ใกล้ถึงปากถ้ำแล้ว!
หลังปีนมาราว 10 นาที ในที่สุดหนิงเซี่ยก็เริ่มมีความหวังขึ้นมา
เมื่อเห็นแสงเหนือศีรษะสว่างขึ้นเรื่อย ๆ เธอจึงรวบรวมแรง เฮือกหนึ่ง แล้วถุยหัวงูที่คาอยู่ในปากออกมาอย่างแรง
จากนั้นยัดลำตัวงูสี่ห้าตัวเข้าปาก เคี้ยวช้า ๆ
พร้อมกับออกแรงสุดกำลังด้วยมือทั้งสองข้าง แล้วปีนขึ้นไปอย่างไม่คิดชีวิต!
แม้เนื้องูจะช่วยฟื้นฟูบาดแผล แต่ในถ้ำงูแห่งนี้มีงูมากเกินไป!
แถมจำนวนงูก็มหาศาล ความเร็วในการฟื้นฟูจึงสู้ความเร็วที่ถูกงูกัดกินไม่ได้
ตอนนี้แม้เธอจะปีนขึ้นไปไม่หยุด แต่ขา แผ่นหลัง ไหล่ คอ กระทั่งแขน ต่างก็มีงูตัวเล็กเกาะอยู่เต็มไปหมด
งูแต่ละตัวรัดตัวแน่น ดูดกินเลือดเนื้อสด ๆ จากร่างเธอ
เพียงแต่เนื้องูช่วยฟื้นฟูบาดแผลได้ แต่ช่วยซ่อมเสื้อผ้าไม่ได้
ดังนั้นตอนนี้เสื้อผ้าของเธอจึงขาดวิ่นเปื้อนเลือดจนมองแทบไม่ออกว่าเป็นคน
แถมการกินเนื้องูยังช่วยสมานบาดแผล พอแผลหาย งูตัวใหม่ก็พุ่งเข้ามากัดกินอีก
ความเจ็บปวดและการงอกขึ้นมาใหม่ที่ไม่หยุดพัก ทำให้หนิงเซี่ยสั่นไปทั้งตัว
อดทนไว้ อีกนิดเดียวก็ถึงปากถ้ำแล้ว!
ยิ่งเจ็บเท่าไร สมองก็ยิ่งแจ่มชัด!
หนิงเซี่ยกัดฟัน เลิกพยายามดึงงูตัวเล็กที่เกาะอยู่กับตัวออก แล้วข่มความเจ็บปวดเอาไว้ ก่อนจะออกแรงปีนต่อไป!
ในปากเต็มไปด้วยกลิ่นคาวเหม็นและกลิ่นเลือด
หนิงเซี่ยไม่กล้าหยุด กระดูกของเนื้องูทิ่มจนปากกับลิ้นเป็นแผล แล้วก็สมานใหม่ พอกินต่อก็ถูกทิ่มจนเป็นแผลอีก
การเคี้ยวซ้ำ ๆ ทำให้กรามของเธอชาไปหมด แต่ก็ทำได้แค่เคี้ยวต่อไป
……
เหลืออีก 5 เมตร!
ทันใดนั้นเอง มีคนหลายคนโผล่หัวออกมาจากปากถ้ำที่อยู่สูงขึ้นไป 5 เมตร
“เร็วเข้า ๆ! ในถ้ำงูมีคนอยู่ด้วย!”
หนิงเซี่ยออกแรงเงยหน้ามองขึ้นไป
แม้จะอยู่ไกล แต่เธอก็ยังเห็นคนกลุ่มนั้นถอดเสื้อผ้าของตัวเองออกมาบิดเป็นเชือก แล้วโยนลงมา
“น้องสาว รีบจับไว้! งูยักษ์ข้างล่างกำลังจะขึ้นมาแล้ว!”
งูยักษ์!
หัวใจหนิงเซี่ยเต้นรัว!
เธอไม่กล้าหันกลับไปมอง พอเชือกที่บิดจากเสื้อผ้าตกลงมาข้างตัว ก็รีบคว้าด้วยมือขวาแล้วพันปมไว้กับข้อมือ
จากนั้นกำมือซ้าย ปล่อยมือขวา แล้วปีนขึ้นไปอย่างรวดเร็ว สลับมือซ้ายขวาต่อเนื่อง
ในเวลานี้ ดูเหมือนจะมีกระแสลมรุนแรงพัดขึ้นมาจากใต้ดิน
กลิ่นเหม็นคาวเข้มข้นลอยขึ้นมาจากด้านล่าง หนิงเซี่ยกัดกรามแน่น
ระหว่างปีนขึ้นมา เธอไม่รู้ว่าเหยียบงูตัวเล็กไปกี่ตัวแล้ว แต่ไม่มีเวลามาสนใจ ต่อให้มีงูตัวเล็กเกาะอยู่เต็มตัว เธอก็ไม่คิดจะมองอีก
คนกลุ่มข้างบนเองก็ดูเหมือนกำลังช่วยกันดึงเสื้อผ้า “สู้ ๆ! เร็วเข้า! มันจะตามทันแล้ว!”
ในที่สุด หนิงเซี่ยก็รู้สึกเจ็บแปลบขึ้นมาที่ข้อเท้า
เธอก้มลงมองโดยไม่รู้ตัว ก็เห็นหัวงูแสยะเขี้ยวอันน่าสยดสยองกำลังอ้าปากสีแดงฉาน กัดเข้าที่เท้าของเธออย่างแรง!
ส่วนเท้าซ้ายของเธอ ตั้งแต่ใต้ข้อเท้าลงไปหายไปหมดแล้ว
“อ๊าก!”
หลังเสียงกรีดร้องดังขึ้น หนิงเซี่ยก็ถูกเชือกเสื้อผ้าที่มือพาเหวี่ยงลงไปบนพื้น
ตุ้บ! ร่างเธอกระแทกพื้นอย่างแรง
ทุกอย่างตรงหน้าหนิงเซี่ยมืดสนิท แขนขากระตุกวูบหนึ่ง จู่ ๆ เธอก็หัวเราะออกมา: ช่างเถอะ ตายไปเลยก็แล้วกัน
เท้าซ้ายก็หายไปแล้ว แถมยังมีงูตัวเล็กกัดฉีกเธอไม่หยุด คงอยู่ได้อีกไม่นาน
-
ร่างกายเจ็บไปหมด! เจ็บทุกที่!
หนิงเซี่ยนอนนิ่งอย่างสงบ แม้จะขอบคุณคนอื่นที่ช่วยชีวิตเธอไว้ แต่สภาพเธอตอนนี้คงมีแต่จะเป็นภาระคนอื่น
ไม่คิดเลยว่าทันทีที่หลับตา ในหูจะพลันมีเสียงกลไกดังขึ้น：【ยินดีด้วย ผู้เล่นหนิงเซี่ยหนีออกจากถ้ำงูสำเร็จแล้ว! โปรดรอสักครู่ หลังระบบสรุปผลแล้ว จะส่งผู้เล่นไปยังล็อบบี้เกม!】
หือ?
เธอลืมตาพรึ่บ แล้วได้ยินเสียงลมข้างหู ก่อนจะมีพี่ชายคนหนึ่งที่ถูกกัดจนหูขาดไปทั้งสองข้างวิ่งเข้ามา “น้องสาว! ลุกขึ้นมา พวกเรารอดแล้ว!”
พี่ชายคนนั้นใจดีมาก เขาอุ้มหนิงเซี่ยขึ้นบ่าเลย “ไอ้เสียงอะไรนั่นบอกว่าพวกเรารอดแล้ว เดี๋ยวพี่ช่วยดึงงูตัวเล็กบนตัวออกให้หมด ไอ้นี่แค่เจ็บหน่อย ไม่มีพิษ!”
พูดพลางดึงงูตัวเล็กออกจากตัวหนิงเซี่ย โยนเข้าปากตัวเองหนึ่งตัว แล้วโยนเข้าปากเธออีกหนึ่งตัว
พี่ชายเคี้ยวดังกรุบกรับ พูดอู้อี้ไม่ชัด “กินเข้าไป ๆ กินแล้วเนื้อจะงอก!”
“ขะ...ขอบคุณ...” หนิงเซี่ยพูดเสียงแผ่วอย่างยากลำบากไปพลางกินไปพลาง
“ไม่เป็นไร!” พี่ชายเสียงดัง พอกินงูตัวเล็กด้วยกันจนหมด พี่ชายก็มีแขนขาครบถ้วนแล้ว
แต่ถึงเลือดของหนิงเซี่ยจะหยุดไหล เท้าก็ยังไม่งอกกลับมา
สาเหตุหลักคือพี่ชายกินมากกว่าเธอ งูของเธอเลยไม่พอ
เมื่อไปถึงจุดที่คนกลุ่มหนึ่งรวมตัวกัน หนิงเซี่ยก็ถูกวางลงกับพื้น
เจ็บไปเจ็บมา ดูเหมือนจะเริ่มชินแล้ว ถึงอย่างไรเท้าซ้ายของเธอก็ยังปวดอย่างรุนแรง
หนิงเซี่ยค่อย ๆ กลอกตา มองไปทางที่เพิ่งหนีออกมา ถึงได้เริ่มคิดถึงสถานการณ์ตรงหน้า
เสียงคนรอบข้างดังระงม “ฉันได้ยินนะ มีอะไรสักอย่างพูดถึงระบบกับล็อบบี้เกม!”
คนที่ยังมีแรงพูดได้ล้วนอยู่ในถ้ำงูที่ไม่ลึก พวกเขาหนีได้เร็ว จึงบาดเจ็บน้อย
“ฉันเคยอ่านนิยาย หรือว่าพวกเราจะเข้าเกมเอาชีวิตรอดอะไรสักอย่าง?”
“ซวยขนาดนี้เลยเหรอ? จากประสบการณ์อ่านนิยายของฉัน การถูกส่งกลับล็อบบี้เกมแปลว่ายังต้องเล่นเกมต่ออีกน่ะสิ! อย่าบอกนะว่าทุกด่านอันตรายระดับนี้?”
ถ้ำงูมีอยู่ตั้งมากมายแถวนี้ แต่มีคนหนีออกมาได้แค่สิบกว่าคน!
ถ้าถ้ำงูแต่ละแห่งมีคนอยู่หนึ่งคน—
ทุกคนนึกถึงหน้าต่างจำนวนมหาศาลที่เห็นก่อนหน้านี้แล้วก็พากันสั่น “น่ากลัวเกินไปแล้ว! นี่มันตั้งใจจะฆ่ากันชัด ๆ!”
“ระบบน่าจะมีร้านค้าใช่ไหม? สภาพพวกเราตอนนี้ดูแทบไม่เหมือนคน ถ้ายังมีด่านเกมอื่นให้ผ่านอีก พอเข้าไปคงโดนเอ็นพีซีจับเพราะคิดว่าเป็นสัตว์ประหลาดแน่!”
หนิงเซี่ยลากขาลุกขึ้น ในเมื่อเมื่อกี้ยังไม่ตาย ก็แปลว่ายังไม่ตายง่าย ๆ
แต่เพราะเธอกินงูตัวเล็กเร็วเกินไป ตอนนี้ใบหน้าเปื้อนเลือดไปหมด พอมองออกลาง ๆ ว่าเป็นคนเท่านั้น
พอเห็นเธอพยายามลุก หญิงวัยกลางคนผมสั้นที่อยู่ข้าง ๆ ก็เข้ามาช่วยพยุง “ช้า ๆ นะ น่าสงสารจริง ๆ เธอนี่แหละเจ็บหนักที่สุด!”
เท้าหายไปแล้ว ส่วนคนอื่นอย่างน้อยก็ยังมีแขนขาครบ
หนิงเซี่ยทบทวนความทรงจำเมื่อครู่ ก่อนจะถามด้วยเสียงแหบพร่า “ก่อนมาที่นี่ พวกคุณกำลังทำอะไรกันอยู่?”
“ก่อนมาที่นี่เหรอ?”
ทุกคนชะงัก ความตื่นเต้นจากเหตุการณ์เฉียดตายทำให้พวกเขารู้สึกหวาดกลัว
แต่ตอนนี้ หลังจากคนสิบกว่าคนพยายามนึกย้อน สมองที่พร่าเลือนของพวกเขาก็ดูเหมือนจะเริ่มปลอดโปร่งขึ้น
“ก่อนมา ฉันเหมือนนั่งรถบัสแล้วรถตกหน้าผา!”
“ฉันไปเที่ยวที่อเมริกา กระเป๋าสตางค์โดนขโมย มีคนใจดีให้ที่พัก บอกว่าจะให้ฉันไปทำงานหาเงินจากเนื้อสังเคราะห์...”
“เพื่อนเอ๊ย นายน่ะโดนเอาไปทำเนื้อสังเคราะห์หรือเปล่า? ทางอเมริกานั่นเหมือนจะมีกฎหมายว่า ถ้าชิ้นส่วนคนที่เอามาสังเคราะห์ไม่เกิน 20% ก็ไม่ถือว่าผิดกฎหมาย...”
คนอื่น ๆ ต่างพูดถึงประสบการณ์ของตัวเองกันเสียงดังระงม
ในที่สุด พี่ชายคนเดิมก็ย่อตัวลงข้างหนิงเซี่ย “น้องสาว แล้วเธอตายยังไง?”
หนิงเซี่ยแตะข้อเท้าที่แหว่งวิ่นของตัวเอง “ไปซื้อทองคำแท่งที่ธนาคาร เจอโจรปล้นธนาคาร แล้วเขายิงฉันตายไปด้วย”
ทุกคน “……”
“ไม่เป็นไร พูดแบบนี้แล้ว ทุกคนก็ตายกันหมดนั่นแหละ” พี่ชายปลอบ “อย่างน้อยตอนนี้ก็ยังมีชีวิตอยู่”
ถึงจะพิการไปหน่อย แต่ตามนิยายแล้ว ถ้าตายแล้วฟื้นขึ้นมา ก็ยังมีความเป็นไปได้อีกไม่จำกัด!
