เสวี่ยอิงมองสัตว์ทั้งสามตรงหน้า พลันนิ่งเงียบไปชั่วขณะ
ไม่ใช่ว่าเขารับมือเจ้าสามตัวนี้ไม่ไหวจริง ๆ
แต่พวกมันเป็นสัตว์ที่คุณหนูเลี้ยงไว้ ต่อให้เขามีวิธีการใดก็ไม่อาจนำมาใช้ได้!
เวลานี้ พระชายารุ่ยชินอ๋องได้นำขนมที่ครัวหลังร้านเตรียมไว้ตั้งแต่เช้าไปยังจวนฉินแล้ว
เดิมทีรุ่ยชินอ๋องกำลังนั่งจิบชา พลางเปิดดูตำราหมากล้อมอยู่ในห้องหนังสือ
แต่พอนึกถึงว่าเที่ยงวันนี้บุตรสาวจะกลับมา ต่อให้เป็นตำราหมากล้อมเล่มโปรดที่เขาชอบอ่านที่สุด ก็ไม่อาจทำให้เขาจดจ่อได้อีก
ขณะที่รุ่ยชินอ๋องกำลังใจลอย จู่ ๆ ก็ได้ยินเสียงประหลาดดังมาจากลานด้านหน้า
เขาวางตำราหมากล้อมแล้วออกไปดู พอดีเห็นเก้งตัวหนึ่งไล่เสวี่ยอิงจนวิ่งหนีวนไปทั่วลาน
เก้งมาจากที่ใดกัน?
หรือครัวหลังร้านจะตั้งใจทำเนื้อกวาง แต่เจ้าตัวนี้ดันหนีออกมาโดยไม่ระวัง?
ทว่าพอรุ่ยชินอ๋องเพ่งมองให้ชัด จึงพบว่าเจ้าสิ่งนั้นไม่ใช่กวาง แต่เป็นเก้งตัวหนึ่ง
ข้างลานยังมีสุนัขป่าตัวหนึ่งกับไก่ตัวผู้ท่าทางองอาจนั่งหมอบอยู่ด้วย
สุนัขตัวนี้รุ่ยชินอ๋องรู้จัก เป็นเซี่ยวเย่ที่ชิงเทียนเลี้ยงไว้
แต่ไก่ตัวผู้กับเก้งนี่มันเรื่องอะไรกัน?
หรือเสวี่ยอิงจะหามาเป็นเหยื่อให้สุนัขจับกิน?
แล้วเหตุใดถึงกลายเป็นเก้งไล่เสวี่ยอิงวิ่งไปทั่วเช่นนี้?
เสวี่ยอิงวิ่งไปถึงใต้ระเบียง กอดเสาแล้วปีนขึ้นไปบนม้านั่งพิง จึงพอหลบการจู่โจมของเก้งได้
เขากอดเสาไว้ น้ำตาตกใน พลันได้ยินบ่าวไพร่ในลานเอ่ยพร้อมกันว่า “ท่านอ๋อง!”