เรือนวิปริต

ตอนที่ 52 [หมู่บ้านฉีอวี่] ตามหาหัว

7 นาที· 1.6K คำ

“ฮือ ๆ ๆ ... พูดง่ายนะ หมู่บ้านก็กว้างขนาดนี้ เราจะไปหาหัวกันยังไง ใครจะรู้ว่าหัวเขาถูกโยนไปไว้ที่ไหน...”

“ด้วยแรงแค่ห้าคนในตอนนี้ จะเป็นไปได้ยังไงที่จะหาหัวพระนั่นให้เจอภายในสองวัน...”

“ไม่มีทางเจอหรอก... พวกเราตายแน่... ฮือ ๆ ๆ ...”

ภายใต้การถูกบดขยี้จากความกลัวและสิ้นหวังอย่างรุนแรง จงฟาง เด็กสาวที่เดิมทีไม่กล้าได้กล้าเสียอยู่แล้ว อารมณ์เริ่มพังทลาย

ทุกคนเงียบงัน ไม่มีใครกล่าวโทษเธอ

อันที่จริงเด็กสาวคนนี้ให้ความรู้สึกกับพวกเขาไม่เลวเลย ถึงแม้จะขี้กลัวและร้องไห้ฟูมฟายอยู่บ่อยครั้ง แต่ไม่ว่าจะเป็นการไปหาตามสถานที่สำคัญ ๆ เพื่อหาเบาะแส หรือการขึ้นภูเขาด้านหลัง เธอไม่เคยย่อท้อ แม้จะกลัวมาก ก็พากันกัดฟันเดินหน้าตามชายแว่นตาไปตลอด

และสถานการณ์ในตอนนี้ ก็ไม่ควรตำหนิจงฟางจริง ๆ

“จงฟางพูดถูก ถ้าหากเราหากันไปเรื่อยเปื่อยอย่างไร้จุดหมายแบบนี้ ไม่มีทางหาหัวของพระรูปนั้นเจอภายในสองวันหรอก”

หนิงชิวสุ่ยซึ่งเงียบกริบมาตลอด เอ่ยขึ้นในตอนนี้

“เรื่องหัวของพระรูปนั้น จะต้องมีเบาะแสชัดเจนบอกบอกไว้แน่นอน พวกเราจะต้องละเลยอะไรบางอย่างที่สำคัญมากไป...”

“ทุกคนลองคิดให้ดี ๆ!”

ภายในห้องเงียบไปครู่หนึ่ง แม้จะไม่ค่อยหวังอะไร แต่ทุกคนก็ยังพากันนึกย้อนความพยายาม จากประสบการณ์ทั้งหมดหลังจากเข้าประตูเลือดมาจนถึงตอนนี้

มีอะไรที่ละเลยไปไหม?

ดูเหมือนจะไม่มี

ไม่เพียงไม่มีอะไรที่ละเลย กลับรู้สึกราวกับว่าห้าวันที่ผ่านมานี้พวกเขาไม่ได้ทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอันเลย

เป็นเช่นนี้เอง บรรยากาศห่อเหี่ยวก็ยิ่งเข้มข้นขึ้นในความเงียบงันของทุกคน

สุดท้าย ณ ห้วงเวลาหนึ่ง หนิงชิวสุ่ยก็ควักลูกตาที่ผีหญิงหนังคนให้เขาออกมาอีกครั้ง

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป