【ถังถัง แหวนหมั้นที่ฉันสั่งทำพิเศษให้เธอที่โชเมต์ปารีสมาถึงสาขาไห่เฉิงแล้วนะ ถ้าว่างก็ไปดูได้】
โชเมต์ปารีสเป็นแบรนด์แหวนเพชรที่มีชื่อเสียงระดับโลก
เธอเพิ่งตอบตกลงเรื่องการแต่งงานเมื่อไม่กี่วันก่อน แหวนที่สั่งทำก็มาส่งถึงวันนี้แล้ว?
หรือว่าแหวนวงนี้ถูกสั่งทำไว้ล่วงหน้า?
ร่วนชูถังไม่ได้ถามอะไรมาก ตอบกลับไปแค่คำเดียวว่า "ได้"
ภายในร้านโชเมต์ปารีส
พนักงานกระตือรือร้นนำแหวนออกมา
"คุณร่วน นี่คือแหวนที่คุณเจียงสั่งทำพิเศษให้คุณค่ะ"
ร่วนชูถังหยิบแหวนวงนั้นขึ้นมาชื่นชมอย่างละเมียดละไม
เพชรสีน้ำเงินหายากหนักห้ากะรัตฝังอยู่ท่ามกลางวงแหวนรอบนอกที่ประกอบด้วยเพชรสีชมพูเม็ดเล็กและเพชรไร้สี เปล่งประกายเจิดจรัสภายใต้แสงไฟ งดงามตระการตา
"ด้านในแหวนวงนี้ยังสลักชื่อย่อของคุณและคุณเจียงเอาไว้ด้วยนะคะ"
ร่วนชูถังหยิบแหวนขึ้นมาพินิจดู ด้านในสลักคำว่า "JSX RCT" จริง ๆ
ดูปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นแหวนที่ใส่ใจทำ
ร่วนชูถังสวมแหวน ขนาดพอดีเป๊ะ
"ดูดีมากเลยค่ะ" พนักงานเอ่ยชมจากใจ
เพิ่งสวมแหวนเสร็จ จู่ ๆ เสียงของกู้เจ๋อชวนก็ดังขึ้นด้านหลัง
"ร่วนชูถัง เธอมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง?"
ร่วนชูถังขมวดคิ้ว หันหลังกลับ
ชั่วขณะที่ร่วนชูถังหันมา กู้เจ๋อชวนก็ปล่อยมือที่จูงเฉินวั่นอยู่
แววตาเฉินวั่นฉายแสงเย็นเยียบวาบหนึ่ง ก่อนจะกลับเป็นปกติอย่างรวดเร็ว
เรื่องที่กู้เจ๋อชวนพาเฉินวั่นมาปรากฏตัวต่อหน้าเธอ ร่วนชูถังไม่รู้สึกแปลกใจแม้แต่น้อย
เธอยิ้มหวานตอบกลับไปว่า "มาลองแหวนน่ะสิ"
กู้เจ๋อชวนได้ยินก็เดินเข้ามาใกล้สองสามก้าว เมื่อเห็นแหวนบนมือร่วนชูถังชัด ๆ สีหน้าก็พลันดำมืดลง
ร่วนชูถังส่ายแหวนเพชรเม็ดโตที่สวมอยู่บนนิ้ว ยิ้มหวานราวดอกไม้ ถามเขาว่า "ว่าไง สวยไหม?"
แววตาของกู้เจ๋อชวนฉายความโกรธกรุ่นขึ้นมา
"ไม่สวย"
แหวนหมายถึงอะไร ทั้งคู่ต่างรู้ดีแก่ใจ
กู้เจ๋อชวนคิดว่าร่วนชูถังเป็นคนว่าง่ายเข้าใจอะไรง่าย
เขาไม่คิดว่าเธอจะฝันถึงสิ่งที่ไม่ได้เป็นของเธอด้วย
การแต่งงาน เขาให้เธอไม่ได้
แล้วร่วนชูถังก็ไม่คู่ควร
กู้เจ๋อชวนหน้าบึ้งไม่พูดอะไร
เฉินวั่นที่อยู่ข้าง ๆ ยิ้มแย้มมองร่วนชูถัง "บังเอิญจังเลยนะคะคุณร่วน วันนี้ฉันกับเจ๋อชวนก็มาดูแหวนเหมือนกัน"
ร่วนชูถังหัวเราะเยาะในใจ
ที่แท้เมื่อกี้โทรศัพท์ที่กู้เจ๋อชวนรับก็คือเฉินวั่นโทรมานี่เอง
ที่เขาบอกว่า "ติดธุระ" ก็คือพาเฉินวั่นเดินเล่น พาเธอมาดูแหวน?
กู้เจ๋อชวนไม่อธิบายอะไร
เป็นการยอมรับคำพูดของเฉินวั่นโดยปริยาย
สายตาของเฉินวั่นตกลงบนแหวนวงนั้นในมือร่วนชูถัง
เฮอะ เพชรสีน้ำเงินเม็ดตรงกลางนั่นดูแล้วน่าจะหนักห้ากะรัตได้
รอบ ๆ ยังมีเพชรสีชมพูหายากอีกหนึ่งวง
แหวนวงนี้ราคาอย่างน้อยก็เจ็ดแปดล้าน เธอกล้าลองใส่จริง ๆ นะ ซื้อไม่ไหวไม่อายบ้างหรือไง?
กับคำพูดที่เจือความยั่วยุของเฉินวั่น ร่วนชูถังแค่ส่งเสียง "อ้อ" อย่างขอไปที แล้วทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ชื่นชมแหวนบนมือตัวเองต่อไป
ต้องยอมรับว่าสายตาของเจียงสือซวี่ดีมาก เธอพอใจกับแหวนวงนี้สุด ๆ
"คุณร่วน แหวนคุณวงนี้ดูดีจังเลยนะคะ" เฉินวั่นพูดยิ้ม ๆ
"ใช่ค่ะ ฉันก็ว่าแบบนั้น"
สีหน้ากู้เจ๋อชวนย่ำแย่ถึงขีดสุด "ร่วนชูถัง ถอดแหวนออก"
"ทำไมล่ะ?" ร่วนชูถังแสร้งเอียงคอเป็นเชิงสงสัย
"เธอจะลองแหวนทำไม? จะบีบบังคับให้แต่งงานหรือไง?" กู้เจ๋อชวนอดกลั้นไม่ไหวอีกต่อไป แผดเสียงดัง "ฉันไม่มีวันแต่งกับเธอ!"
เฉินวั่นที่อยู่ข้าง ๆ ริมฝีปากยกยิ้มเป็นมุมที่แทบจะมองไม่เห็น ในใจแอบลำพอง
"คุณร่วน วันนี้ฉันกับเจ๋อชวนมาตามความประสงค์ของคุณป้าเมิ่งเพื่อลองแหวนนะคะ"
"คุณป้าเมิ่ง" ที่เธอพูดถึงก็คือแม่ของกู้เจ๋อชวน เมิ่งหย่าฉิน
ความหมายของเฉินวั่นชัดเจนมากแล้ว: ฉันคือลูกสะใภ้ที่แม่ของกู้เจ๋อชวนถูกใจ แม่ของกู้เจ๋อชวนยอมรับฉันแล้ว คุณร่วนชูถังก็อย่าฝันอยากจะมาเป็นสะใภ้ตระกูลกู้เลย
ร่วนชูถังรู้สึกขำนึก ในสายตาของชายหญิงคู่นี้
เธอแค่ลองใส่แหวนหมั้นที่คู่หมั้นสั่งทำ พวกเขามาตื่นเต้นอะไรกันที่นี่?
คนหนึ่งหลงตัวเองคิดว่าเธอกำลังบีบบังคับให้แต่งงาน
อีกคนยั่วโมโหโอ้อวดว่าตัวเองได้รับการยอมรับจากเมิ่งหย่าฉิน
ขอโทษที ตระกูลเล็กตระกูลน้อยอย่างตระกูลกู้แห่งไห่เฉิง พ่อของเธอก็ยังไม่เห็นอยู่ในสายตาเลยนะ
"อ๋อ เข้าใจแล้ว" น้ำเสียงของร่วนชูถังไม่ได้แสดงความหวั่นไหวแม้แต่น้อย
ทั้งเฉินวั่นและกู้เจ๋อชวนต่างนิ่งงันไปชั่วขณะ
ทำไมเธอถึงไม่ใส่ใจเลยสักนิด?
เฉินวั่นจ้องมองใบหน้าของร่วนชูถัง สังเกตท่าทีของเธอ พยายามค้นหาความริษยาและความไม่ยอมจากใบหน้าของเธอ
ทว่า สีหน้าของร่วนชูถังไร้ที่ติ
เฉินวั่นเลยไม่แน่ใจขึ้นมา
ร่วนชูถังนี่แกล้งทำเป็นไม่ใส่ใจ หรือไม่ใส่ใจจริง ๆ กันแน่?
ใบหน้าของกู้เจ๋อชวนดำคล้ำถึงขีดสุดแล้ว
"ร่วนชูถัง เธอทำแบบนี้สนุกไหม? เธอรู้ใช่ไหมว่าวันนี้ฉันกับเฉินวั่นจะมาดูแหวนที่นี่ เลยจงใจมารอฉันอยู่ที่นี่?"
"บอกความจริงกับเธอเลยนะ ฉันกับเธอไม่มีทางเป็นไปได้ ต่อให้เธอบีบบังคับวันนี้ก็ไร้ประโยชน์!"
"การแต่งงานต้องคำนึงถึงความเหมาะสมกัน ด้วยเงื่อนไขของเธอ จะมาแต่งกับฉันได้ยังไง?"
กู้เจ๋อชวนต้อนไม่เลิก "ดูสภาพเธอตอนนี้สิเหมือนอะไร? ฉันละอายใจแทน!"
เขาโกรธขึ้นมาจริง ๆ พูดรัวออกมารวดเดียวยาวเหยียด
ร่วนชูถังกลับไม่โกรธเลยสักนิด
เธอยิ้มอารมณ์ดี "ฉันทำให้นายอับอายอีกแล้ว?"
"ฉันจำได้ว่าเรายังไม่ได้เลิกกันนะ ถ้าอย่างนั้นคุณเฉินคนนี้ก็นับว่าเป็นเมียน้อยสินะ? ส่วนนายก็คือผู้ชายเลวที่นอกใจ สรุปแล้วใครกันแน่ที่อับอาย?"
กู้เจ๋อชวนถูกคำพูดของเธอยั่วโทสะเต็มที่ อกกระเพื่อมขึ้นลงรุนแรง ตวาดเสียงกร้าว "เธอจะถอดไหม!"
ร่วนชูถังน้ำเสียงเบาหวิว เอื่อย ๆ ว่า "ไม่ถอด"
"ได้! เธอชอบก็ใส่ไปเลย ยังไงฉันก็ไม่มีทางซื้อแหวนให้เธอ และก็ไม่มีวันแต่งกับเธอ!"
ร่วนชูถัง: "อืม ๆ"
กู้เจ๋อชวนเห็นท่าทางไม่ยินดียินร้ายของร่วนชูถัง ก็หมดปัญญาจัดการกับเธอ
เขาจ้องเขม็งใส่ร่วนชูถังด้วยความโกรธ ก่อนจะหมุนตัวเดินออกไปด้วยความเดือดดาล
เฉินวั่นวิ่งตามออกไป "เจ๋อชวน รอฉันด้วย"
หลังจากสองคนนั้นไปแล้ว พนักงานก็งงเป็นไก่ตาแตก "คุณร่วนคะ สองคนนี้คือ..."
"คนไม่เกี่ยวข้อง ไม่ต้องใส่ใจ"
คบกันสามปี กู้เจ๋อชวนไม่เคยคิดจะแต่งกับเธอ
หารู้ไม่ว่าเขาไม่มีคุณสมบัติพอจะแต่งกับเธอด้วยซ้ำ เธอก็ไม่เคยคิดจะแต่งกับเขา
ร่วนชูถังถ่ายรูปแหวนบนนิ้วตัวเองส่งให้เจียงสือซวี่หลายรูป
【สวยไหม?】
ในเวลานี้ ที่เจียงเฉิง ห้องทำงานประธานบริษัทเจียงซื่อกรุ๊ป
เจียงสือซวี่กำลังดูข้อความที่ส่งมาจากหญิงสาวที่บันทึกชื่อในมือถือว่า "ถังถัง" มุมปากก็ผุดยิ้มขึ้นมา
เขาวางเอกสารในมือลง พิมพ์ข้อความตอบกลับ
【สวยมากเลย เธอชอบไหม?】
【ชอบ】
รอยยิ้มบนใบหน้าเจียงสือซวี่ยิ่งลึกขึ้น
【ชอบก็ดีแล้ว】
【พี่สือซวี่ แหวนวงนี้คงราคาแพงมากเลยใช่ไหม?】
【ไม่แพงหรอก เธอคู่ควรกับสิ่งที่ดีที่สุด】
ผู้ช่วยหลินไห่ยืนอยู่ข้าง ๆ รอให้เจียงสือซวี่เซ็นเอกสาร
เขาแอบชำเลืองมองประธานตัวเองหลายครั้งแล้ว
เขาไม่ได้ตาฝาดไปใช่ไหม?
ประธานหน้านิ่งของเขายิ้มได้ด้วย?
แล้วก็ยิ้มได้...จะว่าไปยังไงดีล่ะ หวานเจี๊ยบ?
รู้สึกเหมือนฟองสีชมพูผุดขึ้นรอบตัวประธานเลย
"เซ็นเสร็จแล้ว มองอะไรอยู่?" เมื่อเจียงสือซวี่มองผู้ช่วยหลินไห่ ก็กลับเป็นท่าทางเย็นชาเหมือนทุกวันอีกครั้ง
หลินไห่ได้สติ รีบรับเอกสารจากมือประธาน "ไม่ได้มองอะไรครับท่านประธาน งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ"
ทางด้านร่วนชูถังรับแหวนเสร็จก็เดินเข้าร้านนาฬิกาข้อมือผู้ชายในห้างสรรพสินค้าที่อยู่ติดกัน ตั้งใจจะซื้อนาฬิกาให้เจียงสือซวี่สักเรือนหนึ่งเป็นของขวัญเจอกันตอนกลับไปเจียงเฉิง
รูปถ่ายล่าสุดของเจียงสือซวี่ พ่อของเธอส่งให้เธอดูแล้ว
บุคลิกเยือกเย็น คิ้วดั่งกระบี่ ดวงตาดั่งดวงดาว ใบหน้าหล่อเหลาคมสัน ไม่ต่างจากในความทรงจำมากนัก
ร่วนชูถังเลือกสรรมาเป็นอย่างดีจนได้นาฬิกาข้อมือสีดำเรือนหนึ่งที่เหมาะกับเจียงสือซวี่มาก
เพิ่งรูดบัตรเสร็จ ก็มีคนรู้จักเดินเข้ามาทักทาย
"ชูถัง นี่เธอ..."