บรรพบุรุษสิบแปดจักรพรรดิผี เจ้าบอกให้ข้าดิ้นรนเอาชีวิตรอดจากสยองขวัญเนี่ยนะ?

ตอนที่ 39 ตั้งแต่เริ่มเรียนหนัก ๆ ตอนนี้ฉันเต็มไปด้วยไอคิว

7 นาที· 1.5K คำ

แช่ ๆ ๆ

ลู่เย่เพิ่งจากไป ก็มีเงาร่างนับสิบปรากฏตัวใต้ต้นไม้ต้นนั้นทันที

น้องใหม่สองคนมองพวกพี่รุ่นพี่ที่แต่งเครื่องแบบเต็มไปด้วยท่าทางดุดัน รวมถึงเงาร่างที่ปรากฏขึ้นอีกมากมาย ไม่ลังเลแม้แต่น้อย รีบส่งมอบบัตรประจำตัวของตัวเองทันที

เอาไปเลย ๆ เมื่อกี้ถูกต่อยไปแล้ว คราวนี้ต่อยอีกไม่ได้แล้วนะ

พวกพี่รุ่นพี่มองคนห้าคนที่กำลังแกว่งชิงช้าอยู่บนต้นไม้ สุดท้ายสายตาทั้งหมดก็รวมไปที่เด็กใหม๋สองคน

ความกดดันเพิ่มขึ้นในทันที

"เขาไปทางไหน?"

"ทางนั้น"

เด็กใหม่สองคนต่างชี้คนละทิศทาง

ปั้ง ปั้ง

โดนเตะสองที

"ไปทางไหนกันแน่?"

"ทางนั้น..."

"อืม คราวนี้ชี้ถูกทางแล้ว ไม่ได้โกหก"

ในกลุ่มพี่รุ่นพี่ดูเหมือนจะมีผู้ควบคุมสิ่งลี้ลับที่สัมผัสคำโกหกได้ คิดออกมาได้

แช่ ๆ ๆ

เงาร่างที่หยุดอยู่หันหลังให้แล้วพุ่งตัวออกไปทันที ไม่คิดจะสนใจเด็กใหม่สองคนนี้เลยแม้แต่น้อย

"การที่ถูกพี่รุ่นพี่มากมายขนาดนี้ไล่ล่า ก็นับเป็นการแสดงพลังอย่างหนึ่งเหมือนกันนะเนี่ย"

"ไม่ไหวแล้วว่ะ ระดับ S นี่..."

เด็กใหม่สองคนมองขบวนไล่ล่าที่ใหญ่โตแล้วถอนหายใจอย่างตื่นตะลึง

จากนั้นก็ถูกมือใหญ่สองข้างที่บินมาจากข้าง ๆ ตบสลบไป เงาร่างอีกคนหนึ่งก็พุ่งผ่านไป พร้อมกับคำด่าที่ลอยตามมา

ให้ตายเถอะ ไล่ล่าอยู่ก็โมโหอยู่แล้ว ยังให้พวกแกพูดอีกเหรอ?

ไล่ล่ามาจากโซนดีถึงโซนซี จนมาถึงโซนบีในตอนนี้ จำนวนคนไล่ยิ่งเพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ จากพี่รุ่นพี่สิบกว่าคนตอนแรก ค่อย ๆ รวมตัวจนกลายเป็นสี่ห้าสิบคนในตอนนี้

แต่ก็ยิ่งไล่ยิ่งโมโหจริง ๆ นั่นแหละ

ล้อมจับสารพัดทางก็ไม่สามารถจับตัวระดับ S คนนั้นได้ แถมยังถูกเขาสลบไปสิบกว่าคนอีกต่างหาก

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป