ชิงเทียนไม่รู้จักสิ่งนี้ว่าคืออะไร เอียงคอมองอยู่นานแล้วพูดขึ้นว่า “เผือก!”
อาสะใภ้ใหญ่เย่ตอนแรกก็คิดว่าเป็นเผือกเหมือนกัน แต่พอขุดขึ้นมาแล้วปัดดินออกมองดูดีๆ ก็อุทานด้วยความดีใจทันทีว่า “ท่านพี่ รีบมาดูสิ นี่มันเทียนหมาหรือไม่?”
เย่เหล่าต้าได้ยินจึงเดินมาดู อีกทั้งแทบตกใจจนคางแทบหลุด
“ใช่เทียนหมานี่นา! เจ้าหาเจอได้อย่างไร?”
ต้องรู้ว่า เทียนหมาในฤดูนี้ล้วนงอกอยู่ใต้ดินทั้งหมด ยังไม่งอกออกยอด จึงยากยิ่งที่จะพบเห็น
ดังนั้นตงหม่าชนิดนี้จึงถูกเรียกว่าความฝันที่เกิด หมายความว่าฝันเห็นว่าที่ไหนมีจึงจะขุดได้ ใช้บรรยายความหายากในการค้นหา
มีเพียงผู้เชี่ยวชาญการขึ้นเขาหาของป่าที่มีประสบการณ์อย่างยิ่งเท่านั้น จึงอาจหาได้จากร่องรอยเล็กๆ น้อยๆ ส่วนคนอื่นๆ ต้องพึ่งโชคล้วนๆ
แต่เทียนหมาชนิดนี้มีฤทธิ์ยาดีกว่า ขายได้ราคาแพงกว่าอีกด้วย
“ชิงเทียนเพิ่งสะดุดล้มที่นี่ ข้าเผอิญพบเข้าโดยบังเอิญ” อาสะใภ้ใหญ่เย่พูดกลบเกลื่อนไป
โชคดีที่เย่เหล่าต้าเพียงถามผ่านๆ ไม่ว่าเจอมาได้อย่างไร ขอแค่เป็นเทียนหมาแท้ก็พอ
เย่เหล่าต้ากลัวว่าจะขุดเทียนหมาเสียหาย เลยไม่ใช้เครื่องมือ ใช้มือเปล่ากัดดินออกมาโดยตรง ไม่นานก็ขุดได้เทียนหมาเล็กๆ กองหนึ่ง
ชิงเทียนนั่งยองๆ อยู่ข้างๆ เย่เหล่าต้าขุดได้อันไหน นางก็ยื่นมือเก็บอันนั้น
อาสะใภ้ใหญ่เย่เห็นดังนั้น ก็เอาตะกร้าใบค่อนข้างเล็กที่นางเคยห้อยไว้ก่อนหน้านี้ส่งให้นาง
ชิงเทียนจึงเก็บเทียนหมาทุกอันที่เย่เหล่าต้าขุดได้ใส่ตะกร้า
เย่เหล่าต้าค้นหารอบๆ อยู่นาน ยืนยันว่าไม่มีปลาหลุดรอดแล้วจึงยืดเอวขึ้น
ขณะนั้นตะกร้าตรงหน้าชิงเทียนเต็มจนล้นออกมาแล้ว