ข้อมูลเรียบง่ายมาก ไม่มีคำฟุ่มเฟือยแม้แต่นิดเดียว ทั้งยังไม่มีข้อมูลร่างกายอย่างที่นิยายชอบใส่ไว้
หนิงเซี่ยนอนอยู่บนพื้น มือยังกำซากงูตัวเล็กไว้ ส่วนผู้คนที่เดินผ่านไปมาข้างตัวเธอดูเหมือนจะคุ้นชินกับภาพแบบนี้แล้ว
นอกจากพวกหน้าใหม่ คนอื่น ๆ แทบไม่แม้แต่จะเหลือบมองเธอ
ที่นี่ไม่รู้ว่ายังมีอันตรายอื่นอีกหรือเปล่า หนิงเซี่ยจึงไม่รีรอ หลับตานึกถึงตัวเลือก 【อีเมลที่ยังไม่ได้อ่าน】 ในใจ
เนื้อหาในอีเมลเรียบง่ายมาก ระบุว่าทุกครั้งที่อารยธรรมบนดาวเคราะห์ระดับต่ำกว่าระดับ 1 วิวัฒนาการล้มเหลว ปฏิบัติการช่วยเหลือเพื่อเอาชีวิตรอดจากสหพันธ์ดวงดาวจะปรากฏขึ้น
กล่าวคือ ทุกคนที่ตายในวันที่ดาวเคราะห์วิวัฒนาการล้มเหลวจะถูกส่งเข้าสู่เกมเอาชีวิตรอด เพื่อเริ่มต้นเส้นทางเอาชีวิตรอดของตนเอง
ไม่ว่าบนดาวสีครามจะเป็นอย่างไร ขอเพียงตายเพราะการวิวัฒนาการของดาวเคราะห์ล้มเหลว ต่อให้แขนขาขาดหรือพิการ ก็จะเข้าสู่เกมด้วยร่างกายที่สมบูรณ์
แต่ถ้าตายในวันก่อนการวิวัฒนาการ ก็ต้องขออภัยด้วย ไม่อยู่ในขอบเขตที่เกมจะเลือก
ส่วนในเกมนั้น หากตายก็คือตายจริง แต่ถ้ารอด แต่ละดันเจี้ยนก็จะมอบแต้มความสำเร็จแตกต่างกันไป
เมื่อสะสมแต้มได้ครบ 10,000 แต้ม จะได้รับตั๋วเดินทางระหว่างดวงดาว พร้อมหลักฐานยืนยันสถานะพลเมืองอย่างถูกต้องตามกฎหมายของดาวเคราะห์ระดับ 1 และได้กลับไปใช้ชีวิตอย่างสงบสุขอีกครั้ง
แต้มใช้ได้แค่ซื้อไอเทมฟื้นฟูในร้านค้า
หรือแลกห้องพักส่วนตัวกับอาหารในล็อบบี้เกม
พูดอีกอย่างคือ ขอแค่มีแต้มมากพอ ก็อยู่ในหอพักห้องเดี่ยวได้ตลอด โดยไม่ต้องลงดันเจี้ยน
ไม่มีใครบังคับให้ลงดันเจี้ยน แต่ถ้าแต้มหมด ก็อยู่ในล็อบบี้เกมต่อไปไม่ได้
ไม่อย่างนั้นก็รออดตายได้เลย
หนิงเซี่ยนึกถึงสภาพน่าอนาถของตัวเอง ก่อนจะเลิกคิดวิเคราะห์ข้อมูล แล้วเปิดร้านค้าทันที
【ไอเทมที่ซื้อได้】:
【การ์ดฟื้นฟู 10 แต้ม】: รีเซ็ตความเสียหายทางกายภาพทั้งหมดในคลิกเดียว
【การ์ดลี้ลับ 100 แต้ม】: รีเซ็ตมลทินประหลาดทั้งหมดในคลิกเดียว
ไม่มีอย่างอื่นแล้ว มีแค่สองอย่างนี้
เข้าใจง่ายดี
ฟื้นฟูร่างกายกับพลังลี้ลับ
หนิงเซี่ยไม่ใช่พวกชอบทรมานตัวเอง ไม่ว่าอนาคตจะเป็นอย่างไร อย่างน้อยต้องทำให้ตัวเองขยับได้อย่างอิสระก่อน
เธอเปิดร้านค้าแต้มแล้วซื้อการ์ดฟื้นฟูมาใบหนึ่ง ทำตามคำแนะนำ ฉีกการ์ดแล้วแปะลงบนตัว เพียงหนึ่งวินาที ร่างกายของเธอก็กลับมาเป็นปกติในพริบตา
หนิงเซี่ยลุกขึ้นยืน มองผิวหนังใต้เสื้อผ้าขาดรุ่งริ่งอย่างอัศจรรย์ใจ “ฟื้นฟูจริง ๆ ด้วยเหรอ?”
