ปฏิเสธไม่ได้ว่า หลังจากฟังสิ่งที่เพ่ยหนานพูดจบ อารมณ์ของเจียงหวานก็เปลี่ยนไปจริง ๆ
ไม่ใช่แค่เพราะโควตาเป็นพนักงานประจำ แต่ยังเป็นเพราะท่าทีของเพ่ยหนานด้วย
แต่เจียงหวานกลับรู้สึกอยู่เสมอว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล
เจียงหวานรู้จากหัวหยานมานานแล้วว่าเพ่ยหนานกำลังจะได้เลื่อนตำแหน่ง และจากน้ำเสียงของหัวหยาน เธอก็ฟังออกว่าเขายอมรับความสามารถของเพ่ยหนานจากใจจริง
แต่เฉินเหวยตั้งใจใช้เพ่ยหนานมาถ่วงดุลอำนาจ กลุ่มซีดูเหมือนจะเป็นปืนกระบอกหนึ่ง เป็นปืนที่ใช้ต่อกรกับกลุ่มเอและกลุ่มบี
ที่เฉินเหวยเลือกเพ่ยหนาน ส่วนใหญ่คงเป็นเพราะเพ่ยหนานควบคุมได้ง่าย
ในฐานะเจ้านาย หัวหยานจะอยากให้กลุ่มซีมีบทบาทแบบนั้นหรือ?
ไม่มีทาง
เจียงหวานถามว่า “คุณแน่ใจหรือคะว่าคุณเฉินอยากสนับสนุนให้คุณเลื่อนตำแหน่ง ไม่ใช่เพราะผลงานของกลุ่มซีโดดเด่นจนผู้บริหารอยากมอบโอกาสที่ดีกว่าให้?”
เพ่ยหนานถามว่า “เจียงหวาน รู้ไหมว่าฉันทำงานที่หัวเสี่ยมากี่ปีแล้ว?”
“ไม่รู้ค่ะ”
“สิบเอ็ดปี หลังเรียนจบมหาวิทยาลัย ฉันสัมภาษณ์งานอยู่สองปีกว่าจะได้เข้าหัวเสี่ย พออายุยี่สิบสี่ก็ได้เป็นพนักงานประจำ อายุสามสิบได้เลื่อนเป็นผู้อำนวยการ และนำกลุ่มซีมาจนถึงตอนนี้ ปีนี้ฉันอายุสามสิบห้าแล้ว ฉันรู้ดีเกินไปว่าหัวเสี่ยมีเพดานขวางกั้นการเลื่อนตำแหน่งอยู่ตรงไหน ตลอดห้าปีที่ผ่านมา กลุ่มซีก็เป็นเหมือนเดิม ได้รับแต่โปรเจกต์เล็ก ๆ จุกจิกวุ่นวาย จนเมื่อไม่นานมานี้ ฉันถึงได้รับโปรเจกต์มูลค่าหลักสิบล้านเป็นครั้งแรก”
เจียงหวานถามว่า “หมายความว่าโปรเจกต์ของคุณเสียวเป็นคุณเฉินมอบให้หรือคะ?”
“โปรเจกต์ของคุณเสียวเป็นประธานฮัวไปเจรจามา แต่เดิมตั้งใจจะให้หลี่เจ้าไห่ทำ เฉินเหวยเป็นคนช่วยแย่งมาให้กลุ่มซีของเรา”
“คุณรู้ได้ยังไงคะ คุณเฉินบอกคุณหรือ?”