หลินเสี่ยวหราน: “จริงด้วย!”
เคนนี่: “จริงสิ ถ้าไม่เชื่อก็ถามคุณกู้ดู”
คนทั้งโลกอาจเข้าใจเจตนาของกู้หลิงผิดได้ แต่เคนนี่ไม่มีทางเข้าใจผิดแน่นอน
“คุณกู้ คุณตัดสินใจเลือกแผนของฉันกับเจียงหวานหรือครับ”
กู้หลิงตอบว่า “ใช่ ฉันชอบแผนฉบับนี้มาก ทั้งสร้างสรรค์ กล้าหาญ และแหวกกรอบ ฟังจบแล้วฉันรู้สึกฮึกเหิมไปทั้งตัว”
หลินเสี่ยวหรานหันไปมองเจียงหวาน เห็นอีกฝ่ายตื่นเต้นจนยกมือปิดปาก
ทั้งสองคนต่างก็มีน้ำตาคลอเบ้าพร้อมกัน
เคนนี่หยิบไมโครโฟนขึ้นมา “นี่เป็นการประมูลครั้งแรก ไม่นึกเลยว่าคนรุ่นใหม่จะมอบเซอร์ไพรส์ให้พวกเรา ถ้าอย่างนั้นก็ขอแสดงความยินดีกับกลุ่มซีที่ชนะการประมูลครั้งแรก”
ทุกคนในห้องต่างปรบมือ
เสียงปรบมืออันอบอุ่นดังก้องอยู่ข้างหูเจียงหวาน เธอรู้สึกว่าตัวเองเลือกเส้นทางถูกแล้ว ไม่อย่างนั้นทำไมถึงมีความสุขขนาดนี้ล่ะ
“สุดท้าย ขอเชิญประธานฮัวกล่าวสักสองสามคำครับ”
หัวหยานลุกขึ้นยืน ขายาวก้าวไม่กี่ก้าวก็ขึ้นไปบนเวที เขายกไมโครโฟนขึ้นพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำชวนหลงใหล
“วันนี้ ในฐานะเจ้านาย ผมขอขอบคุณความมุ่งมั่นของพนักงานรุ่นใหม่ และขอบคุณผู้อำนวยการเหลยที่ไม่เห็นแก่ประโยชน์ส่วนตัว มอบโอกาสให้คนรุ่นใหม่ กลุ่มหัวฉื่อมีพนักงานอย่างพวกคุณ ถึงได้ก้าวหน้าไปได้เรื่อยๆ ตั้งแต่แรกที่ผมคิดจัดโครงการประมูล จุดประสงค์ก็เพื่อเปิดโอกาสให้ผู้คนมากขึ้น จริงๆ แล้วไม่ควรจำกัดจำนวนหรือสถานะ กลุ่มหัวฉื่อเป็นเวทีใหญ่ มีดอกไม้หลากหลายชนิดเบ่งบาน ถึงจะรักษาความมีชีวิตชีวาไว้ได้อย่างยั่งยืน ต่อจากนี้ต้องฝากเคนนี่ช่วยปรับปรุงกติกาการประมูลให้ดี วันนี้พอแค่นี้ ขออวยพรให้ทุกคนมีความสุขในวันชาติล่วงหน้า เลิกประชุม”
เพียงไม่กี่นาที ผู้คนในห้องอบรมก็ทยอยออกไปจนหมด เหลือเพียงสมาชิกกลุ่มซี