ชิงโจวโหวพูดอะไรไม่ทันสะใจเสียแล้ว
ตั้งใจจะเปิดไพ่ตายในมือขึ้นมาข่มขู่หลินลั่วเสียหน่อย
ใครจะไปคิดว่าผู้เชี่ยวชาญขั้นจักรพรรดิยุทธ์สองที่พึ่งพาเป็นไพ่ตายนั้น โดนหลินลั่วฟาดหนึ่งครั้งจนหายสิ้นสภาพ
ตอนนี้ในใจของเขากลัวจริง ๆ แล้ว
หลินลั่วเอ่ยเรื่อย ๆ ว่า “ไพ่ตายของเจ้า ในสายตาข้ามันก็แค่ก้นเท่านั้น”
ใบหน้าของชิงโจวโหวสลับไล่ระหว่างเขียวกับแดง
พอนึกได้ว่าหลินลั่วตอนนี้ยังไม่ถึงยี่สิบด้วยซ้ำ ต่อจากนี้จะก้าวไปได้ไกลแค่ไหน แทบจินตนาการไม่ถึงเลย
แต่เมื่อคิดต่อไปว่า ยิ่งหลินลั่วมีฝีมือและพลังยิ่งสูง โอกาสที่จะกำจัดลู่หนานโหวในอนาคตก็ยิ่งมากขึ้น
แผนยืมดาบฆ่าคนของตนก็ยิ่งมีโอกาสสำเร็จสูงขึ้น
ใบหน้าเขาจึงแผดเผยรอยยิ้มทันที ปรบมือชม “แกร่งกล้า แกร่งกล้าจริง ๆ!”
“พรสวรรค์ของท่านอาจารย์หลิน ย่อมเทียบชั้นฮั่วแห่งเจินซีได้ในวันวาน!”
“เมื่อเวลามาถึง ย่อมกลายเป็นอัจฉริยะเลิศล้ำแห่งยุคแน่นอน!”
หลินลั่วไม่คิดว่าชิงโจวโหวจะทำท่าทีแบบนี้
เดิมทีคิดว่าพอตบเหยื่อชุดดำคนนั้นกระเด็นไป ชิงโจวโหวจะตกใจจนตูดหาย
“แน่ใจนะว่าไม่กลัวที่ข้าจะสังหารสกุลฮั่วชิงโจวของเจ้าทิ้งตอนนี้?”
ชิงโจวโหวหัวเราะ “ถ้าอยากสังหาร ก็สังหารไป!”
“ขอเพียงเฉียนปิงปิงยังมีชีวิตอยู่ สายเลือดของข้าชิงโจวโหวก็ยังคงสืบทอดต่อไป”
“ต่อจากนี้หากนางตั้งครรภ์บุตรของเจ้า ขอให้ท่านอาจารย์หลินโปรดดูแลนางด้วยความเป็นธรรมด้วย!”
หลินลั่วงงเล็กน้อย
ความหนาของหน้าชิงโจวโหวนี่มันเกินระดับไปแล้ว
นี่มันกำลังแอบแฝงเอาเรื่องสายเลือดและชาติกำเนิดของเฉียนปิงปิงมาอ้าง