วันต่อมา จ้าวซิ่วเหลียนยังคงทำโจ๊กข้าวโพดหยาบเป็นอาหารเช้า พร้อมกับกับข้าวที่ซื้อกลับมาจากร้านอาหารรัฐวิสาหกิจเมื่อวาน
หลินจือกินแล้วก็รู้สึกว่าไม่ได้แย่นัก
แต่เช้าตรู่พอเห็นสีหน้าหม่นหมองของหลินลี่เซี่ย หลินจือก็ดื่มโจ๊กเพิ่มอีกชาม
ลูกพี่ลูกน้องคนนี้ดูผิดปกติอยู่บ้าง พอมาถึงก็เข้าหาเซี่ยไป๋ พระเอกของเรื่องทันที
ไม่เธอก็เคยอ่านนิยายเรื่องนี้มาก่อน จึงเป็นหญิงสาวที่ทะลุมิติมา
ไม่อย่างนั้นก็รู้ว่าเซี่ยไป๋จะประสบความสำเร็จในภายหน้า จึงเป็นหญิงสาวที่ย้อนเวลากลับมา
ไม่ว่าจะเป็นแบบไหน ต่อไปบ้านหลินคงครึกครื้นน่าดู
หลังกินอาหารเช้าเสร็จ หลินเจี้ยนกั๋ว หลินจือ และหลินซูไปทำงานที่โรงงานช่างกล
จ้าวซิ่วเหลียนไปทำงานที่โรงงานสิ่งทอ ส่วนหลินเว่ยหมินไปที่จุดพักเยาวชนเพื่อสอบถามเรื่องลงชนบท
ที่บ้านจึงเหลือเพียงหลินลี่เซี่ย
พอเห็นทุกคนออกไปกันหมดแล้ว หลินลี่เซี่ยก็ล้างชามตะเกียบเสร็จ ก่อนเดินเข้าไปในห้องของหลินจือกับหลินซู
เธอค้นดูเสื้อผ้าของหลินซู แต่ก็ไม่มีอะไรพิเศษ
ของที่พอดูได้ก็มีแค่กระโปรงที่หลินซูใส่ออกไปวันนี้ ส่วนที่เหลือล้วนเป็นเสื้อผ้าสีเทาขาวที่ปะชุนแล้ว
เธอคิดไม่ตกว่าเซี่ยไป๋ชอบอะไรในตัวหลินซู
ชาติที่แล้วเธอก็รู้ว่าเซี่ยไป๋มีผู้หญิงคนอื่นอยู่ข้างนอก
แต่จนกระทั่งหลินซูตาย หลินซูก็ยังนั่งอยู่ในตำแหน่งภรรยาของเซี่ยไป๋อย่างมั่นคง ไม่หวั่นไหวแม้แต่น้อย
ครอบครัวของหลินซูช่วยอะไรเซี่ยไป๋ไม่ได้ แต่เซี่ยไป๋ก็อ่อนโยนกับหลินซูอยู่เสมอ
เธอตั้งใจจะลองเลียนแบบหลินซู ไม่ว่าจะเป็นนิสัยหรือการแต่งตัว
แต่ก็ไม่มีอะไรพิเศษนี่นา