เจียงหวานนึกถึงแตงโมนำเข้าสุดชั่วร้าย จึงส่งสายตาดุดันให้หัวหยาน
หัวหยานหัวเราะ “คิดอะไรอยู่? ล้างสิ่งสกปรกในหัวสมองของคุณออกไปบ้างเถอะ”
ประโยคนี้เจียงหวานคุ้นหูดี เมื่อไม่นานมานี้เธอเคยพูดกับหัวหยาน
เขาแค่หาโอกาสเอาคืนเท่านั้น
หัวหยานหยิบถุงของขวัญออกมาจากด้านหลังเบาะรถ
แล้วโยนให้เจียงหวาน “ขนมไหว้พระจันทร์นำเข้า ลองชิมดู”
เจียงหวานขมวดคิ้ว “นี่! เทศกาลไหว้พระจันทร์เป็นเทศกาลของจีน ขนมไหว้พระจันทร์ก็เป็นของจีน คุณกินของนำเข้าแบบนี้ ยังมีหัวใจอยู่ไหม?”
หัวหยานถูกด่า แต่กลับรู้สึกมีความสุขอย่างประหลาด “แบรนด์หรูระดับนานาชาติจะทำชุดขนมไหว้พระจันทร์สั่งพิเศษให้สมาชิกวีไอพีระดับสูงสุดของจีนทุกปี กินไม่หมดหรอก เลยคิดว่าจะให้คุณลองชิมดู”
“แล้วทำไมมีแค่กล่องเดียวล่ะ?”
หัวหยานตอบ “ที่เหลือถูกหัวเซียวขโมยไปหมดแล้ว ดีที่ผมซ่อนไว้ได้กล่องหนึ่ง”
เจียงหวานแกะริบบิ้นออก เห็นโลโก้แบรนด์อาร์มานีปั๊มทองอยู่บนกล่อง
กล่องของขวัญเป็นกระเป๋าถือใบแข็งสีชมพูกุหลาบ มีสองชั้น
เจียงหวานดึงลิ้นชักเล็กชั้นบนออก ข้างในมีขนมไหว้พระจันทร์ชิ้นเล็กเพียงสองชิ้น ประณีตมาก แต่สวยหรูเกินประโยชน์
“ชิ้นเล็กแค่คำเดียวแบบนี้ คุณกินไม่หมดด้วยเหรอ?”
เจียงหวานดึงชั้นล่างออกอีก ข้างในไม่ใช่ขนมไหว้พระจันทร์ แต่เป็นน้ำหอมหนึ่งขวด
“ทำไมยังมีน้ำหอมด้วย?” เจียงหวานรู้จักน้ำหอมกลิ่นนี้ดี เป็นกลิ่นชาอวี้หลงของอาร์มานี กลิ่นที่เคนนี่ใช้เป็นประจำนั่นเอง