เลขานุการอู๋เคยบอกว่า เรื่องของผู้อำนวยการเฉินไม่ได้ร้ายแรงนัก อย่างมากก็แค่ไม่ได้เป็นผู้อำนวยการโรงงานต่อ แล้วถูกย้ายไปทำงานเป็นเจ้าหน้าที่ระดับล่างที่อื่น ยังพอเป็นไปได้
แต่ถ้าค้นเจอเงินที่ไม่รู้ที่มาในบ้านของผู้อำนวยการเฉิน เรื่องคงแย่แน่
หลินจือมองกระสอบสิ่งของที่กองเรียงอยู่เต็มลานบ้าน ในใจก็พอจะเข้าใจแล้ว
เซี่ยไป๋กับหวังเซิ่งกำลังรับซื้อและขายสินค้า
ลานบ้านแห่งนี้คงเป็นส่วนหนึ่งของตลาดมืด เซี่ยไป๋คนนี้ช่างกล้าไม่น้อยเลย!
หลินจือซุกตัวอยู่ตรงมุมระหว่างหน้าต่างกับกำแพง พลางสาปแช่งบรรพบุรุษสิบแปดชั่วโคตรของหวังเซิ่งอยู่ในใจ
ไอ้พวกอันธพาลนั่นยังคิดถึงเธอไม่เลิก
ถึงโรงงานช่างกลทั้งโรงงานจะเกิดเรื่อง ถึงเธอจะถูกส่งไปชนบท
เขาก็อย่าหวังว่าจะได้แตะต้องเธอ
เมื่อคืนเธอยังคิดอยู่ว่าจะหาตลาดมืดได้อย่างไรอยู่เลย ตอนนี้กลับบุกเข้ามาเองเสียแล้ว
สองคนนี้ไม่มีใครเป็นคนดี เธอต้องดูให้รู้ว่าพวกเขาคิดจะทำอะไรกันแน่
หลินจือซ่อนตัวอยู่ครู่หนึ่ง เซี่ยไป๋กับหวังเซิ่งก็ทยอยกันออกไป
หลินจือเดินออกมา กำลังจะเข้าไปดูว่าสิ่งของพวกนี้คืออะไร จู่ ๆ ก็ได้ยินเสียงฝีเท้าจำนวนมากดังมาจากไกล ๆ
ดูท่าคนของเซี่ยไป๋จะมารับสินค้าแล้ว
หลินจือกัดฟัน เก็บข้าวของทั้งหมดเข้าไปในมิติ แล้วกระโดดออกจากลานบ้านทางประตูหลัง
พอออกมาแล้วเธอก็ไม่หยุด รีบวิ่งสุดฝีเท้าไปทางโรงงาน
แอบฉกของจากพระเอกยังพอไหว แต่ถ้าต้องเผชิญหน้ากันตรง ๆ เธอไม่กล้าหรอก
พระเอกในหนังสือเป็นคนซื่อตรง ขยันเรียน และมุ่งมั่นก้าวหน้า แต่พระเอกในชีวิตจริงกลับดูจะไม่เหมือนในหนังสือเสียแล้ว