หนึ่งชั่วโมงต่อมา ชูถังก็ปรากฏตัวในห้องทำงานของหยางเสี่ยวจิ้ง
เธอวางสัญญาในมือลงตรงหน้าหยางเสี่ยวจิ้ง «หัวหน้าหยาง งานที่คุณมอบหมายเสร็จเรียบร้อยแล้วค่ะ สัญญาที่ปรึกษากฎหมายระยะเวลา 5 ปี เงิน 150,000 หยวนโอนเข้าบัญชีแล้ว นอกจากนี้ยังเซ็นสัญญาว่าจ้างให้เป็นตัวแทนในคดีพิพาทเรื่องเงินค่าสินค้าอีก 3 คดี และคดีละเมิดสิทธิบัตรอีก 1 คดี ทั้ง 4 คดีเป็นการว่าจ้างแบบทั่วไปและชำระค่าทนายทันที รวมกับค่าที่ปรึกษากฎหมาย 150,000 หยวน ทั้งหมดเป็นเงิน 800,000 หยวน ถ้าไม่เชื่อก็สอบถามรายการเดินบัญชีจากฝ่ายการเงินได้ค่ะ ฉันมีหลักฐานการชำระเงินอยู่เหมือนกัน»
พูดจบ ชูถังก็เปิดอัลบั้มภาพในโทรศัพท์ หาหลักฐานการชำระเงินแล้วยื่นให้หยางเสี่ยวจิ้งดู «ฉันชดเชยความเสียหายให้สำนักงานกฎหมายแล้วค่ะ»
หยางเสี่ยวจิ้งอ้าปากค้าง เธอไม่ยอมเชื่อจึงพลิกดูสัญญา เมื่อเห็นลายเซ็นและตราประทับบนเอกสาร แววตาก็ฉายความตื่นตะลึง «เครือกรุ๊ปร่วน... ร่วนเซ่าตงเป็นพ่อของคุณ...»
ชูถังยิ้มบาง ๆ «ใช่ค่ะ พ่อฉันเอง»
«เพียะ!» สัญญาในมือหยางเสี่ยวจิ้งร่วงลงพื้น เธอเงยหน้าพรวด «คุณเป็นคุณหนูของเครือกรุ๊ปร่วนเหรอ?»
หลังเจอเรื่องชวนปวดหัวมาสารพัด ชูถังก็ไม่คิดจะเก็บตัวเงียบอีกต่อไป
เธอตอบว่า «ใช่ค่ะ»
หยางเสี่ยวจิ้งยังไม่ทันหายตกตะลึง โทรศัพท์ก็ดังขึ้นเสียก่อน
«ทนายหยาง ทนายร่วนที่สำนักงานคุณมีเบื้องหลังยังไงกันแน่? ทำไมถึงรู้จักประธานเจียงสือซวี่แห่งเจียงซื่อกรุ๊ป? เมื่อคืนบอดี้การ์ดของประธานเจียงซ้อมท่านหลิวของเราจนเข้าโรงพยาบาล เช้านี้แผนกตรวจสอบบัญชีกับกรมสรรพากรก็เข้ามาตรวจบริษัทแล้ว ฉันวิ่งวุ่นสืบถามไปทั่ว ถึงได้รู้ว่าเป็นคำสั่งของประธานเจียง»