ก่อนรุ่งสาง ในป่าทึบ ใยแมงมุมที่สั่นไหวจับเหยื่อได้ แมงมุมหน้าผีตัวหนึ่งอ้าปากจะลิ้มรสเลือดมื้อแรกของวัน
ฉึบ!
เงาดำเส้นหนึ่งพุ่งผ่านไปอย่างรวดเร็วราวสายฟ้า เฉียดใยแมงมุมไป
ดวงตาสีดำสนิททั้งแปดข้างของแมงมุมหน้าผีกะพริบปริบ ๆ มองเจ้าคนที่ดูเหมือนมีหลายขาแบบเดียวกันกับมันอย่างฉงน
ลู่เย่เคลื่อนไหวเร็วมาก และไม่ต้องปล่อยกลิ่นอายสิ่งลี้ลับออกมามากนัก อาศัยเพียงขาแมงมุมแดงกระโดดไปข้างหน้า ดังนั้นแทบไม่มีกลิ่นอายอะไรหลุดออกมาจากตัวเขาเลย
ในบรรดาโลงศพเจ็ดโลงที่พันรอบแขน มีสองโลงเปิดออกเงียบ ๆ ลู่เย่หยิบเครื่องรางวิญญาณระดับสามสองชิ้นออกจากถุงร้อยปีศาจ โยนเข้าไปในโลงผีทั้งสองนั้น
เครื่องรางวิญญาณกลายเป็นแสงสีดำถูกโลงผีกลืนกิน วัสดุหลอมรวมเข้ากับตัวโลง ส่วนกลิ่นอายสิ่งลี้ลับที่แฝงอยู่กลายเป็นพลังบริสุทธิ์ที่สิ่งลี้ลับสองตนที่เลี้ยงไว้ในโลงผลัดกันกลืนกิน
เสียงตอบสนองอย่างตื่นเต้นดังออกมาจากโลงผี: "ขอบคุณท่านลู่ที่เมตตา"
[โลงผีเจ็ดโลงปิดผนึก]เป็นความสามารถระดับดี แต่ดูเหมือนลู่เย่จะคิดค้นวิธีการใช้งานที่แตกต่างออกไปได้เช่นกัน
เพราะเขาค้นพบว่าความสามารถที่สำคัญที่สุดของโลงผีทั้งเจ็ดนี้ แท้จริงแล้วคือ "การกลืนกินและหล่อเลี้ยง"
ตราบใดที่เขาใส่เครื่องรางวิญญาณเข้าไป โลงผีก็จะเปลี่ยนมันให้เป็นธาตุอาหารดั้งเดิมที่สุด หล่อเลี้ยงสิ่งลี้ลับที่อยู่ข้างใน และยังสามารถดูดซับวัสดุจากเครื่องรางวิญญาณเพื่อเสริมความแข็งแกร่งให้กับตัวโลงได้อีกด้วย
หมายความว่า ตราบใดที่ป้อนเครื่องรางวิญญาณให้มันกลืนกินมากพอ [โลงผีเจ็ดโลงปิดผนึก]รวมถึงสิ่งลี้ลับที่ถูกปิดผนึกอยู่ข้างใน ก็สามารถเติบโตและวิวัฒนาการได้!
และบังเอิญว่าสิ่งที่ลู่เย่มีไม่ขาดก็คือเครื่องรางวิญญาณ