ในเมื่อฮ่องเต้ตรัสเช่นนี้แล้ว รุ่ยชินอ๋องย่อมไม่เกรงใจอีก
“เช่นนั้นกระหม่อมขอขอบพระทัยแทนชิงเทียนล่วงหน้าพ่ะย่ะค่ะ”
“รบกวนขันทีวังช่วยหาคนมาสักสองสามคน แล้วก็หาหีบเปล่ามาสักหลายใบด้วย!”
เมื่อเห็นท่าทางละโมบของน้องชายที่ราวกับอยากขนคลังหลวงออกไปให้หมด ฮ่องเต้ก็ทั้งขุ่นเคืองทั้งขัน
“พอแล้ว บัดนี้เด็กก็กลับมาอยู่ครบแล้ว เจ้าควรทำเรื่องเป็นชิ้นเป็นอันเสียบ้าง!”
พอรุ่ยชินอ๋องได้ยินฮ่องเต้ตรัสเช่นนั้น หัวใจก็พลันกระตุกวูบ
ฮ่องเต้คงมิได้คิดจะมอบงานให้เขากระมัง?
ทว่าเขายังคิดหาทางปฏิเสธไม่ทัน ก็ได้ยินฮ่องเต้ตรัสต่อว่า “หรือแม้แต่ชื่อบุตรสาวแท้ ๆ ของเจ้า ยังต้องรอให้เราคิดให้ด้วยหรือ?”
จริงด้วย รุ่ยชินอ๋องเพิ่งนึกเรื่องสำคัญข้อนี้ขึ้นมาได้
ในเมื่อชิงเทียนจะกลับสู่ตระกูลและลงชื่อในทะเบียนหยก ก็ไม่อาจใช้ชื่อชิงเทียนตามใจชอบเช่นเดิมอีก
“เรื่องนี้สำคัญยิ่ง กระหม่อมต้องกลับไปค้นตำราโบราณให้ดี แล้วตั้งชื่อไพเราะให้ชิงเทียนพ่ะย่ะค่ะ”
มีบุตรสาวเพียงคนเดียว ทั้งยังต้องผ่านความทุกข์ยากมากมายกว่าจะได้กลับมา รุ่ยชินอ๋องแทบอยากนำทุกสิ่งที่ตนมีไปวางไว้ตรงหน้าบุตรสาว
ยิ่งเป็นเรื่องชื่อด้วยแล้ว ย่อมต้องเลือกอักษรที่มีความหมายเป็นมงคล
เมื่อคิดได้เช่นนี้ รุ่ยชินอ๋องก็ยิ่งนั่งไม่ติด เขาพาขันทีติดตามสองสามคนมุ่งตรงไปยังคลังหลวง
รุ่ยชินอ๋องแม้ไม่รู้ว่าเด็ก ๆ มักชอบของเล่นแบบใด แต่เขาดูของเป็น!
ของชิ้นใดทำจากวัสดุล้ำค่า ประณีตงดงาม หรือเป็นของบรรณาการจากตะวันตก ล้วนไม่อาจรอดพ้นสายตาเขาไปได้