เจียงสือซวี่ไม่แม้แต่จะปรายตามองกู้เจ๋อชวน เขาไม่พูดพร่ำสักคำ ง้างหมัดชกเข้าใส่หน้ากู้เจ๋อชวนทันที
หมัดนี้อัดแน่นไปด้วยความโกรธเกรี้ยว เขาออกแรงเต็มสิบส่วน
กู้เจ๋อชวนเจ็บจนเผลอปล่อยร่วนชูถัง มือยกขึ้นกุมบริเวณที่ถูกต่อย “มึงอยากตายหรือไง?”
เจียงสือซวี่ดึงชูถังมาไว้ข้างหลัง ปกป้องเธอไว้พร้อมมองกู้เจ๋อชวนอย่างเย็นชา แววตาเต็มไปด้วยจิตสังหาร เขากัดฟันพูดว่า “อยู่ให้ห่างจากเธอ”
เดิมทีกู้เจ๋อชวนก็เดือดดาลเพราะโดนต่อยอยู่แล้ว พอเห็นผู้ชายคนนี้ปกป้องร่วนชูถังไว้ข้างหลัง ก็ยิ่งโกรธจนแน่นหน้าอก
เขาผลักเจียงสือซวี่อย่างแรง “แม่งเอ๊ย! เธอเป็นผู้หญิงของฉัน แกอย่ามาแตะต้องเธอ!”
เจียงสือซวี่ยื่นกระติกเก็บความร้อนในมือให้ชูถัง “เด็กดี ไปรอฉันตรงนั้นนะ”
พูดจบ เขาก็หันกลับไปเตะกู้เจ๋อชวนอย่างแรง
กู้เจ๋อชวนถูกเตะจนล้มลงกับพื้น
กู้เจ๋อชวนลุกขึ้นจากพื้นอย่างทุลักทุเล เขาเป็นถึงคุณชายตระกูลกู้ ตั้งแต่เล็กจนโต ไม่ว่าจะไปที่ไหนก็มีแต่คนรุมเอาใจไม่ใช่หรือ? มีชีวิตมาตั้งหลายปี นี่เป็นครั้งแรกที่เขาต้องกล้ำกลืนความอัปยศเช่นนี้!
ผู้ชายคนนี้มองปราดเดียวก็รู้แล้วว่ามีความสัมพันธ์ไม่ธรรมดากับร่วนชูถัง เพิ่งแยกจากเขาไปไม่กี่วัน เธอก็หาคนใหม่ได้เร็วขนาดนี้เลยหรือ?
พอคิดถึงตรงนี้ หัวใจกู้เจ๋อชวนก็ปวดร้าว ความโกรธยิ่งโหมแรงขึ้น เขากำหมัดแล้วเหวี่ยงสวนเข้าใส่หน้าเจียงสือซวี่อย่างแรง
เจียงสือซวี่เบี่ยงหน้าหลบ ก่อนยกหมัดต่อยสันจมูกกู้เจ๋อชวน เลือดสด ๆ ไหลออกมาทันที
ชูถังอยากห้าม แต่ผู้ชายตัวโตสองคนที่กำลังเดือดจัดลงไม้ลงมือกัน เธอจะห้ามไหวได้อย่างไร
เพื่อไม่ให้เจียงสือซวี่ต้องพะวง ชูถังจึงเชื่อฟังและยืนอยู่ข้าง ๆ