แม้จะรู้ว่าไม่อาจใช้สามัญสำนึกมาตัดสินเกมนี้ได้ แต่ความสามารถอันน่าอัศจรรย์เช่นนี้ก็ทำให้รูม่านตาของเธอหดเล็กลงชั่วขณะด้วยความตื่นตระหนก!
ดาวสีครามพังทลายไปแล้ว
ถ้าอยากมีชีวิตรอด เธอไม่มีทางเลือกอื่น!
ทำได้เพียงลงดันเจี้ยนไปเรื่อย ๆ สะสมแต้มให้ได้ตั๋วเดินทางกับหลักฐานยืนยันตัวตน!
ตราบใดที่ยังมีชีวิต เธอก็ไม่คิดจะตาย
ถึงดาวเคราะห์ระดับ 1 จะไม่ใช่บ้านเกิดของเธอ แต่เธอก็ยังอยากไป
-
หนิงเซี่ยข่มความตื่นตะลึงในใจ แล้วรีบออกจากบริเวณใกล้ประตูวาร์ป กลัวว่าถ้าพลาดท่าเพียงนิดเดียว จะถูกใครเตะส่งเข้าดันเจี้ยนถัดไปโดยไม่ทันตั้งตัว
ประตูวาร์ปตั้งอยู่กลางลานกว้าง มีลักษณะคล้ายม่านแสงผืนใหญ่
ในดันเจี้ยน ประตูก็คือประตู แต่ที่นี่กลับเป็นกำแพงประตูคล้ายน้ำตก
ยาวประมาณสองร้อยกว่าเมตร รับรองว่าไม่มีทางเกิดกรณีที่ผู้เล่นเบียดกันจนเข้าไปในประตูวาร์ปไม่ได้
ส่วนห่างจากประตูวาร์ปไปสามสิบเมตร มีซุ้มประตูขนาดใหญ่ตั้งอยู่ ตรงด้านบนเขียนว่า 【ล็อบบี้เกม】
เมื่อเห็นคนอื่น ๆ เดินเข้าไปด้วยสีหน้าสบาย ๆ หนิงเซี่ยก็เดินตามกระแสคนเข้าไปอย่างช้า ๆ
แต่พอผ่านซุ้มประตูเข้าไป ก็พบกับพื้นที่มืดสลัวที่ทำให้รู้สึกอึดอัด ราวกับมีหมอกควันปกคลุม มองเห็นได้เพียงราง ๆ
ตรงหน้ามีทางแยกสามทาง ทางซ้ายเป็นเขตวาร์ปไปหอพัก ทางขวาเป็นเขตวาร์ปไปยังพื้นที่อาหาร ส่วนตรงกลางเป็นเขตพบปะผู้เล่น
เธอมองไปทางซ้ายและขวา หลังใช้การ์ดฟื้นฟูเมื่อครู่นี้ ไม่เพียงบาดแผลจะหายดี แม้แต่ความเหนื่อยล้าและความหิวก็หายไปด้วย
แต่ตอนนี้เธอไม่มีแต้มแม้แต่แต้มเดียว นั่นหมายความว่าต่อให้หยุดพักอยู่ที่นี่ ก็มีแต่จะอดตาย
เพราะฉะนั้นต้องรีบรวบรวมข้อมูล ใช้ช่วงที่ยังมีแรงกายและกำลังวังชาเข้าไปในดันเจี้ยนถัดไปให้เร็วที่สุด พยายามออกมาให้ครบสามสิบสอง แล้วค่อยสะสมแต้ม!
เมื่อคิดได้ดังนั้น เธอก็มุ่งหน้าไปยังเขตพบปะตรงกลางอย่างแน่วแน่
ทันทีที่เข้าไปในเขตพบปะ ก็เห็นผู้เล่นหลายคนยืนอยู่ตรงกลางด้วยสีหน้าเด็ดเดี่ยว
พวกเขาถือถุงใบหนึ่งไว้ในมือแล้วตะโกนว่า “ผู้เล่นหน้าใหม่ที่อยากได้ข้อมูลเกม มาทางนี้! แลกกับอาหาร!”
