ธนูที่ทำขึ้นเองนั้นทั้งแรงและความแม่นยำจำกัด ทว่าเย่เหล่าต้ายังอาศัยประสบการณ์ของตนเอง ยิงธนูหนึ่งศอกถูกกวางดาวเข้าอย่างจัง
น่าเสียดายที่ลูกธนูนี้มิได้ถูกจุดสำคัญ เพียงแต่ทำให้กวางดาวตัวนี้บาดเจ็บเท่านั้น
กวางดาวเจ็บปวด ร้องเสียงหนึ่งแล้วหันหลังวิ่งหนีไป
เย่เหล่าต้าไม่กล้าใช้ธนูอีก เกรงว่าหนังกวางจะเสียหาย รีบสอดธนูกลับเข้าที่หลังอย่างฉับพลัน แล้วรีบเร่งฝีเท้าตามไป
เขาต้องจัดการกวางตัวนี้ให้ได้โดยเร็ว มิเช่นนั้นเสียเหยื่อไปเป็นเรื่องเล็ก ทว่ากลิ่นคาวเลือดที่ดึงดูดสัตว์ร้ายขนาดใหญ่กว่าเข้ามานั้นต่างหากที่เป็นอันตรายถึงชีวิต
โชคดีที่ลูกธนูเมื่อครู่แม้มิได้ทำให้ตายในทีเดียว ทว่าก็ทะลุเส้นเลือดใหญ่ที่คอของกวางดาว ส่งผลให้เสียเลือดเป็นจำนวนมาก วิ่งไปได้ไม่ไกลนักก็หมดแรงล้มลงกับพื้น
เย่เหล่าต้าตื่นเต้นยิ่งนัก รีบกุลีกุจอวิ่งเข้าไปเสริมมีดหนึ่งฟัน ตัดหลอดลมของกวางดาวขาด
เขาลากกวางดาวไปที่ริมห้วย คว้ามีดสั้นออกมา ปลิดชีวิตมันตรงนั้นทันที
แม้เลือดกวางที่สูญเปล่าเช่นนี้น่าอดสูนัก ทว่ายามนี้ก็หาเศษภาชนะที่เหมาะสมจะบรรจุกลับไปมิได้ หากเดินทางไปพลางเลือดหยดไปพลาง บังเอิญดึงดูดสัตว์ร้ายเข้ามาก็อันตรายเกินไปแล้ว
เย่เหล่าต้าทั้งเจ็บใจทั้งปลิดเลือดไปพลาง ทว่าเมื่อเห็นหนังกวางที่สมบูรณ์และงดงาม เขาก็อดที่จะยิ้มออกมาไม่ได้
กวางขนาดใหญ่ขนาดนี้ เนื้อกวางเพียงพอให้คนทั้งครอบครัวอิ่มหนำหนึ่งมื้อ ที่เหลือยังสามารถตากแห้งเก็บไว้ค่อย ๆ กินทีหลังได้อีก
ที่สำคัญที่สุด หนังกวางดาวที่สมบูรณ์เช่นนี้ยังมีค่าไม่น้อย มอบเป็นของตอบแทนแก่ตระกูลฉินก็ไม่ถึงกับไร้ค่าพอส่งออกมือ
ระหว่างที่เย่เหล่าต้าจัดการกับกวางดาวอยู่บนเขา เย่เหล่าเอ้อร์และเย่เหล่าซื่อกำลังช่วยเย่ชิ่งหยวนหาบน้ำอยู่
พื้นที่เพาะปลูกของชาวบ้านในหมู่บ้าน ล้วนถากถางขึ้นตามแนวแม่น้ำเป็นส่วนใหญ่ ย่อมเป็นไปเพื่อความสะดวกในการชลประทานด้วย
ทว่าเพื่อมิให้น้ำที่สูงขึ้นท่วมไร่นา จึงไม่อาจรั้งอยู่ชิดริมแม่น้ำเกินไป อีกทั้งยังต้องสูงกว่าระดับผิวน้ำเล็กน้อยจึงจะได้