การประชุมพนักงานทั้งหมดในวันนี้จัดขึ้นเพื่อแต่งตั้งผู้อำนวยการโรงงานโดยเฉพาะ
เริ่มแรก พิธีกรถือไมโครโฟนกล่าวถ้อยคำตามธรรมเนียมอยู่สองสามประโยค
จากนั้นผู้อำนวยการกู้ก็ขึ้นไปอ่านรายชื่อผู้ถูกปลด ซึ่งมีผู้อำนวยการเฉินเป็นหัวหน้า
รวมถึงการเปลี่ยนแปลงตำแหน่งของเจ้าหน้าที่ระดับผู้บริหารบางส่วนด้วย
คนด้านล่างต่างตั้งใจฟังกันหูผึ่ง
ทุกครั้งที่มีการอ่านชื่อ เสียงซุบซิบแผ่วเบาก็ลอยแว่วมาเป็นระยะ
หลินจือเองก็กลั้นหายใจ ตั้งใจฟังอย่างจดจ่อ
แม้เธอจะทำงานกับผู้อำนวยการเฉินได้ไม่นาน แต่ก็ถือเป็นคนในทีมของเขา
ครั้งนี้เธอไม่ได้ถูกหางเลขไปด้วย
เมื่อผู้อำนวยการเฉินล้มลงกะทันหัน อนาคตของเธอก็กลายเป็นเรื่องไม่แน่นอน
ถึงจะพยายามมองโลกในแง่ดีแค่ไหน เธอก็อดประหม่าไม่ได้อยู่ดี
ในตอนนั้นเอง ผู้อำนวยการกู้ก็อ่านมาถึงตำแหน่งผู้อำนวยการโรงงานว่า
【แต่งตั้งสหายกัวซวงเฉวียนเป็นผู้อำนวยการโรงงานช่างกลนครหนาน
ขอให้รองผู้อำนวยการโรงงานทุกท่านช่วยผู้อำนวยการคนใหม่จัดการงานประจำวันของโรงงาน】
พอได้ยินเช่นนั้น ทุกคนด้านล่างก็หันไปมองกัวซวงเฉวียนอย่างเห็นได้ชัด
เดิมทีกัวซวงเฉวียนเป็นรองผู้อำนวยการฝ่ายผลิตของโรงงาน บัดนี้ได้เลื่อนขึ้นเป็นผู้อำนวยการโรงงาน เสียงปรบมือดังกระหึ่มมาจากโรงงานแต่ละแห่งในฝ่ายผลิต
ท่ามกลางเสียงปรบมือของผู้คน กัวซวงเฉวียนค่อย ๆ เดินขึ้นเวที
เสียงปรบมือจากด้านล่างยังคงดังต่อเนื่อง ผู้อำนวยการกู้กระแอมเบา ๆ ได้จังหวะพอดี
“ขอเชิญผู้อำนวยการโรงงานคนใหม่กล่าวสักหน่อยครับ!”
กัวซวงเฉวียนสูดหายใจลึก ก่อนกล่าวกับทุกคนอย่างจริงจัง
“ขอบคุณทุกคนที่ให้การสนับสนุน นับจากนี้ไป พวกเราจะร่วมแรงร่วมใจกัน พัฒนาโรงงานให้ก้าวไปสู่...”
