วางสายแล้ว ร่วนชูถังค่อยๆ ทบทวนเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในคืนนี้โดยละเอียด
ทำไมเฉินวั่นถึงฉวยโอกาสตอนที่เธออาบน้ำแอบเข้าไปในห้องของเธอ? ไม่ใช่แน่ว่าจะเป็นอย่างที่เฉินวั่นพูด แค่มาเดินเล่นในห้องของเธอ
เฉินวั่นต้องมีจุดประสงค์อะไรสักอย่าง
ร่วนชูถังเดินวนรอบห้องหนึ่ง ตรวจดูข้าวของเครื่องใช้ในห้องอย่างละเอียด นอกจากตุ๊กตากระเบื้องที่แตกเป็นชิ้นๆ แล้ว ทุกอย่างดูเหมือนจะเหมือนเดิม ไม่มีอะไรผิดปกติ
ทันใดนั้น สายตาของเธอก็ตกลงบนแก้วนมที่วางอยู่บนโต๊ะหัวเตียง
ร่วนชูถังมีนิสัยอย่างหนึ่ง ก่อนนอนต้องดื่มนมอุ่นสักแก้ว
นมคือตอนก่อนอาบน้ำเธอให้แม่บ้านอุ่นแล้วนำมาส่ง เตรียมไว้ดื่มหลังจากอาบน้ำเสร็จ
ส่วนตุ๊กตากระเบื้อง ตอนยังไม่แตกก็วางอยู่บนโต๊ะหัวเตียงนี้เหมือนกัน
ในเมื่อเฉินวั่นทำตุ๊กตากระเบื้องแตก นั่นก็แสดงว่าตอนที่เฉินวั่นมาที่ห้องของเธอ ต้องอยู่วนเวียนใกล้ๆ โต๊ะหัวเตียงแน่ๆ
แก้วนมนี้ มีความเป็นไปได้สูงมากที่จะถูกเฉินวั่นแอบทำอะไรบางอย่าง
......
เจียงสือซวี่มาถึงไห่เฉิงหลังจากนั้นสามชั่วโมง
ร่วนชูถังได้รับโทรศัพท์ตอนที่เจียงสือซวี่กำลังมุ่งหน้ามาที่วิลล่าจิ่งเหอหย่วน
ตอนนี้ร่วนชูถังกำลังขนของที่ไม่ต้องการซึ่งเก็บไว้เมื่อไม่กี่วันก่อนออกเป็นถุงๆ ไปทิ้งถังขยะนอกวิลล่า
"พี่สือซวี่ คืนนี้ฉันไม่พักที่นี่แล้ว" ร่วนชูถังคุยโทรศัพท์ไปพลางเดินกลับไปที่วิลล่าด้วย เธอยังมีของอีกมากที่ยังไม่ได้ทิ้ง เวลานี้แม่บ้านก็พักผ่อนแล้ว เธอไม่อยากรบกวนพวกเขา ก็เลยลงมือทิ้งเองทั้งหมด
เจียงสือซวี่ก็ไม่ได้ถามอะไรมาก แค่ตอบว่า "ได้"
ร่วนชูถังถามอีกว่า "พี่จองโรงแรมไว้หรือยัง?"