หลินซูก้มหน้าลูบหน้าผากที่ถูกหลินจือตีเบา ๆ ก่อนเอ่ยเสียงค่อยว่า
“ฉันรู้แล้ว ก็แค่กลัวว่าพี่จะใจร้อนแต่งงานไปส่ง ๆ น่ะ
เซี่ยเจิ้งคนนี้ถึงจะดีไปหมดอย่างที่พี่ว่า
แต่มือซ้ายของเขาพิการไปแล้ว ชีวิตการเป็นช่างเทคนิคคงจบลงแค่นี้
ได้ยินว่าทำงานละเอียดไม่ได้แล้วด้วย
แถมตอนเด็ก ๆ ก็อดมื้อกินมื้อ สุขภาพเลยไม่ค่อยดี พี่คิดให้ดีนะ”
คราวก่อนหลินจือก็ดูออกแล้วว่า บนตัวเขายังมีกลิ่นของหินกัมมันตรังสีอยู่
สำหรับเธอ เรื่องพวกนี้ไม่ใช่ปัญหา
ยาถอนพิษกับสารอาหารที่เธอนำกลับมาจากยุคสิ้นโลกช่วยแก้ปัญหาของเขาได้
สำหรับผู้มีพลังพิเศษอย่างพวกเธอ สารอาหารก็มีผลแค่ช่วยให้อิ่มท้องเท่านั้น
แต่กับคนธรรมดากลับให้ผลลัพธ์มหัศจรรย์
มันช่วยซ่อมแซมเซลล์ที่เสียหาย ขจัดสิ่งตกค้างจากการกลายพันธุ์ในร่างกาย และเพิ่มสมรรถภาพทางกายได้
ไม่ว่าจะเป็นอวัยวะภายในที่เสียหายเพราะรังสี หรือภาวะขาดสารอาหารจากการอดมื้อกินมื้อตั้งแต่เด็ก
ล้วนไม่ใช่ปัญหา
เพียงแต่ช่วงก่อนหน้านี้เธอจงใจบอกเป็นนัยว่า บนตัวเขามีหินกัมมันตรังสี
ทางเบื้องบนคงส่งคนมาตรวจสอบว่าเหตุใดรังสีในตัวเขาถึงหายไปอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย
เรื่องนี้ชวนให้คนสงสัยได้ง่าย
รังสีน่ะ ต่อให้เป็นตอนนี้หรืออีก 100 ปีข้างหน้า ก็ยังไม่มีวิธีแก้ไขอยู่ดี
พวกเธอในยุคสิ้นโลกมีวิธีแก้ได้ก็เพราะมีผู้มีพลังพิเศษ
ที่จริงยาถอนพิษที่เธอเอามามีเหลือแค่ 3 ขวด ตอนที่หลินฉางซงกับหลินเป่าถูกวางยาคราวก่อน เธอยังไม่ได้เอาออกมาใช้เลย
ของสิ่งนี้หายาก จะเสียไปแม้แต่หยดเดียวไม่ได้