บี่ซีจ้องมองด้วยสายตาเย็นชาเต็มไปด้วยความเหยียดหยาม
ไม่หวั่นไหวกับคำวิงวอนของโจวฮุ่ยเหมยแม้แต่น้อย
โจวฮุ่ยเหมยกลอกตาไปมา รีบชี้ไปที่เซวียนหยวนเว่ยหลิงแล้วพูดว่า "ท่านบี่ซีผู้อาวุโส ไอ้หนูนี่ต่างหากที่เป็นตัวการใหญ่เบื้องหลัง!"
"พวกเราทั้งหมดถูกเขายุแยง!"
"ท่านมีบัญชีอะไรก็ไปคิดกับเขาก่อนเถอะ!"
เซวียนหยวนเว่ยหลิงโกรธจนหลุดปากด่า "ให้ตายสิ!"
"อย่าคิดว่าเป็นผู้หญิงแล้วฉันจะไม่ตบเธอนะ!"
"ถ้าอยากสาดโคลนใสหัวฉันอีก ฉันจะเอาชีวิตเป็นเดิมพันจริงๆ ด้วย!"
หลินลั่วส่ายหน้า
คิดในใจว่าพี่น้องตระกูลโจวคู่นี้ไม่ใช่คนที่จะยอมให้ใครข่มได้ง่ายๆ
ยังต้องรักษาระยะห่างจากพวกเขาไว้ให้ดี
"เลิกโยนความผิดกันไปมาได้แล้ว"
"ทำเป็นน่าสงสารก็ไร้ประโยชน์ เตรียมตัวสู้ตายได้เลย!"
โจวฮุ่ยเหมยรีบเก็บสีหน้าเศร้าสร้อยทันที แล้วตั้งท่าเตรียมพร้อมต่อสู้
เซวียนหยวนเว่ยหลิงก็ไม่พูดพล่ามอีก หยิบระเบิดเมฆาควันออกมาจากแหวนเก็บสมบัติ
"เอ้า ๆ คนละลูก!"
"ถึงแม้จะต้องโดนแรงถีบกลับจนร่างแทบแตก ก็ต้องให้ไอ้เต่าแก่ได้ลิ้มรสระเบิดเมฆาควันนี้ให้ได้!"
เซวียนหยวนเว่ยหลิงยัดระเบิดเมฆาควันใส่มือทุกคน
เตรียมจะเอาจริงกับบี่ซีให้รู้แล้วรู้รอด
บนตัวบี่ซีมีรูน่าสะพรึงเปล่งประกายวาบวับ พลังทั่วร่างพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว
แรงกดดันอันรุนแรง พุ่งเข้าใส่หลินลั่วและพวกอีกครั้ง
ครั้งนี้แรงกดดันรุนแรงยิ่งกว่า ทำให้ทุกคนสั่นเทาอย่างควบคุมไม่ได้