"เครื่องรางวิญญาณเหนือขีดจำกัด—"
"มันคือสิ่งที่อยู่เหนือเครื่องรางวิญญาณระดับเจ็ด อยู่ในดันเจี้ยนระดับ S เท่านั้น และยังต้องผ่านด่านแบบ 'สมบูรณ์แบบ' ถึงจะมีโอกาส 0.1% ที่จะได้มันมา ทุกชิ้นล้วนเป็นเครื่องรางวิญญาณขั้นสูงสุดที่เหนือกฎเกณฑ์ความสามารถ"
"แต่มันกลับปรากฏอยู่ในดันเจี้ยนระดับเอ แล้วนายก็ได้มันมา และยังเป็นปืนลูกโม่ด้วย?"
"ให้ตายเถอะ นี่มันเกินความเข้าใจของฉันไปแล้วจริงๆ"
ในรถแลนด์โรเวอร์ เฉินเฉินที่นั่งอยู่ข้างคนขับทำท่าทางสัมภาษณ์
"ขอตอบคำถามผมหน่อย นายไม่ใช่ลูกชายแท้ๆ ที่พลัดพรากจากคิริชิมะ ยูกิโนะ ใช่ไหม?"
จากนั้นก็รีบปฏิเสธตัวเองทันที
"ไม่ถูก คิริชิมะ ยูกิโนะ ยังไงก็เป็นแค่สิ่งลี้ลับระดับเอ เธอจะไปหาเครื่องรางวิญญาณเหนือขีดจำกัดมาจากไหน"
"มันอธิบายไม่ได้เลยจริงๆ"
เฉินเฉินจมอยู่ในความสงสัยในตัวเองอย่างสุดซึ้ง
หรือว่าดันเจี้ยนประหลาดในโลกนี้จะกลายพันธุ์ไปหมดแล้ว?
"คิดไม่ออกก็เป็นเรื่องปกติ แค่บูชามันก็พอ"
ตอนนี้เป็นคืนฝนตก รถแลนด์โรเวอร์กำลังวิ่งอย่างบ้าคลั่งบนทางด่วน ลู่เย่เหยียบคันเร่งอีกครั้งให้ความเร็วทะลุ 200 กิโลเมตรต่อชั่วโมง มือเดียวจับพวงมาลัย
เขายังไม่คิดจะบอกใครเกี่ยวกับการมีอยู่ของจักรพรรดิผีบรรพบุรุษตระกูลลู่ทั้งสิบแปดตน
"บอกได้ไหมว่า 'กฎเหนือขีดจำกัด' ของปืนลูกโม่นายคืออะไร?" เฉินเฉินถามอย่างอยากรู้อยากเห็น
เครื่องรางวิญญาณเหนือขีดจำกัดทุกชิ้นล้วนมี 'กฎเหนือขีดจำกัด' อย่างน้อยหนึ่งข้อ นั่นจึงเป็นที่มาของชื่อนี้
"ยิงหัวร้อยเปอร์เซ็นต์ไง"
ลู่เย่ตอบอย่างไม่ใส่ใจ
"ประมาณว่า ตราบใดที่ฉันยิงเป้าหมาย ไม่ว่าเขาจะหนีไปที่ไหน ต่อให้หลบเข้าไปในรอยแยกมิติ กระสุนก็จะตามไปยิงหัวเขาแตก"
ไม่ว่าจะไกลแค่ไหน ไม่ว่าจะนานแค่ไหน แค่เหนี่ยวไก แม้เวลาจะผ่านไปเนิ่นนาน สักวันหนึ่งกระสุนก็จะพุ่งเข้าตรงกลางหน้าผาก