ลมกระโชกเล็ก ๆ นับไม่ถ้วนพัดกรูเข้าหาหลินลั่ว
ชั่วพริบตาเสื้อผ้าของเขาก็ขาดวิ่น ร่างกายเต็มไปด้วยรอยเลือดเล็ก ๆ นับไม่ถ้วน!
แม้เขาจะอยู่ในขั้นปรมาจารย์ยุทธ์ขั้นสูงสุด ก็ไม่อาจต้านทานความเสียหายจากลมกระโชกได้
ความเจ็บปวดอย่างรุนแรงถาโถมเข้ามาจากหัวจรดเท้า
ตามมาด้วยลมกระโชกที่บ้าคลั่งยิ่งกว่าเดิม
หลินลั่วถูกพัดขึ้นไปกลางอากาศโดยตรง อาการเวียนศีรษะอย่างรุนแรงบวกกับความเจ็บปวดทั่วร่างกาย ทำให้มือของเขาจับหม้อน้อยหยางฉุนไม่อยู่
วูช!
หม้อน้อยหยางฉุนถูกลมกระโชกอีกสายพัดพาไป หมุนติ้วออกไปไกล
ตอนนี้หลินลั่วดูแลตัวเองไม่ไหว จะไปสนใจหม้อน้อยหยางฉุนได้อย่างไร
เขาหมุนเวียนพลังปฐมทั่วร่างกายอย่างบ้าคลั่ง ดูดซับลมกระโชกที่พัดกระหน่ำใส่ตัว
เมื่อลมกระโชกถูกนำเข้าสู่ร่างกาย หลินลั่วก็เกิดความเข้าใจอย่างลึกซึ้งเกี่ยวกับการก่อตัวและการเคลื่อนที่ของพลังลม
เขาหลับตาลง สัมผัสอย่างลึกซึ้งยิ่งขึ้น วางชีวิตและความตายไว้เบื้องหลังโดยสิ้นเชิง
ลมกระโชกพัดเขาลอยสูงต่ำโอนเอนไปมา
บาดแผลบนตัวเขามีมากขึ้นเรื่อย ๆ จิตใจก็เหนื่อยล้ามากขึ้นเรื่อย ๆ
หลินลั่วกัดฟันอดทนอย่างสุดชีวิต
พยายามดึงพลังลมเข้าสู่ร่างกายให้มากที่สุด เพื่อหลอมพลังปฐมภายในร่างกาย
ทีละเล็กทีละน้อย เขาก็หมดสติไป
ตา black ไปชั่วขณะ ไม่มีความรู้สึกใด ๆ เหลืออยู่
ไม่รู้ว่านานแค่ไหน เขาก็ค่อย ๆ ฟื้นคืนสติ
รู้สึกถึงความรู้สึกอบอุ่น
เขาอยากให้อบอุ่นมากขึ้น จึงเริ่มขยับร่างกาย