บรรพบุรุษสิบแปดจักรพรรดิผี เจ้าบอกให้ข้าดิ้นรนเอาชีวิตรอดจากสยองขวัญเนี่ยนะ?

ตอนที่ 8 เงินร้อยวิญญาณผลักดันให้ผีปั้นแป้ง

7 นาที· 1.6K คำ

"เฮ้ย พวกแกไม่ร่วมเงินหน่อยเหรอ?"

"มางานเลี้ยงยังไม่เอาของมาฝาก จะมากินฟรี ๆ กันเหรอ?"

หน้าประตูบ้าน ปีศาจตนหนึ่งสวมหมวกแดงแต่งตัวเป็นผู้ช่วยเจ้าบ่าว ยืนขวางหลิวจื่อเทากับพวกด้วยสีหน้าดุร้าย

"หา ต้องเอาของมาฝากด้วยเหรอ ไม่เคยได้ยินว่ามีกฎนี้มาก่อนเลย"

"เราไม่ใช่คนส่งเจ้าสาวเหรอ?"

หลายคนสีหน้าไม่สู้ดี

แต่ดูท่าทางแบบนี้ ถ้าไม่ให้ของก็คงเข้าประตูไปไม่ได้แม้แต่ก้าวเดียว

ลังเลอยู่นาน หลิวจื่อเทาก็ชักกระดาษสีเทาแผ่นหนึ่งยับ ๆ ออกมาก่อน ยื่นให้ไป

"เงินมัจจุราช หนึ่งตำลึง เข้าได้~"

ปีศาจโยนเงินมัจจุราชใบหน้ายี่สิบบาทลงในกล่องข้าง ๆ แล้วกวักมือเรียกหลิวจื่อเทาให้เข้าไป

"ใครมีอะไรก็เอาออกมาเถอะ เอาตัวรอดไว้ก่อน"

หลิวจื่อเทาพูดกับคนที่อยู่ข้างหลังเสียงเบาเมื่อก้าวข้ามธรณีประตู

จากนั้นคนอื่น ๆ ก็พากันหยิบของที่เตรียมไว้ติดตัวออกมา

เพื่อให้มีชีวิตรอดในดันเจี้ยนประหลาดครั้งแรก ทุกคนต่างก็เตรียมของไว้จนเกือบหมดตัวกันล่วงหน้า

"เงินมัจจุราช หนึ่งตำลึง เข้าได้~"

"ธูปหอมไส้ สามสลึง เข้าได้~"

เสียงร้องเป็นทำนองดังไม่ขาด สิ่งมีชีวิตทีละคนเดินหน้าใจสั่นเข้าไปในบ้าน

"เงินกระดาษ แสนตำลึง~"

เมื่อคนสุดท้ายยื่นธนบัตรหนา ๆ ก้อนหนึ่ง ปีศาจที่ยิ้มแฉ่งก็เปลี่ยนสีหน้าเป็นเรียบเฉยแข็งทื่อทันที

"เอาของกระจอก ๆ แบบนี้มาหลอกกัน จวนสกุลข้าเป็นจวนที่สอบได้ที่หนึ่งนะ เห็นเป็นเรื่องเล่น ๆ หรือไง ไล่ออกไป!"

จากนั้นปีศาจเฝ้าประตูสองตนก็ตรงเข้าไป เตะคนผู้นั้นตกบันได กลิ้งลงไปในหมอก

และในตอนนั้นเอง มือหลายข้างก็ยื่นออกมาจากหมอก จับไหล่คนผู้นั้นไว้แน่น แล้วลากถอยหลัง

หันไปมอง

เป็นเพื่อนร่วมชั้นสี่คนที่ตายไปก่อนหน้านี้

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป