หัวหยานที่เพิ่งถูกปฏิเสธจ้องคำสามคำบนหน้าจอโทรศัพท์ คิ้วขมวดแน่น
มีนัดแล้ว
นัดกับใคร?
คืนก่อนวันหยุดยาว เธอจะไปนัดกับใคร?
“ก๊อก ก๊อก ก๊อก”
“เข้ามา”
เคนนี่ถือแท็บเล็ตเดินเข้ามา “ผมร่างกฎการประมูลฉบับใหม่ไว้แล้ว คุณช่วยดูหน่อยครับ”
หัวหยานวางโทรศัพท์ลง ใจลอยไปที่อื่น
“เป็นอะไร? ใครมายั่วโมโหคุณอีก?” กู้หลิงก็กลับไปแล้ว เธอคงไม่ถูกกลั่นแกล้งต่อหรอกนะ
หัวหยานอ่านกฎการประมูลอย่างรวดเร็ว
“ไม่จำกัดจำนวนผู้เสนอแผนก็ได้ แต่ทุกแผนต้องส่งมาให้คุณลงทะเบียนล่วงหน้า ขยะพวกนั้นอย่าเอาขึ้นเวทีประมูล คุณต้องคัดกรองรอบแรกให้ดี” หัวหยานไม่อยากให้ถังหนิงมาอับอายอีก
“ผมคัดกรองได้ครับ แต่ผมไม่เชี่ยวชาญ ตอนนี้เฉินเหวยถูกไล่ออกไปแล้ว ไม่มีใครคอยตรวจสอบในด้านความรู้เฉพาะทาง”
“งั้นส่งเข้าอีเมลฉัน ฉันจะคัดเอง”
“คุณจะไหวเหรอครับ? หรือจะให้ผู้อำนวยการแต่ละกลุ่มช่วยดูแล?”
หัวหยานกล่าวว่า “คิดดูสิว่าทำไมวันนี้กลุ่มซีถึงก่อเรื่องขึ้นมา ก็เพราะเพ่ยหนานกีดกันพวกเธอไว้ ดังนั้นขั้นตอนนี้ต้องข้ามผู้อำนวยการไป ถึงจะรับประกันได้ว่าพนักงานระดับปฏิบัติการทุกคนมีโอกาสแสดงความสามารถ”
“ผมเตือนเพ่ยหนานไปแล้ว แต่ก็ทำได้แค่เตือน ยังไงหลายปีมานี้เธอก็ทำงานขยันขันแข็งมาตลอด เฮ้อ ไม่รู้ตอนนี้เธอเป็นอะไรไป ถึงได้ใจแคบลง”
หัวหยานกล่าวว่า “ใจคนเปลี่ยนแปลงได้ทุกขณะ ไม่มีอะไรน่าเสียดาย ทุกอย่างเป็นทางเลือกของตัวเอง”
เคนนี่เหลือบมองหัวหยาน “คุณกำลังปูทางให้เจียงหวานอยู่เหรอครับ?”
หัวหยานตอบว่า “ฉันกำลังปูทางให้รุ่นน้องทุกคน ทำไมคุณถึงเห็นแต่เจียงหวาน? หลินเสี่ยวหรานไม่นับด้วยหรือไง?”
“คุณกับเจียงหวานไม่ใช่ว่า...”
“อย่ามองเธอด้วยอคติ คนที่เลือกเธอวันนี้คือกู้หลิง ฉันวางตัวเป็นกลางมาตลอด คุณก็เห็นอยู่”