“โอ้โห ประธานฮัวซ่อนคนไว้ที่ไห่เฉิงแล้ว ดูท่าคงไปอยู่เป็นเพื่อนแฟนสาวช่วงวันหยุดยาววันชาติสินะ” หลินเสี่ยวหรานพูดอย่างเสียดายนิด ๆ
เจียงหวานตอบว่า “แค่ข้อความไม่กี่บรรทัดจากปาปารัซซีเนี่ยนะ? อย่างน้อยก็ต้องมีภาพเหตุการณ์ชัด ๆ แบบไม่มีอะไรมาบังก่อนสิ”
“เธอไม่รู้เหรอ นี่คือปาปารัซซีมือหนึ่งของประเทศ ข่าวที่เขาแฉสิบเรื่องมีจริงตั้งแปดเก้าเรื่องเลยนะ”
เจียงหวานไม่ได้ใส่ใจ ตอนอยู่กับหัวหยาน เขาแทบไม่ค่อยดูโทรศัพท์ ถ้ามีแฟน โทรศัพท์เขาคงไม่เงียบขนาดนี้
อีกอย่าง เมื่อคืนเขาไปถึงไห่เฉิงก็คงตีสามแล้ว ปาปารัซซีไปถ่ายได้พอดีได้ยังไง? ไม่หลับไม่นอนหรือไง?
เจียงหวานไม่ได้เก็บมาใส่ใจ แล้วทำงานตรงหน้าต่อ
หลินเสี่ยวหรานรีเฟรชหน้าเว็บอีกครั้ง “โอ้โห ปาปารัซซีอัปวิดีโอขึ้นมาด้วยแล้ว”
ชัดแจ๋ว ไม่มีเบลอ ไม่มีอะไรบัง
“เจียงหวาน ดูสิ เป็นประธานฮัวจริง ๆ ด้วย”
เจียงหวานกดเล่นวิดีโอ ก็เป็นหัวหยานจริง ๆ
ชุดสูทที่เขาใส่ก็เป็นชุดเดียวกับตอนที่พวกเขาเจอกัน
ในวิดีโอ รถตู้ที่มารับหัวหยานจอดอยู่ในลานจอดรถใต้ดินของโรงแรม เขาเพิ่งลงจากรถ ผู้หญิงที่อยู่บนรถหรูคันข้าง ๆ ก็ลงมาตาม
หัวหยานเดินเร็วมาก ผู้หญิงในชุดกระโปรงสีม่วงต้องวิ่งเหยาะ ๆ ตามไป
ภาพหยุดลงกะทันหันแค่นั้น
ถึงหัวหยานจะไม่ได้พูดกับผู้หญิงคนนั้น แต่ก็ดูออกว่าพวกเขารู้จักกัน
วิดีโอที่สองเป็นภาพหัวหยานกับผู้หญิงในชุดกระโปรงสีม่วงเดินออกจากลิฟต์ตามกันมา ผู้ชายยังคงเดินเร็วปรี่ ส่วนผู้หญิงเดินตามหลังเขา ห่างกันราวสองก้าว
มีวิดีโออยู่แค่นี้ พิสูจน์ไม่ได้ว่าหัวหยานไปนัดเดต และพิสูจน์ไม่ได้ว่าพวกเขาเข้าไปในห้องเดียวกัน