เป็นไปได้ว่าเจียงสือซวี่ดูออกว่าเขาอยู่ที่นี่แล้วทำให้ชูถังอึดอัดเล็กน้อย จึงพูดว่า "เธอลองดูว่าขาดอะไรแล้วบอกฉัน ฉันจะขึ้นไปอาบน้ำข้างบน"
"เดี๋ยวก่อนค่ะ"
เจียงสือซวี่หยุดฝีเท้า หันมามอง "มีอะไร?"
ชูถังเปิดเป้สะพายหลัง หยิบนมขวดหนึ่งยื่นให้เขา "พี่สือซวี่ รบกวนพี่ช่วยติดต่อหน่วยตรวจสอบให้หน่อยค่ะ นมขวดนี้อาจมีปัญหา"
แววตาของเจียงสือซวี่เคร่งขรึมขึ้น "มีคนคิดร้ายกับเธอ?"
ร่วนชูถังมีสีหน้าเคร่งเครียด พยักหน้า "น่าจะใช่ค่ะ แต่หนูก็ไม่แน่ใจ ระวังไว้ก่อนดีกว่า"
"ได้ เรื่องนี้ยกให้ฉัน"
เจียงสือซวี่หยิบมือถือออกมากดโทรศัพท์
"มานี่หน่อย ฉันมีเรื่องให้ทำ" เจียงสือซวี่เดินคุยโทรศัพท์ห่างออกไป ร่างหายลับไปตรงมุมทางเดิน
ร่วนชูถังถอนหายใจออกมา ร่างกายผ่อนคลายลง
เมื่อครู่ตอนที่เธอยื่นนมให้เจียงสือซวี่ เธอสบเข้ากับดวงตาดำลึกดุจห้วงเหวของเขาโดยไม่ได้ตั้งตัว ชั่วขณะนั้นชูถังรู้สึกว่าหัวใจหยุดเต้น
ดวงตาของเขางดงามยิ่งนัก
ไม่ใช่แค่ดวงตา ใบหน้าของเขาเป็นดั่งงานศิลปะชั้นยอดของหนี่วา แค่สบตากับเขาหัวใจก็เต้นเร็วขึ้นอย่างไม่รู้ตัว
หลังจากเจียงสือซวี่ไปแล้ว ร่วนชูถังก็สำรวจห้องสวีท
ร่องรอยการอยู่อาศัยที่นี่ชัดเจนมาก เธอสังเกตว่าหลายจุดในห้องนั่งเล่นมีของใช้ส่วนตัววางอยู่ ราวกับมีคนพักอาศัยอยู่ที่นี่เป็นประจำ
ออกจะแปลก ดูเหมือนห้องสวีทนี้เจียงสือซวี่ไม่ได้จองไว้ชั่วคราว แต่เหมือนเขามาที่นี่บ่อยๆ