วันรุ่งขึ้นเมื่อมาทำงาน หยางเสี่ยวจิ้ง หัวหน้าฝ่ายก็แบ่งคดีให้ชูถังสองคดี
หยางเสี่ยวจิ้งนำแฟ้มคดีมายื่นให้ร่วนชูถังด้วยตัวเอง เธอพูดเร็วปรื๋อ “คดีนี้คู่ความต้องการอุทธรณ์ ทนายความคนก่อนลาออกไปแล้ว ตอนนี้ส่งต่อให้คุณ ช่วงเวลาอุทธรณ์ใกล้จะหมดแล้ว วันนี้ช่วยเขาเขียนคำอุทธรณ์ให้เสร็จ แล้วจัดเอกสารยื่นศาลให้เรียบร้อยนะ”
“ส่วนคดีอุบัติเหตุจากการทำงานนี้ คุณต้องพาผู้ว่าจ้างไปยื่นขอรับรองการบาดเจ็บจากการทำงานและประเมินความสามารถในการทำงาน ลองดูว่าวันนี้หรือพรุ่งนี้จะพาเขาไปได้ไหม พรุ่งนี้ก็วันศุกร์แล้ว อย่าปล่อยไปถึงสัปดาห์หน้าเลยจะดีกว่า”
ชูถังรับแฟ้มคดีมา พลางพยักหน้ารัว ๆ “ได้ค่ะ ได้เลย”
เพิ่งเริ่มงานก็มีคดีให้ทำแล้ว สมกับเป็นสำนักงานกฎหมายอันดับหนึ่งของเจียงเฉิงจริง ๆ
ยุ่งหน่อยไม่เป็นไร มีคดีให้ทำก็มีค่าคอมมิชชัน แถมยังได้สั่งสมประสบการณ์ด้วย
ชูถังติดต่อพูดคุยกับผู้ว่าจ้าง แล้วตรวจดูหลักฐานคร่าว ๆ คดีทั้งสองค่อนข้างซับซ้อนทีเดียว
เธอนัดผู้ว่าจ้างที่ประสบอุบัติเหตุจากการทำงานให้ไปยื่นขอรับรองการบาดเจ็บในวันพรุ่งนี้ ส่วนวันนี้ต้องรีบยื่นคดีที่ต้องอุทธรณ์ต่อศาลให้ทัน
กว่าชูถังจะทำงานตามแผนของวันนี้เสร็จ ท้องฟ้าก็มืดสนิทแล้ว
เพื่อนร่วมงานกลับบ้านกันไปนานแล้ว ในสำนักงานกฎหมายกว้างใหญ่จึงเหลือเธออยู่เพียงคนเดียว
ทำงานจนถึงตอนนี้กว่าจะได้เลิกงาน เธอยังไม่ได้กินมื้อเย็นด้วยซ้ำ