จักรวาลสัตว์อวกาศ: สร้างเกมจีบหนุ่มจนขึ้นแท่นซูปERสตาร์

ตอนที่ 3 ใครบังคับว่าฮีโร่ต้องเป็นเพศชาย?

6 นาที· 1.3K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

เงิน 23,000 ทุ่มลงไป ผลออกมาทันตา

แผงพัฒนาแผงใหม่แผงหนึ่งเปิดออกตรงหน้าถงซิงเหมียน

【กำลังสร้างเวอร์ชันแรกของ《เธอ》……】

แถวไอคอนสีเทาค่อย ๆ สว่างขึ้นทีละตัว

ระบบที่หมดสภาพไปช่วงหนึ่งก็กลับมาทำงานตามเดิมอย่างรวดเร็ว

“เหมียนเหมียน งั้นเรามาสร้างตัวละครในเกมของเหมียนเหมียนกันก่อนนะ”

“ตัวละครในเกม?”

“ใช่เลย” ระบบดึงจอแสงจานใหม่ขึ้นมา “เพราะผู้เล่นที่มองเห็นใน《เธอ》ก็คือเหมียนเหมียนนี่เอง แน่นอนว่าต้องบันทึกตัวเหมียนเหมียนลงไปก่อน”

เรื่องนี้ถงซิงเหมียนเข้าใจ

“งั้นเริ่มเลย”

แสงสีฟ้าอ่อนกวาดผ่านร่างถงซิงเหมียน เพียงไม่กี่วินาที ภาพวาดตัวละครเต็มรูปแบบก็ปรากฏขึ้นกลางจอแสง

หญิงสาวในภาพสวยจนตาพร่า เส้นผสำรองดำ ผิวขาวราวหิมะ มีไฝเล็ก ๆ จาง ๆ อยู่ใกล้ปลายจมูก

เธอสวมชุดกระโปรงยาวสีขาวเรียบ ๆ ไม่มีการตกแต่งใด ๆ ผ้านุ่มติดตามร่างกายระยับลงมาตามธรรมชาติ ลากเส้นเอวบางและเส้นโค้งที่สวยงามลื่นไหล ทั้งตัวสะอาดและสดใสจนแทบเหลียวมองไม่ไหว

ถงซิงเหมียนจ้องภาพตัวเองอยู่ครู่หนึ่งแล้วพยักหน้าพึงพอใจ

“ไม่เลว ถ่ายรูปขึ้นเลย”

ระบบส่ายหนวดอย่างภาคภูมิใจ “แน่นอนอยู่แล้ว เพราะเหมียนเหมียนสวยอยู่แล้วต่างหาก!”

ถงซิงเหมียนนึกคำถามขึ้นได้

“เดี๋ยวนะ ต่อไปผู้เล่นทุกคนต้องมีฉันไปคอยอยู่ด้วยเหรอ?”

“ไม่ต้องหรอก” ระบบอธิบาย “ระบบจะใช้ข้อมูลของเหมียนเหมียนสร้างกระจกบุคลิกภาพแยกขึ้นมา โดยปกติให้พวกมันทำหน้าที่อยู่เคียงข้างผู้เล่น”

ถงซิงเหมียนเข้าใจแล้ว

“ฉันเวอร์ชัน AI งั้นเหรอ?”

“ใกล้เคียงเลย!”

ระบบเสริมอีกประโยค “แต่กระจกบุคลิกภาพมีสิทธิ์แค่การอยู่เป็นเพื่อนพื้นฐานเท่านั้น ส่วนการกอด จุมพิต และการสัมผัสใกล้ชิดอื่น ๆ จำเป็นต้องได้รับอนุญาตจากตัวเหมียนเหมียนเอง”

“งั้นก็ดีแล้ว”

ไม่เช่นนั้นแค่นึกภาพ AI นับไม่ถ้วนที่มีหน้าเหมือนตัวเอง วิ่งไปกอดทั้งกอดเล่นกับผู้เล่นหลากหลายคนในเกมทุกวัน…

คิดยังไงก็รู้สึกแปลก ๆ

ถงซิงเหมียนพอใจมาก

เธอทำหน้าที่สร้างเกม ส่วน AI ไปทำงาน

เทคโนโลยีเปลี่ยนชีวิตจริง ๆ

แต่ไม่นานเธอก็นึกอะไรขึ้นได้

“งั้นตัวจริงอย่างฉันเข้าไปข้างในได้ไหม?”

