เช่นนี้จะเทียบกันได้อย่างไร?
ไม่มีทางเทียบได้อยู่แล้ว!
ท้ายที่สุดทุกคนก็พากันมาช่วยชิงเทียนเก็บไข่ แล้วกลับบ้านพร้อมข้าวของเต็มไม้เต็มมือ
เมื่อยายเย่เห็นตะกร้าใบเล็กในมือเด็ก ๆ เต็มไปด้วยไข่ นางไม่ได้แสดงสีหน้าประหลาดใจแม้แต่น้อย
เพียงบอกให้พวกเขานำไปวางไว้ในที่ร่มใต้ชายคา จากนั้นจึงเรียกให้มาดื่มน้ำสักหน่อยแล้วค่อยออกไปเล่น
กลับเป็นเย่เหล่าเอ้อร์ที่เห็นแล้วตกตะลึง
“โอ๊ย เมื่อวานข้าเพิ่งไปเก็บมาเอง วันนี้เหตุใดถึงมีไข่มากมายเพียงนี้?”
ไก่กับเป็ดไม่ได้ออกไข่ทุกวัน โดยมากจะออกไข่วันเว้นวัน
ดังนั้นแม้ตระกูลเย่จะเลี้ยงไก่เป็ดไว้ไม่น้อย แต่ผลผลิตในแต่ละวันก็มีเพียงราวหนึ่งในสามถึงครึ่งหนึ่งเท่านั้น
ทุกเย็นหลังจากทำงานในไร่นาเสร็จ เย่เหล่าเอ้อร์จะอ้อมไปเก็บไข่ไก่และไข่เป็ดตรงเชิงเขาก่อนกลับบ้าน จึงรู้เรื่องนี้ดีที่สุด
ครั้นเห็นเด็ก ๆ เก็บไข่กลับมามากมายเช่นนี้ เย่เหล่าเอ้อร์ก็อดสงสัยไม่ได้ “ปกติข้าไปเก็บไข่ตอนพลบค่ำ ก็ได้ประมาณครึ่งหนึ่งของนี้ หรือว่าจะมีคนแอบขโมยไป?”
ยายเย่กลอกตาใส่ “อาจเป็นเพราะเมื่อวานบ่ายข้าไปเติมอาหารให้ไก่เป็ด วันนี้พวกมันถึงออกไข่มากหน่อย มีอะไรให้ต้องประหลาดใจนักหนา”
“อ้อ ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้!” เย่เหล่าเอ้อร์เกาศีรษะด้านหลัง พลางเชื่อสนิทใจ จากนั้นกล่าวว่า “ท่านแม่ อาหารแบบนั้นของท่านช่างวิเศษนัก ต่อไปเราให้อาหารพวกมันทุกวัน เช่นนี้จะได้มีไข่มากมายให้เก็บทุกวันมิใช่หรือ?”