หลินลั่วไตร่ตรองเรื่องการรวบโชคชะตาเพื่อยกระดับความแข็งแกร่งสักครู่
จากนั้นจึงระงับความคิดแล้วกล่าวว่า "เนื่องจากอยากให้ข้าช่วยล้างแค้น ก็จับตาดูหลูหนานโหวให้ดี"
"ฝ่ายนั้นมีความเคลื่อนไหวอะไรก็แจ้งข้าทันที"
ชิงโจวโหวพยักหน้าตอบว่า "เป็นธรรมดา"
หลินลั่วจึงพาหลงจ้านจากไป
มองดูแผนหลังที่เดินจากไปไกล ชิงโจวโหวยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย
"ฉางเล่อ เรื่องล้างแค้นให้เจ้า ดูท่าจะมีความหวังแล้ว!"
หลี่ฉางเล่อยิ้มเยาะว่า "พ่อคะ ไอ้หลินนั่นถึงแม้จะมีแววสูง แต่ก็เพียงแค่จักรพรรดิยุทธ์"
"ห่างกับหลูหนานโหวที่อยู่ขั้นเซียนยุทธ์ไม่รู้กี่ก้าว!"
ชิงโจวโหวพูดอย่างภาคภูมิว่า "เจ้าต้องเชื่อในสายตาคัดคนของข้า"
"เด็กหนุ่มอย่างหลินลั่วนี่ ไม่ใช่สิ่งมีชีวิตในห้วงน้ำธรรมดาแน่นอน!"
"ในอนาคตย่อมเป็นบุคคลระดับแนวหน้าที่จะสั่นสะเทือนทั้งโลก!"
หลินลั่วที่เดินออกจากตำหนักชิงโจวโหว โทรศัพท์หาหงเสี่ยวเสี่ยวถามว่าตอนนี้อยู่ที่ไหน
หงเสี่ยวเสี่ยวส่งตำแหน่งมาให้
หลงจ้านขับรถตรงดิ่งไปยังพิกัดนั้น
ไม่ช้า รถก็วิ่งเข้าไปในคฤหาสน์หลังหนึ่ง
คฤหาสน์นี้เป็นที่ที่หงเสี่ยวเสี่ยวซื้อไว้อย่างลับ ๆ คนภายนอกไม่มีใครรู้ว่าใครอาศัยอยู่ที่นี่
รถเพิ่งจอดนิ่ง จื่อเยวียนก็วิ่งเหยาะมาเปิดประตูรถ
หงเสี่ยวเสี่ยวพุ่งเข้าอ้อมกอดของหลินลั่ว "เจ้ามาเสียที!"
หลินลั่วยิ้มเบา ๆ กอดหงเสี่ยวเสี่ยวแน่น
จากนั้นก็เหลือบสายตาไปที่มังกรเจียวที่ห้อยอยู่ที่หูของเธอ
มังกรเจียวส่ายหัวไปมากล่าวว่า "ข้าได้พยายามปกป้องพวกเธอเต็มที่แล้ว แต่ก็ยังมีคนหนึ่งถูกจับไป"