หลี่เจ้าไห่กล่าวว่า “ลูกปัดประกอบมีต้นกำเนิดจากสวีเดน ใช้เม็ดพลาสติกสีสันต่าง ๆ เรียงต่อกันเป็นภาพ แล้วรีดให้ขึ้นรูป ตอนแรกที่คิดค้นขึ้นมาใช้ฝึกฟื้นฟูผู้สูงอายุ ต่อมาพัฒนาเป็นของเล่นเสริมปัญญาสำหรับเด็ก ช่วงนี้จู่ ๆ ก็กลับมาเป็นที่นิยมในหมู่คนหนุ่มสาว เพราะพวกเธอชอบแบ่งปันกัน จึงก่อกระแสเล็ก ๆ บนอินเทอร์เน็ต”
กู้หลิงหัวเราะเยาะ “ก็เกี่ยวข้องกับงานปักครอสติชอยู่บ้าง ส่วนคนที่บอกว่ามันคือลูกอมช็อกโกแลตน่ะ อีกไม่กี่ปีก็คงได้เข้าบ้านพักคนชราไปบำเพ็ญตนแล้ว แก่แล้วสมองก็แก่ตาม”
เคนนี่ถลึงตาใส่กู้หลิง “พูดอย่างกับรู้จักลูกปัดประกอบดีนักแหละ”
“ฉันรู้จักแน่นอน แฟนฉันชอบเล่น ฉันนั่งประกอบกับเธออยู่บ่อย ๆ ทีละบ่ายเลย”
เคนนี่ไม่พูดอะไรอีก พอลิฟต์เปิด เธอก็เดินออกไปเป็นคนแรก รองเท้าส้นสูงกระทบพื้นกระเบื้องดัง ‘กึกกัก’ เผยอารมณ์ขุ่นมัวของเจ้าตัวออกมา
หัวหยานเดินเข้าห้องส่วนตัวอย่างไม่รีบร้อน และกวาดตามองหาเจียงหวานทันที
ไม่อยู่
อาหารกลับทยอยยกมาเสิร์ฟทีละจาน
“คนกลุ่มซีอยู่ไหน” หัวหยานถาม
ทั้งที่เพ่ยหนาน พานเจียเจีย ถังหนิง จางหลิน และหลูเหยียนอยู่กันครบ
เขายังจะถามอีก
เพ่ยหนานตอบว่า “หลินเสี่ยวหรานกับเจียงหวานอยู่ชั้นสองคอยดูอาหารที่กำลังยกมาค่ะ ประธานฮัว คุณกู้ เชิญนั่งก่อนนะคะ พวกเธอกำลังจะมาแล้ว”
หัวหยานดึงเก้าอี้ออกแล้วนั่งลง กู้หลิงนั่งข้างเขา
คนอื่น ๆ จึงทยอยนั่งตาม โต๊ะสำหรับสิบห้าคนเต็มในพริบตา
ปกติเวลาฝ่ายลูกค้ามาที่บริษัท คงไม่มีคนมาต้อนรับมากขนาดนี้ แต่กู้หลิงมีมนุษยสัมพันธ์ดี สนิทสนมกับหลี่เจ้าไห่ หลุยส์ และคนอื่น ๆ หลายคน จึงมีคนอยากมาร่วมกินข้าวเป็นเพื่อนเขามากเป็นธรรมดา