตายที่ปกคลุมอยู่
“ท่านบอกว่า... จะไม่ฆ่าข้า...”
คุซานางิ มัตสึโนะเอ่ยด้วยเสียงสั่นเครือ
แต่ยังพูดไม่ทันจบ
พลังลึกลับน่าสะพรึงกลัวจากฝ่ามือของหลี่หย่วนเต้าก็พวยพุ่งออกมา เขารู้สึกเพียงว่าศีรษะปวดตื้อ ความเจ็บปวดรวดร้าวเสียดแทงหัวใจแผ่กระจายไปทั่วร่าง ก่อนจะพุ่งตรงสู่จิตวิญญาณในพริบตาถัดมา
ชั่วขณะหนึ่ง
จิตวิญญาณค่อย ๆ สั่นสะท้าน บิดเบี้ยว ปวดเสียด แถมยังเริ่มเลือนราง!
“ฆ่าข้าเถอะ ฆ่าข้าเลยนะ...”
“ฆ่าข้าเดี๋ยวนี้!”
ความเจ็บปวดจากการค้นวิญญาณทำให้คุซานางิ มัตสึโนะพังทลายในชั่วพริบตา
เขายอมตายเสียดีกว่าต้องทนทุกข์ทรมานที่ผิดมนุษย์แบบนี้!
ความเจ็บปวดที่เสียดแทงลึกถึงจิตวิญญาณ การดึงเอาความทรงจำในส่วนลึกของจิตวิญญาณออกมา ราวกับมีดที่กรีดแทงอยู่ในไขกระดูกอย่างโหดเหี้ยม!
นี่มันจะให้คุซานางิ มัตสึโนะทนได้อย่างไร?
ตอนนี้เขายอมตายเสียดีกว่า!
“ข้าบอกแล้วว่าจะไม่ฆ่าเจ้า!”
หลี่หย่วนเต้าหัวเราะเย็นชา แล้วเริ่มทำการค้นวิญญาณอย่างช้า ๆ
การค้นวิญญาณครั้งนี้ เขาทำช้ามาก
พอดีให้คุซานางิ มัตสึโนะได้ลิ้มรสช่วงเวลาหายากเช่นนี้อย่างเต็มที่
อีกทั้งคุซานางิ มัตสึโนะเองก็มีระดับการฝึกฝนที่ไม่ธรรมดา ร่างกายจะตอบสนองต่อการค้นวิญญาณของหลี่หย่วนเต้าด้วยการต่อต้านโดยอัตโนมัติจากการถูกกระตุ้น ดังนั้นในการค้นวิญญาณที่กำลังเกิดขึ้น เขาอาจจะยังคงรู้สึกตัวตลอดเวลาก็ได้
นี่จะยิ่งทำให้เขาทนทุกข์ทรมานทวีคูณ!
“ไม่นะ!”
“ท่านครับ ฆ่าข้าเถอะ ได้โปรดฆ่าข้าเถอะ!”
“ตอนนี้ข้าได้แต่ขอแค่ตาย!”
เมื่อความเจ็บปวดรวดร้าวในหัวค่อย ๆ เพิ่มขึ้น คุซานางิ มัตสึโนะก็ยิ่งพังทลายลงไปอีก
ทว่า
แม้อยากตาย แต่ตอนนี้เขาก็ไม่สามารถฆ่าตัวตายได้!
หลี่หย่วนเต้าไม่สนใจจะใส่ใจ แล้วค้นวิญญาณต่อไปอย่างเชื่องช้า
ผ่านไปเต็มสิบนาที
หลี่หย่วนเต้าจึงปล่อยตัวคุซานางิ มัตสึโนะที่ตกอยู่ในสภาพเลอะเลือนไร้สติ