"เฮ้ย พวกแกไม่ร่วมเงินหน่อยเหรอ?"
"มางานเลี้ยงยังไม่เอาของมาฝาก จะมากินฟรี ๆ กันเหรอ?"
หน้าประตูบ้าน ปีศาจตนหนึ่งสวมหมวกแดงแต่งตัวเป็นผู้ช่วยเจ้าบ่าว ยืนขวางหลิวจื่อเทากับพวกด้วยสีหน้าดุร้าย
"หา ต้องเอาของมาฝากด้วยเหรอ ไม่เคยได้ยินว่ามีกฎนี้มาก่อนเลย"
"เราไม่ใช่คนส่งเจ้าสาวเหรอ?"
หลายคนสีหน้าไม่สู้ดี
แต่ดูท่าทางแบบนี้ ถ้าไม่ให้ของก็คงเข้าประตูไปไม่ได้แม้แต่ก้าวเดียว
ลังเลอยู่นาน หลิวจื่อเทาก็ชักกระดาษสีเทาแผ่นหนึ่งยับ ๆ ออกมาก่อน ยื่นให้ไป
"เงินมัจจุราช หนึ่งตำลึง เข้าได้~"
ปีศาจโยนเงินมัจจุราชใบหน้ายี่สิบบาทลงในกล่องข้าง ๆ แล้วกวักมือเรียกหลิวจื่อเทาให้เข้าไป
"ใครมีอะไรก็เอาออกมาเถอะ เอาตัวรอดไว้ก่อน"
หลิวจื่อเทาพูดกับคนที่อยู่ข้างหลังเสียงเบาเมื่อก้าวข้ามธรณีประตู
จากนั้นคนอื่น ๆ ก็พากันหยิบของที่เตรียมไว้ติดตัวออกมา
เพื่อให้มีชีวิตรอดในดันเจี้ยนประหลาดครั้งแรก ทุกคนต่างก็เตรียมของไว้จนเกือบหมดตัวกันล่วงหน้า
"เงินมัจจุราช หนึ่งตำลึง เข้าได้~"
"ธูปหอมไส้ สามสลึง เข้าได้~"
เสียงร้องเป็นทำนองดังไม่ขาด สิ่งมีชีวิตทีละคนเดินหน้าใจสั่นเข้าไปในบ้าน
"เงินกระดาษ แสนตำลึง~"
เมื่อคนสุดท้ายยื่นธนบัตรหนา ๆ ก้อนหนึ่ง ปีศาจที่ยิ้มแฉ่งก็เปลี่ยนสีหน้าเป็นเรียบเฉยแข็งทื่อทันที
"เอาของกระจอก ๆ แบบนี้มาหลอกกัน จวนสกุลข้าเป็นจวนที่สอบได้ที่หนึ่งนะ เห็นเป็นเรื่องเล่น ๆ หรือไง ไล่ออกไป!"
จากนั้นปีศาจเฝ้าประตูสองตนก็ตรงเข้าไป เตะคนผู้นั้นตกบันได กลิ้งลงไปในหมอก
และในตอนนั้นเอง มือหลายข้างก็ยื่นออกมาจากหมอก จับไหล่คนผู้นั้นไว้แน่น แล้วลากถอยหลัง
หันไปมอง
เป็นเพื่อนร่วมชั้นสี่คนที่ตายไปก่อนหน้านี้