เธอเดินเข้าไปเหมือนผู้เล่นหน้าใหม่คนอื่น ๆ
แต่ถ้าไม่มีของจริงมาแลก ก็จะไม่ได้ข้อมูลที่เป็นประโยชน์
หนิงเซี่ยยื่นมือคลำงูตัวเล็กในกระเป๋า ใจก็พลันเกิดความคิดขึ้นมา แล้วเดินเข้าไปหา
“พี่สาว ของสิ่งนี้แลกได้ไหมคะ? ฉันเพิ่งออกมาจากดันเจี้ยน กินงูตัวนี้แล้วจะสร้างเนื้อขึ้นมาใหม่ได้ค่ะ”
หญิงวัยประมาณห้าสิบถึงหกสิบปีมองสำรวจเธอ เห็นสภาพเปื้อนเลือดไปทั้งตัวก็พยักหน้า “ได้”
ทั้งคู่รีบเดินไปยังบริเวณที่คนน้อย แต่หลังฟังจบ หนิงเซี่ยก็นิ่งเงียบไปนาน
ผู้เล่นหน้าใหม่ที่ว่าล้วนเป็นผู้รอดชีวิตจากดาวเคราะห์ที่วิวัฒนาการล้มเหลว
ผู้รอดชีวิตถูกส่งเข้าไปในดันเจี้ยนทดสอบที่แตกต่างกัน มีเพียงผ่านด่านเท่านั้นจึงจะกลับมาที่ล็อบบี้เกมได้อย่างมีชีวิต
ส่วนผู้เล่นเก่าเป็นผู้รอดชีวิตจากอารยธรรมอื่นที่ต่ำกว่าระดับ 1 ดาวเคราะห์ของพวกเขาพังทลายก่อนหน้านี้ และตอนนี้ผู้เล่นจากดาวสีครามก็ได้เข้าสู่กลุ่มผู้เอาชีวิตรอดอย่างเป็นทางการแล้ว
ผู้เล่นไม่ได้แบ่งฝ่ายเป็นศัตรูกันในล็อบบี้เกม บางทีในเกมทุกคนอาจแย่งชิงหรือต่อสู้กันเพราะทรัพยากร แต่ในล็อบบี้เกม ห้ามผู้เล่นฆ่ากันเอง
การล่มสลายของอารยธรรมเป็นความเจ็บปวดในใจของทุกคน
แต่ก็มีข่าวลือว่า ก่อนผู้เล่นตัวเก่งจากดาวดวงอื่นจะได้ตั๋วเดินทาง พวกเขาทิ้งข้อความไว้ว่า หากมีคนจากดาวดวงใดผ่านด่านได้เป็นคนแรก จะได้รับสิทธิ์ครอบครองหอจดหมายเหตุแห่งหนึ่งบนดาวเคราะห์ระดับ 1 ที่ตนเดินทางไป
หอจดหมายเหตุนั้นจะเก็บข้อมูลอารยธรรมของดาวเคราะห์ของผู้เล่นคนนั้น ต่อไปเมื่อผู้เล่นจากดาวเคราะห์ดังกล่าวผ่านด่าน พวกเขาจะได้รับสถานะพลเมืองในเมืองที่ตั้งหอจดหมายเหตุ
หนิงเซี่ยเหลือบมองแล้วก็หันกลับมา เรื่องหอจดหมายเหตุยังห่างไกลจากเธอมาก
การล่มสลายและฟื้นคืนของอารยธรรมไม่ใช่สิ่งที่เธอทำได้ สิ่งเดียวที่ต้องการคือมีชีวิตรอด
เพราะฉะนั้น สิ่งที่เธอให้ความสำคัญยังคงเป็นข้อมูลดันเจี้ยน
พี่สาวคนนั้นยังให้คำแนะนำว่า ผู้เล่นหน้าใหม่ควรเลือกเข้าดันเจี้ยนในช่วงกลางคืนของล็อบบี้เกม
ประตูวาร์ปตอนกลางคืนเป็นสีดำ เมื่อเข้าไปจะเป็นดันเจี้ยนทั่วไป ซึ่งแต่ละครั้งจะได้ 10 แต้ม
ส่วนประตูวาร์ปตอนกลางวันเป็นสีแดง มีโอกาสสูงที่จะเข้าสู่ดันเจี้ยนระดับยาก หรือถึงขั้นดันเจี้ยนพิสดาร
แม้ผ่านด่านแล้วจะได้ 100 แต้ม แต่อัตรารอดต่ำ แถมตายเร็วสุด ๆ
ถ้าไม่เข้าดันเจี้ยน ต่อให้อยู่แถวเขตพบปะโดยไม่ไปเขตที่พัก ความเหนื่อยล้ากับความหิวก็จะเพิ่มขึ้นเร็วกว่าปกติสองเท่า
“10 แต้ม 100 แต้ม...” หนิงเซี่ยครุ่นคิดถึงข้อมูลที่ได้รับมา
ถ้าไม่นับอัตราการรอด ดันเจี้ยนสีแดงให้ผลตอบแทนสูงกว่า แต่ความเสี่ยงก็สูงเช่นกัน หากบาดเจ็บก็ต้องใช้การ์ดลี้ลับ เท่ากับเสียแรงเปล่า
เผลอ ๆ อาจต้องควักแต้มเพิ่มด้วยซ้ำ
อย่างไรเสีย ในดันเจี้ยนระดับยาก การ์ดลี้ลับใช้ได้กับอาการบาดเจ็บจากสิ่งเหนือธรรมชาติเท่านั้น ถ้าแขนขาขาดก็ยังต้องใช้การ์ดฟื้นฟู
พูดอีกอย่างคือการ์ดสองชนิดนี้ใช้แทนกันไม่ได้ ต่างคนต่างใช้กับอาการของตัวเอง
รวมสองใบก็ต้องจ่าย 110 แต้ม
และร้านค้าในดันเจี้ยนจะไม่เปิด ต้องซื้อของเตรียมไว้ก่อนเข้าไป
แต่ถ้าซื้อเตรียมไว้ก่อน พอเข้าไปในดันเจี้ยนก็มีโอกาสถูกแย่ง
เพราะฉะนั้นการเอาชีวิตรอดของผู้เล่นจึงยากลำบากมากจริง ๆ
แต่ถ้าเป็นดันเจี้ยนทั่วไป หากโชคดีอาจสะสมแต้มไว้ได้ แถมยังรวบรวมทรัพยากรข้างในได้อีก
แน่นอนว่าต้องมีความสามารถในการปกป้องทรัพยากรด้วย
ล็อบบี้เกมห้ามฆ่ากันเอง แต่ไม่ได้ห้ามทะเลาะวิวาท ขอแค่ไม่ถึงตาย ทรัพยากรที่นำออกมาก็อาจถูกผู้เล่นคนอื่นแย่งไปได้
……
ขณะที่หนิงเซี่ยกำลังคิดทบทวนอย่างละเอียด จู่ ๆ ก็มีคนตะโกนว่า “อีกสิบนาทีฟ้าจะสว่างแล้ว!”
หัวใจหนิงเซี่ยกระตุกวูบ: ฟ้าสว่างหมายถึงช่วงเวลาของดันเจี้ยนสีแดงกำลังจะเริ่มขึ้น!
และประตูวาร์ปของดันเจี้ยนสีแดงจะเปิดอยู่ถึง 12 ชั่วโมง!
12 ชั่วโมงนานพอให้เธอเหนื่อยและหิวได้เลย!
แทบไม่ต้องคิด เธอหมุนตัวแล้ววิ่งไปทางประตูวาร์ปทันที!
เธอต้องเข้าไปในดันเจี้ยนทั่วไปภายในสิบนาที รีบหาอาหารกับอาวุธไว้ป้องกันตัว!
แต่ไม่คิดว่าตอนเธอวิ่งไปถึงบริเวณใกล้ซุ้มประตู จู่ ๆ ก็มีคนวิ่งพรวดผ่านมาจากด้านข้าง
โซ่โลหะที่แขนของอีกฝ่ายเฉี่ยวผ่านแขนเปลือยของเธอ ทิ้งรอยเลือดไว้เส้นหนึ่ง
เม็ดเลือดค่อย ๆ ซึมขึ้นมาบนผิวอย่างรวดเร็ว
หนิงเซี่ยก้มมอง กำลังจะใช้นิ้วปาดออก แต่เม็ดเลือดกลับกลิ้งลงไปบนกำไลทองที่ข้อมือ แล้วหายวับไป
เม็ดเลือดหายไปแล้ว กำไลทองก็หายไปด้วย