“ได้แน่นอน เหมียนเหมียนสามารถเข้าควบคุมกระจกบุคลิกภาพได้ตลอดเวลา”

ตาถงซิงเหมียนสว่างวาบขึ้นทันที

งั้นวิธีเล่นมีเพียบเลยสิ

“พอเกมเปิดตัววันแรก เดี๋ยวฉันลงมือเอง”

ระบบอึ้งไปครู่ “เหมียนเหมียนไม่ได้อยากทำงานไม่ใช่เหรอ?”

“อันนี้มันจะเรียกว่าทำงานได้ยังไง?”

ถงซิงเหมียนแก้คำนั้นอย่างจริงจัง

“อันนี้เรียกว่าการดูแลกิจการ”

เกมใหม่ที่เพิ่งเปิดขาดอะไรมากที่สุด?

ผู้เล่น

ตอนนี้พวกเขาทั้งไม่มีชื่อเสียง ไม่มีแฟนคลับ เกมโยนลงไปในแพลตฟอร์มเกมเอสเอเอ็มยังไม่ทันทำให้ผิวน้ำกระเพื่อมขึ้นแม้แต่นิดเดียว ถ้ามีคนจริง ๆ ยอมเข้ามาเล่น เธอต้องหาทางรั้งคนไว้ให้ได้แน่นอน

“ช่วงเปิดตัว เดี๋ยวฉันเลือกผู้เล่นสักคนสองคนเข้าควบคุมตัวจริงเอง”

ถงซิงเหมียนลงบัญชีในใจเร็วเป็นบ้า

ถ้าอยากในบรรดาผู้เล่นชุดแรกมีสตรีมเมอร์หรือบล็อกเกอร์เกมปนอยู่ด้วย ยิ่งดีใหญ่

มีผู้ชมมาให้พร้อม มีการประชาสัมพันธ์มาให้พร้อม

สมบูรณ์แบบราวกับฝัน

พอตัวละครเริ่มต้นชัดเจนแล้ว ขั้นถัดไปคือการประกอบร่างเกม

ยอด 23,000 ฟังดูเยอะ แต่พอลงมือพัฒนาจริง ถงซิงเหมียนถึงกับตกใจว่าเรื่องที่ต้องเสียเงินเยอะเหลือเกิน

ฉากต้องใช้เงิน เสื้อผ้าต้องใช้เงิน การโต้ตอบอัจฉริยะต้องใช้เงิน และการสร้างเส้นเรื่องยิ่งต้องใช้เงินหนัก

ในหัวของเธอเต็มไปด้วยเทคนิคเล็ก ๆ ของเกมจีบทุกชนิด แต่พอเปิดหน้าราคาแล้ว ก็เงียบ ๆ ปิดหน้าต่างทิ้ง

ช่างมันเถอะ

ข้าวต้องกินทีละคำ เงินก็ต้องหาทีละชุด

เวอร์ชันแรกของ《เธอ》สุดท้ายเหลือแค่เกมเพลย์แกนหลักที่สำคัญที่สุด

บ้านหลังเล็ก หนึ่ง “ถงซิงเหมียน” ที่ยังใช้ชีวิตต่อไปได้ บวกกับการพูดคุย การส่งของขวัญ และการเปลี่ยนชุด

ส่วนเกมเพลย์อื่น ๆ อีกมากมาย—

ไว้ค่อยว่ากัน

ทำเงินกันก่อน

“งั้นตอนนี้เปิดตัวได้เลยใช่ไหม?”

“เวอร์ชันพื้นฐานพร้อมแล้วค่ะ”

ระบบดึงหน้าสุดท้ายขึ้นมา

【ชื่อเกม:《เธอ》】

【เวอร์ชันปัจจุบัน: 1.0】

【ตัวละครเริ่มต้น: ถงซิงเหมียน】

【ฉากที่เปิดให้เข้า: บ้านหลังเล็กเริ่มต้น】

【……】

ถงซิงเหมียนไล่ตรวจตั้งแต่บนจนล่างหนึ่งรอบ

ไม่มีปัญหาใหญ่อะไร

“งั้นปล่อยเลย”

“เดี๋ยวก่อน!”

ระบบรีบขวางเอาไว้

ถงซิงเหมียนงง “เป็นอะไร?”

“เหมียนเหมียน เรายังไม่ได้ทำโฆษณาเลยนะ”

“โฆษณา?”

