หลินลั่วตัดสินใจแล้ว
แม้ต้องแลกด้วยร่างกายที่แตกสลาย เขาก็จะดึงพลังของมังกรไฟหยางบริสุทธิ์ออกมา พานักพรตเสวียนเทียนตายไปด้วยกัน!
อย่างน้อยทางสู่แดนมรณะก็ไม่เหงา!
นักพรตเสวียนเทียนหัวเราะเย้ยหยัน "เฮอะ!"
"จะจัดการขยะที่ไม่มีแรงแม้จับไก่ฆ่าอย่างเจ้า ที่ไหนได้ให้ข้าลงมือเอง!"
"ศิษย์น้องเสวียนเต๋อ ไปตัดเส้นเอ็นมือเท้ามันซะ!"
"แล้วค่อยค่อย ๆ ทรมานมันทีหลัง!"
นักพรตเสวียนเต๋อยิ้มอย่างเย็นเยียบ ชักดาบยาวออกมาเดินตรงเข้าหาหลินลั่ว
"สัตว์น้อยนิรนาม เราจะค่อย ๆ ตัดเส้นเอ็นมือเท้าเจ้าทีละเส้น"
"รับรองจะทำเจ้าเจ็บจนร้องไห้หาพ่อแม่!"
นักพรตเสวียนเต๋อไม่แม้แต่จะใช้ปราณดาบ
เขาตั้งใจจะลงโทษแบบมีดทื่อฟันเนื้อ ค่อย ๆ บั่นผิวหนังเนื้อตัวของหลินลั่วทีละน้อย แล้วตัดเส้นเอ็นมือเท้าทีละเส้น
ยิ่งทำให้หลินลั่วทรมานเท่าไร ยิ่งดี
แสงเย็นวาบผ่านดวงตาหลินลั่ว ขณะที่เขากำลังจะเชื่อมโยงกับมังกรไฟหยางบริสุทธิ์ ลมปราณรุนแรงสายหนึ่งก็พุ่งเข้ามาราวพายุ
ตึงกึง!
ดาบยาวของนักพรตเสวียนเต๋อหักกลางคัน
ทั้งสามคนตื่นตระหนกพร้อมกัน หันไปมองทิศที่ลมปราณพุ่งเข้ามา
เห็นร่างหนึ่งพุ่งทะยานเข้ามาอย่างรวดเร็ว
เมื่อเห็นใบหน้าของคนนั้น หลินลั่วก็สะดุดใจเล็กน้อย
เป็นผู้หญิง ใบหน้าดูแปลกตา
แต่รูปร่างของเธอกลับทำให้หลินลั่วรู้สึกคุ้นเคย
เดี๋ยวนะ!
หุ่นรูปร่างแบบนี้... ใช่เจียงเหมี่ยวเหมี่ยวหรือเปล่า?! เจียงเหมี่ยวเหมี่ยวที่แต่งหน้าเปลี่ยนโฉมมาถึงตรงหน้า
แม้ใบหน้าของเธอจะเปลี่ยนไป แต่หุ่นรูปร่างเปลี่ยนไม่ได้
ในฐานะคนที่เคยมีเนื้อมีตัวแตะต้องกัน เคยนอนร่วมเตียงด้วย หลินลั่วพูดได้เต็มปากว่าคุ้นเคยกับผิวของเธอทุกตารางนิ้ว