“เกม?”
เหนือหัวของระบบ หนวดเขียวเล็ก ๆ สองเส้นขยับไหว ชัดว่าไม่คิดว่าเธอจะเลือกทางนี้เป็นทางสุดท้าย
“อืม”
ถงซิงเหมียนยื่นมือลากเกมจีบหนุ่มหลายเกมที่เพิ่งเปิดดูมาไว้ตรงหน้าอีกครั้ง
ทิศทางเอาอย่างนี้แล้ว ก็เหลือแต่คำถามว่าจะทำยังไง
ถงซิงเหมียนไม่เคยทำเกม ระดับความรู้เรื่องเกมจีบก็ไม่ได้ลึกอะไร
แต่มีข้อเดียวที่ตัดสินใจไปแล้ว
“ครั้งแรกที่ผู้เล่นเปิดเกม จะได้เจอฉันทันทีเลย”
เธอชี้มือวาดวางอยู่ตรงหน้า “ทำห้องหนึ่งขึ้นมา ฉันจะใช้ชีวิตอยู่ข้างในนั้น”
“ใช้ชีวิต?”
“ใช่แหละ”
ต่อให้ผู้เล่นออฟไลน์ไป ชีวิตของเธอก็ไม่ได้หยุดลง
เธอจะนอน จะกินข้าว จะอ่านหนังสือ จะเหงา จะหาอะไรทำเองก็ยังได้
ตอนผู้เล่นออนไลน์ก็คุยกับเธอได้ ส่งของให้เธอได้ หรือจะไม่ทำอะไรเลย แค่นั่งมองเธออยู่ข้าง ๆ ก็ได้
ระบบฟังอย่างตั้งใจ “แล้วตอนที่ผู้เล่นออกจากเกมไปแล้วล่ะ?”
“ก็ยังใช้ชีวิตไปตามปกติไง”
ถงซิงเหมียนครุ่นคิด “งี้เวลาเขากลับมาออนไลน์รอบหน้า สิ่งที่เห็นก็จะไม่จำเป็นต้องเหมือนตอนที่เขาออกไป”
อาจจะเมื่อวานตอนปิดเกม เธอยังกอดหมอนอ่านหนังสืออยู่บนโซฟา ของที่ส่งให้เธอเมื่อวาน วันนี้ก็อาจปรากฏอยู่ตรงไหนสักแห่งในห้องแล้ว
ผู้เล่นออฟไลน์ไป แต่ชีวิตของเธอยังเดินต่อไปเรื่อย ๆ
ระบบฟังไปสักพัก หนวดเขียวเล็ก ๆ สองเส้นสั่นฮวบ “งั้นพอออฟไลน์ไปแล้ว เขาก็จะอดสงสัยไม่ได้ว่าเหมียนเหมียนกำลังทำอะไรอยู่สินะ?”
ถงซิงเหมียนชะงัก
ดูท่าจะเป็นแบบนั้นจริง ๆ ด้วย
ไม่ใช่แค่สนุกตอนออนไลน์อยู่ แต่พอออกจากเกมไปแล้ว ก็ยังทำใจไม่ได้ที่จะไม่คิดถึง
ดวงตาเธอส่องประกายวาบ
อันนี้ดีเลย
ส่วนเรื่องระบบการเล่น แน่นอนว่าต้องมีมากกว่านี้
“แนวเลี้ยง แต่งตัว สุ่มการ์ดพวกนี้ก็เพิ่มได้”
ถงซิงเหมียนนับแต่งมือทีละนิ้ว
องค์ประกอบยอดนิยมในเกมจีบทั้งหลาย เธอก็อยากลองซะหมด
แต่เวอร์ชันแรกไม่ต้องจัดเต็มหมด เอาแค่ประสบการณ์หลักที่แกนกลางของเกมสร้างขึ้นก่อน ที่เหลือค่อย ๆ ใส่เพิ่มทีหลัง
เธอไม่ใช่นักออกแบบเกมมืออาชีพ ทฤษฎีก็ประมาณเป็นศูนย์
แต่พอเห็นเกมคำว่า “จีบ” ทั้งหลายบนสตาร์เน็ตเมื่อกี้แล้ว —
ถงซิงเหมียนกลับรู้สึกขึ้นมาลอย ๆ ว่าแบบนี้ตัวเองก็ทำได้เหมือนกันนี่นา
ระบบเองก็เปล่งปลื้มตามไปด้วย “เหมียนเหมียน ระบบการเล่นแบบนี้เหมาะกับการเก็บค่าความรักใคร่สุด ๆ ไปเลย!”
“ก็เห็นด้วย”
พอชี้ขาดทิศทางได้ ระบบก็ลงมือเร็วกว่าเธอเสียอีก เปิดบัญชีนักพัฒนาลงบนแพลตฟอร์มเกมรวมที่ใหญ่ที่สุดของกาแล็กซีชื่อ SAM ทันที
หน้าจอสร้างเกมเปล่า ๆ โผล่ขึ้นมาตรงหน้าถงซิงเหมียน
“เหมียนเหมียน เอาชื่ออะไรดี?”
ถงซิงเหมียนวางคางมองคิดสักพัก
พวกเธอไม่มีทีมพัฒนา ไม่มี “ข้อมูลเฟมาลล้วน” สุดหล่อที่โฆษณาแต่งเรื่องกันจนขึ้นสวรรค์แบบเกมอื่น ยิ่งไม่มีเฟมาลแห่งเผ่าสัตว์ตัวจริงร่วมผลิต
สิ่งที่มีตั้งแต่ต้นจนจบ มีอย่างเดียว
ก็คือเธอ
“เอาชื่อว่า ‘เธอ’ ก็แล้วกัน”
“ได้!”
ระบบกรอกชื่อลงมือเป็นไฟ แล้วเปิดหน้าแท็กเกมต่อ
“จีบ เฟมาล แนวเลี้ยง เนื้อเรื่อง แต่งตัว……”
ถงซิงเหมียนอ่านไล่ทีละอัน แล้วเสริมอีกหนึ่งคำ “เพิ่มสุ่มการ์ดด้วย”
ระบบติ๊กให้หมด ท้ายสุดถามอย่างระมัดระวัง “ยังมีอีกไหม?”
ถงซิงเหมียนกวาดตามองแถวแท็กที่แน่นขนัด แล้วโบกมือทีเดียวเอาหมด
“ตรงกับอะไรก็ใส่หมดเลย”
ระบบเงียบไปช่องหนึ่ง
“เหมียนเหมียน แบบนี้มันจะไม่เหมือนเกมกลโกงไปหน่อยเหรอ?”
ถงซิงเหมียนเสแสร้งจริงจัง “คนทำเกมทำอะไรแบบนี้ จะไปเรียกว่าหลอกได้ยังไง?”
“……”
ยอดรักเลย
เริ่มมีกลิ่นอายผู้ผลิตเกมขึ้นมาแล้วแหละ
ไม่นาน ระบบก็มาถึงขั้นตอนสุดท้าย
【โปรดเลือกแผนการพัฒนาเริ่มต้น】
วินาทีถัดมา รายการฟังก์ชันยาวเหยียดปรากฏขึ้นตรงหน้าเธอ
【กระจกบุคลิกภาพ】
【ฉากพื้นฐาน】
【การโต้ตอบอัจฉริยะ】
【ระบบเสื้อผ้า】
【……】
ทุกอย่างมีราคาต่อท้าย
ยิ้มบนหน้าถงซิงเหมียนค่อย ๆ เลือนหาย
เธอเงยหน้าไปมองมุมขวาบน
【พลังงานคงเหลือ: 30,000】
จน
จนจริง ๆ ต้องขอย้ำว่าจน
เมื่อกี้ยังคิดว่าแนวเลี้ยง แต่งตัว สุ่มการ์ด เนื้อเรื่อง ใส่ได้หมด พอจ้องราคากลับมาอีกที
ทันทีที่รู้ตัวว่า อะไรก็ค่อยว่ากันวันหลังได้ทั้งนั้น
ระบบบินวนรอบรายการฟังก์ชันไปรอบหนึ่ง แล้วเปิดปากอย่างระวัง ๆ
“เหมียนเหมียน งั้นเราลงทุนห้าพันไปก่อนแล้วลองดูไหม? ทำเวอร์ชันสเปกขั้นต่ำขึ้นมาหนึ่งตัวก่อน ถ้าผลตอบรับตลาดไม่ค่อยดี ยังไปเปลี่ยนทิศทางทันเวลา ส่วนที่เหลือสองหมื่นห้าพันก็พอให้เราใช้ต่อได้อีกยี่สิบห้าวัน”
สมเหตุสมผลดี ปลอดภัยชัด ๆ
แต่ถงซิงเหมียนไม่ได้รีบรับคำ
เธอกลับไปเปิดหน้าแรกของ SAM อีกครั้ง
เกมที่อวดอ้างว่า “เฟมาลตัวจริง” นั้นต่อกันเป็นราย ผู้เล่นถูกหลอกไปไม่รู้กี่รอบ ตอนนี้ในคอมเมนต์ก็ยังมีคนด่าอยู่
คนพวกนี้ไม่ใช่ว่าไม่มีทางเลือก
ตรงกันข้าม ตลาดนี้ของที่ห่อหุ้มด้วยเปลือก “จีบเฟมาล” มาขายน่ะไม่เคยขาดแคลนเลย
เกมนึงแล้วเกมนึงเล่า
ด่าตัวนี้จบ ก็ยังมีตัวต่อไป
ในสถานการณ์แบบนี้ เธอจะเอาพลังงานห้าพันไปทำของก้ำกึ่งที่ขยับได้แค่ขยับ แล้วโยนลงไปในตลาด ผู้เล่นจะเสียเวลามองมันเพิ่มสักวินาทีด้วยเหตุอะไร?
แล้วจะมีหลักการอะไรให้เขาเชื่อว่า ‘เธอ’ ต่างจากของพวกนั้น?
ยิ่งไปกว่านั้น ถงซิงเหมียนเงยหน้ามองยอดพลังงานคงเหลือของตัวเองอีกแวบ
วัน ๆ เธอต้องจ่ายพลังงานตายตัวไปพันหนึ่ง
ค่อย ๆ ทยอยลองผิดลองถูกฟังดูปลอดภัย แต่สิ่งที่เธอขาดที่สุดในตอนนี้ดันเป็นเวลา
ถ้าเวอร์ชันแรกไม่ดีพอ ห้าพันหายวับไปกับตา แล้วเธอต้องเอาอีกห้าพันมาแก้ ต่อจากนั้นยังต้องรอผลตอบรับตลาดอีกหลายวัน……
บางทีก่อนที่เกมจะมีวันเดินได้ ตัวเธออาจมีวันดับเสียก่อน
ถงซิงเหมียนคิดสักพัก แล้วพูดขึ้นทันที “ตงตง เราหนึ่งสัปดาห์ใช้พลังงานเท่าไหร่?”
“เจ็ดพันจ้า”
“งั้นก็เก็บไว้เจ็ดพัน”
ระบบงงไปครู่หนึ่ง “หา?”
ถงซิงเหมียนมือก็รุดไปติ๊กฟังก์ชันที่พึ่งถูกใจไว้ไล่ทีละอันแล้ว
【กระจกบุคลิกภาพ】
【ฉากพื้นฐาน】
【การโต้ตอบอัจฉริยะ】
【ระบบเสื้อผ้า】
【สร้างเนื้อเรื่อง】
……
ค่าก่อสร้างคาดการณ์พุ่งขึ้นไปเรื่อย ๆ
จนสุดท้าย —
【ยอดลงทุนคาดการณ์: 23,000】
หนวดเขียวของระบบสะบัดตึงตรง “เหมียนเหมียน! ไ ไหนบอกว่าจะเก็บไว้เจ็ดพันไง!”
“ก็ใช่แหละ” ถงซิงเหมียนพยักหน้า “สามหมื่นเก็บไว้เจ็ดพัน เหลือสองหมื่นสามพัน ไม่ก็พอดีรึไง?”
ระบบเพิ่งมาเข้าใจความหมายในนั้น ลูกบอลทั้งลูกแทบแตก
“แต่นั่นมันพลังงานเกือบทั้งหมดของเราเนี่ยนะ! ถ้าเกมพัง เราจะเหลือเวลาเจ็ดวันเท่านั้นนะ!”
“ฉันรู้”
“รู้แล้วยังกล้ายัดลงไปหมดเลยเหรอ?”
“ทำไมจะไม่ก้า?”
มือของถงซิงเหมียนวางอยู่บนปุ่มยืนยันไปแล้ว
ระบบตกใจจนเสื้อกล้ามบินไปขวางทันที “เหมียนเหมียน คิดอีกทีดิ! เราลงห้าพันก่อนได้ไง ห้าพันไม่พ่อเราค่อยเพิ่ม ไม่จำเป็นต้องเอาหมดแล้วเดิมพันในครั้งเดียวหรอก!”
แต่ถงซิงเหมียนกลับยิ้มขึ้นมาเฉย ๆ
“ตงตง เมื่อกี้ไม่ใช่แกเองบอกว่าระบบการเล่นนี้มันดีแท้ ๆ หรอ?”
ระบบขำอัดขำแห้งทันที “ฉันชมการเล่นมันดี ไม่ได้บอกให้แกไปเป็นนักพนันนะ!”
“โอเค เลิกพึมพำได้แล้ว”
ถงซิงเหมียนตบหัวกลม ๆ ของมันเบา ๆ แล้วเลื่อนสายตากลับไปที่จอแสงอีกครั้ง
“จะเลือกอดตายแบบช้า ๆ ใน 30 วัน หรือจะเดิมพันหนึ่งครั้งใน 7 วัน ฉันเลือกหลัง”
เธอกลับไปมองหน้าแรกของ SAM อีกครั้ง
เกม “จีบ” ที่ต้องล่าเหยื่อแมลงให้ครบร้อยตัวถึงจะได้พูดกับเฟมาลสักประโยคนั้น ยอดดาวน์โหลดยังแขวนโฉบเฉยอยู่ตรงนั้น
【ยอดดาวน์โหลดรวม: 9,700,000,000】
เก้าพันเจ็ดร้อยล้าน
ถงซิงเหมียนมองสองวินาที แล้วก็รู้สึกว่าไม่มีอะไรน่ากลัวอีกแล้ว
แค่นี้เอง? ยังทำได้ถึงเก้าพันเจ็ดร้อยล้าน
แล้วเธอจะไม่กล้าเดิมพันได้ยังไง?
【ยืนยันการใช้พลังงาน 23,000 หน่วยหรือไม่?】
ระบบยังพยายามต่อสู้จนถึงนาทีสุดท้าย “เหมียนเหมียน งั้นคิดดูอีกห้านาทีได้ไหม?”
“ไม่คิด”
ถงซิงเหมียนกดยืนยันลงไปทันควัน
“เดิมพันหมดทุกอย่าง”
“เหมียนเหมียนนน!”
【ติ้ง——】
【หักพลังงานสำเร็จ】
【พลังงานคงเหลือ: 7,000】
【โครงการ ‘เธอ’ สร้างสำเร็จ】
ระบบกลม ๆ มองยอดคงเหลือที่ย่นย่อลงในพริบตา ลูกบอลทั้งลูกเหี่ยวทั้งก้อน
แต่ถงซิงเหมียนกลับลำพองใจเต็มเปี่ยม
เงินจ่ายไปแล้ว
ตอนนี้จะมาใจหายก็ช้าไปเสียแล้ว
เธอกางแขนเสื้อขึ้น จ้องมอง ‘เธอ’ ที่เพิ่งสร้างสำเร็จ ดวงตาสว่างวาบเหลือเชื่อ
“ตงตง”
“……ว่าไง?”
“เริ่มงาน!”
พอเสียงพูดจบ หน้าจอพัฒนาของ ‘เธอ’ ก็กางออก
ในภาพพรีวิวที่เมื่อกี้ยังว่างเปล่า เงาของห้องค่อย ๆ ปรากฏขึ้นทีละเส้น
หน้าต่าง โซฟา ชั้นหนังสือ……
แสงแดดไหลผ่านหน้าต่างลงมา
ฉากแรกของ ‘เธอ’ กำลังค่อย ๆ ก่อรูปขึ้นมาเป็นรูปเป็นร่าง