ชิงเทียนพูดออกมาได้ทั้งดูเป็นผู้ใหญ่และไร้เดียงสาในคราวเดียวกัน
ความคิดของนางนับว่าน่าทึ่งยิ่งนัก ทว่าแรงจูงใจและเจตนาแรกเริ่มกลับเรียบง่ายบริสุทธิ์เป็นพิเศษ
แม้บรรยากาศในต้าฉีจะเปิดกว้างอยู่บ้าง สตรีก็สามารถร่ำเรียนหนังสือและออกไปทำงานได้
อย่างเช่นแม่นางลวี่กับลู่หงอวิ๋น ล้วนเป็นแบบอย่างในเรื่องนี้
แต่ความจริงแล้ว ค่าใช้จ่ายในการร่ำเรียนหนังสือในต้าฉียังคงสูงไม่น้อย ครอบครัวทั่วไปแม้แต่จะส่งบุตรชายไปเรียนยังแทบไม่มีกำลัง นับประสาอะไรกับบุตรสาว
ชิงเทียนอายุยังน้อย แต่กลับสังเกตเห็นปัญหานี้ ทั้งยังเสนอวิธีแก้ไขออกมาได้ นับว่าไม่ธรรมดาอย่างยิ่ง
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงความคิดของนาง ซึ่งกลับพ้องกับแนวคิดที่ไทเฮาเคยใช้จัดตั้งสำนักศึกษาหญิงในครั้งนั้นอย่างน่าประหลาด
เมื่อนึกถึงเสด็จแม่ผู้ล่วงลับ ขอบตาของฮ่องเต้กับรุ่ยชินอ๋องต่างแดงเรื่อขึ้นเล็กน้อย
ฮ่องเต้ลูบเส้นผมของชิงเทียนเบา ๆ พลางตรัสว่า “เจ้ายังเล็กเพียงนี้ แต่กลับคิดถึงเรื่องเหล่านี้ได้ นับว่าไม่ธรรมดา
“ที่หาได้ยากยิ่งกว่านั้นคือ เจ้ายังคิดตรงกับเสด็จย่าของเจ้าอีกด้วย
“น่าเสียดายที่นางจากไปแล้ว จึงไม่มีโอกาสได้พบเจ้า มิฉะนั้นพวกเจ้าสองย่าหลานคงเข้ากันได้ดีเป็นแน่”
ฮ่องเต้ทรงให้ความสำคัญกับความกตัญญูอย่างยิ่ง
ยิ่งไปกว่านั้น อดีตไทเฮาก็เป็นสตรีผู้เปี่ยมด้วยความรู้และใจกว้างอย่างแท้จริง จึงเป็นที่รักใคร่ของผู้คนอย่างยิ่ง
ครั้งอดีตยามไทเฮายังมีพระชนม์ชีพ ฮ่องเต้มักมีรับสั่งให้พระโอรสและพระธิดาไปอยู่เป็นเพื่อนนาง