กริ๊ง!
กระบี่ของเต้าซื่อฝ่าฝ่าเยวี่ยหลุดออกจากฝัก
ในชั่วขณะที่ออกจากฝัก ตัวกระบี่สีเงินขาวเปล่งประกายแสงกระบี่เจิดจ้า!
เต้าซื่อฝ่าฝ่ายืนอย่างทะนงตัวว่า "กระบี่หยินซวง ยาวสามฟุตสามนิ้วสามส่วน"
"วันนี้ให้เจ้าได้รู้จักพลังของปราณกระบี่!"
เหล่าลูกศิษย์สำนักบู๊ตังมองหลินลั่วด้วยสายตาแบบมองคนตาย
ต่างคิดว่าเขาจะต้องตายใต้กระบี่ของเต้าซื่อฝ่าฝ่ายย่างแน่นอน
เพราะทุกคนที่เคยได้ยินเต้าซื่อฝ่าฝ่ายประกาศชื่อกระบี่ล้วนตายหมด!
"เจ้าเด็กนี่หาความตายใส่ตัวจริงๆ ให้โอกาสมีชีวิตอยู่ยังไม่รู้จักรักษา!"
"ได้ตายใต้กระบี่ของพี่ใหญ่ฝ่าฝ่าย ก็นับว่าเป็นบุญวาสนาที่ชาตินี้เขาสั่งสมมา!"
"เป็นพวกที่ยอมตายไม่ยอมเสียทรัพย์สิน ถ้าข้าเป็นเขา คงรีบคุกเข่าขอร้องพี่ใหญ่ฝ่าฝ่ายตั้งแต่แรกแล้ว!"
ท่ามกลางเสียงวิพากษ์วิจารณ์ เต้าซื่อฝ่าฝ่ายค่อยๆ ชูกระบี่ขึ้น
แสงกระบี่พลันพุ่งสูงขึ้น ราวกับปืนเลเซอร์กำลังเตรียมยิง
ปราณกระบี่อันดุดันพัดกระหน่ำไปทั่วบริเวณ
กิ่งไม้รอบข้างจำนวนมากหักลงอย่างกะทันหัน หญ้าป่าราวกับถูกกดให้โน้มลง
ราวกับทั้งป่าต่างหวาดกลัวปราณกระบี่ของเต้าซื่อฝ่าฝ่าย
ในขณะที่เต้าซื่อฝ่าฝ่ายกำลังจะปล่อยปราณกระบี่ เสียงหัวเราะหนึ่งก็ทำลายบรรยากาศตึงเครียดลง
"ฮ่าฮ่าฮ่า!"
"มีเทพยุทธ์มากมายอยู่ที่นี่ ดูท่าข้าจะมาได้ถูกเวลาจริงๆ!"
ทุกคนพากันหันไปมอง
เห็นหงฉางชิงพาคนเดินเข้ามาอย่างองอาจ
หงหลิงเซียนเมื่อเห็นเขาปุ๊บ สีหน้ากลายเป็นแย่ที่สุด