ระบบพยักหน้าอย่างจริงจัง “เกมใหม่ที่เปิดตัวในแพลตฟอร์มเกมเอสเอเอ็มต่อวันมีหลายแสนเกม ถ้าปล่อยลงไปเฉย ๆ ไม่มีการโชว์ตัวเลย เราอาจไม่มีใครเห็นเลยก็ได้”

ถงซิงเหมียนเกือบลืมเรื่องนี้ไป

แพลตฟอร์มเกมเอสเอเอ็มเปิดตัวเกมใหม่วันละหลายแสนเกม

《เธอ》เป็นแค่บัญชีใหม่ แฟนศูนย์คน โยนลงไปแบบนี้ก็เท่ากับโยนเมล็ดงาหนึ่งเม็ดลงทะเล

“งั้นต้องทำยังไง?”

“ทำพีวีโปรโมท!”

ระบบฉับพลันดึงหน้าใหม่ขึ้นมา

ตาถงซิงเหมียนสว่างวาบ

อันนี้เธอถนัด

เมื่อก่อนทุกครั้งที่มีเกมใหม่เปิดตัว พีวี ซีจี ตัวอย่างตัวละครบินกันรุงรัง ยังไงก็ต้องหลอก… เอ่ย ดึงดูดผู้เล่นเข้ามาให้ได้ก่อน ต่อให้เกมจะสนุกหรือไม่เป็นอีกเรื่อง

“ทำ!”

คนเดียวกับระบบหนึ่งคิดตรงกันในทันที

แต่พอถึงขั้นออกแบบตัวอย่างจริง ๆ ถงซิงเหมียนกลับติดขัดเสียแล้ว

เธอหยิบพีวีของเหล่าตัวละครหญิงเสมือนสุดฮอตเมื่อกี้กลับมาเปิดดูซ้ำอีกรอบ

บางเกมสวมหูสัตว์ขนาดยักษ์ ตาโตเกือบครึ่งหน้า

บางเกมสวยชุดกระโปรงยาวหรูหราซ้อนกันหลายชั้น ท่าทีทุกการเคลื่อนไหวเหมือนถูกออกแบบท่าโชว์เอาไว้ล่วงหน้า

เนื้อเรื่องก็ไม่ได้ดีไปกว่ากัน

เปิดจนปิดก็มีแต่เพศชายผู้ทรงพลังมาช่วยเพศหญิงอ่อนแอ หรือจอมราชันประสบความสำเร็จแล้วได้คู่ครองในฝันมาครอบครอง หรือไม่ก็ส่งของขวัญราคาแพงเพื่อแลกกับรอยยิ้มอ่อนหวานสักหนึ่งครั้งของเพศหญิง

ฉากหลังเปลี่ยนไปอีกจนไม่นับถ้วน แต่เนื้อเรื่องก็ราว ๆ นี้ทั้งนั้น

ถงซิงเหมียนดูอยู่ครู่หนึ่งแล้วเงียบ ๆ ปิดจอแสง

เกมจีบที่เธออยากทำ ไม่ใช่แบบนี้

ฮีโร่ช่วยสาวย่อมดีอยู่แล้ว

แต่ใครบังคับว่าฮีโร่ต้องเป็นเพศชาย?

เธอเป็นได้ทั้งคนที่ถูกช่วยไว้ และเป็นได้ทั้งคนที่เอากระบี่มาเอง จะอ่อนแอก็ได้ จะทรงพลังก็ได้ จะนั่งอยู่บนบัลลังก์อันสูงส่งก็ได้ หรือจะเป็นแค่คนธรรมดาที่ยืนยกฉมวกรอฝนหยุดที่หัวมุมถนนก็ยังได้

เธอเป็นใครก็ได้

ถงซิงเหมียนเปิดหน้าจอสร้างขึ้นใหม่

สิ่งที่เธออยากทำ ไม่เคยใช่หญิงสาวสวยที่วางไว้ในจอให้คนดูเฉย ๆ

สิ่งที่เธออยากให้ผู้เล่นจดจำ คือ “เธอ”

ไม่ว่าจะพบกันที่ไหน ในฐานะอะไร—

ทุกครั้ง ก็จะหลงรักเธอได้ใหม่อีกครั้ง

ไม่นานนัก ซีจีโปรโมทแรกของ《เธอ》ก็ถือกำเนิดขึ้นอย่างเป็นทางการ

ถงซิงเหมียนดูผ่านหนึ่งรอบ กดปุ่มเผยแพร่อย่างพึงพอใจ

【เผยแพร่สำเร็จ】

ในตอนนั้นเธอยังไม่รู้เลย

พีวีสั้น ๆ แค่หนึ่งนาทีนี้ กำลังจะพาดหัวข้ามทั้งแพลตฟอร์มเกมเอสเอเอ็มด้วยความเร็วที่ไม่มีใครคาดคิดถึง

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป