เห็นได้ชัดว่าจางหงเหมยรู้จักวางตัว ไม่ได้คิดจะหาเรื่อง
ทุกคนต่างสงสัย ด้วยฐานะลูกสาวหัวหน้าสหภาพแรงงานของจางหงเหมย ในโรงงานคงไม่มีใครอยากไปหาเรื่องนางกระมัง?
หลินจือก็คิดเช่นนั้น นางมองไปยังช่องตักอาหารของโรงอาหาร
วันนี้คนตักอาหารคือหลินลี่เซี่ย เอ๊ะ หลินลี่เซี่ยไม่ใช่คนล้างผักในโรงอาหารหรอกหรือ?
วันนี้กลับมาประจำอยู่ด้านหน้าเสียแล้ว?
หญิงสาวที่เกิดใหม่คนนี้มีฝีมือไม่น้อย เพิ่งผ่านไปไม่กี่วันก็เข้ามาประจำที่ช่องตักอาหารได้แล้ว
หลินจือคิดทบทวน จางหงเหมย...จางหงเหมย...
นางนึกออกแล้ว ในหนังสือ จางหงเหมยคนนี้เป็นผู้หญิงของเซี่ยไป๋ ทั้งยังเคยคลอดลูกสาวให้เขาด้วย
หลินจือมองหลินลี่เซี่ยที่ช่องตักอาหาร แล้วหันไปมองจางหงเหมย
ดูท่าหลินลี่เซี่ยคงรู้เรื่องชาติก่อนว่า จางหงเหมยเป็นผู้หญิงของเซี่ยไป๋ จึงจงใจเล่นงานนาง
แต่ตอนนี้เซี่ยไป๋กับจางหงเหมยอยู่แผนกเดียวกัน หลินลี่เซี่ยคงโมโหแทบตาย
ต่อไปคงมีเรื่องสนุกให้ดูอีกเยอะ
เมื่อเห็นจางหงเหมยทำหน้าขุ่นเคือง ไป๋กวงฮุยก็เอ่ยขึ้นว่า
“ไม่อย่างนั้นผมสลับกับคุณไหม? หากคุณไม่รังเกียจ...”
จางหงเหมยถลึงตามองไป๋กวงฮุย “ใครจะไปสลับกับแก? กินของแกไป อย่ามายุ่งเรื่องชาวบ้าน”
หลินซูกับโจวเถียนที่เดิมคิดจะปลอบนาง รีบก้มหน้ากินข้าวทันที
จางหงเหมยคนนี้แยกแยะดีชั่วไม่เป็น อย่ามาพาลใส่พวกนางก็แล้วกัน
ไป๋กวงฮุยถูกสวนกลับจนหน้าแดงก่ำ เขาก้มหน้าคุ้ยข้าวกิน ไม่พูดอะไรอีก
เวลานั้นเอง ถัง กั๋วอันหิ้วตะกร้าตาข่ายที่ใส่ปิ่นโตสี่ใบเดินเข้ามา วางปิ่นโตไว้ตรงหน้าหลินจือ