“บางทีถ้าสะสมแต้มเกมได้ พวกเราอาจฟื้นคืนชีพก็ได้?”
หนิงเซี่ยไอเลือดออกมาอีกคำ “เดิมทีโจรจะยิงพนักงานธนาคาร แต่จู่ ๆ พื้นใต้เท้าเขาก็แยกเป็นรอยแตก ก่อนจะตกลงไปด้วยความตื่นตระหนก ปากกระบอกปืนก็เลยเบนมาโดนฉัน”
พูดไปมาก ๆ ความเจ็บปวดก็เหมือนจะชินไปเอง
เธอพิงหญิงวัยกลางคนข้าง ๆ แล้วพูดว่า “ฉันถูกยิงตายตอนประมาณ 10 โมงเช้าวันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2026”
คนอื่น ๆ พูดสลับกันไปมา แต่เวลาตายของพวกเขาเกือบทั้งหมดอยู่ก่อนวันที่เธอตาย
หนิงเซี่ยนึกอะไรขึ้นมาได้ จึงเงยหน้า หญิงวัยกลางคนข้าง ๆ ถามว่า “หนู รู้อะไรหรือเปล่า?”
“ลองเทียบกันดูไหมว่าถ้ำงูของแต่ละคนลึกแค่ไหน?”
ท่ามกลางเสียงพูดคุย ข้อมูลก็ค่อย ๆ ถูกรวบรวมเข้าด้วยกัน
ยิ่งตายเร็ว ถ้ำงูก็ยิ่งตื้น
เมื่อนึกถึงระยะทางที่ตัวเองปีนมา มุมปากของหนิงเซี่ยก็ปริแตก ได้ยินพี่ชายพูดว่า “น้องสาว เธอนี่ซวยที่สุดเลย ตายช้าเกินไป!”
หนิงเซี่ย “……”
-
คนที่หนีออกมาได้ ไม่ว่าบาดแผลจะเป็นอย่างไร อย่างน้อยก็ยังหายใจอยู่
หนิงเซี่ยเจ็บมาก เจ็บไปทั้งตัว
เธอให้หญิงวัยกลางคนช่วยวางกลับลงบนพื้น แล้วนอนรอระบบสรุปผลอย่างสงบ ภาวนาในใจว่า ไม่ว่าจะตายหรือรอด ขอให้มีร้านค้าแต้มด้วยเถอะ!
ตามสูตรแล้ว ถ้ารอดชีวิตก็น่าจะได้แต้ม พอมีแต้ม บางทีอาจซื้อยามารักษาบาดแผลได้บ้าง?
เธอใกล้จะเจ็บจนชาไปหมดแล้ว!
ขณะที่กำลังคิดฟุ้งซ่านจนสมองแทบรวน จู่ ๆ ก็มีคนตะโกนขึ้นมา “ให้ตายสิ ทำไมตรงนั้นมีประตูด้วย?”
ทุกคนหันขวับไปมอง รวมถึงหนิงเซี่ยที่พยายามฝืนหันหัวด้วย
ตรงทิศที่ไม่มีถ้ำงู จู่ ๆ ก็มีประตูสีดำรูปร่างเหมือนกระแสน้ำวนปรากฏขึ้น
ทันทีที่ประตูปรากฏ เสียงกลไกเดียวกันก็ดังขึ้นในหัวของทุกคน：【ระบบเอาชีวิตรอดสรุปผลเสร็จสิ้นแล้ว โปรดผู้เล่นเข้าสู่ประตูเคลื่อนย้าย เพื่อกลับไปยังล็อบบี้เกม】
คนสิบกว่าคนที่รอดมาได้ไม่มีใครโง่ ไม่ว่าการเคลื่อนย้ายนี้จะจริงหรือไม่ อยู่ในที่ที่เต็มไปด้วยงูแบบนี้ต่อไปก็รอดไม่ได้อยู่ดี
พี่ชายใจดีมาก “พี่แรงเยอะ เดี๋ยวแบกเธอไปเอง”
พูดจบ หนิงเซี่ยก็ถูกแบกห้อยหัวไป
ทันทีที่ทั้งสองแตะประตูเคลื่อนย้าย ร่างก็หายวับไปจากจุดเดิมอย่างรวดเร็ว
ชั่วขณะหนึ่ง หนิงเซี่ยรู้สึกว่าหัวใจเต้นแรงขึ้นมา: เห็นไหมล่ะ บนโลกไม่มีใครใจดีโดยไม่มีเหตุผล!
พอถึงหน้าประตู พี่ชายก็โยนเธอเข้าไปตรง ๆ!
ที่แท้เธอเป็นหน่วยบุกเบิกทางนี่เอง!
แต่โชคดีที่เธอยังมีชีวิตอยู่
ภาพตรงหน้าบิดเบี้ยวไปชั่วครู่ หนิงเซี่ยร่วงกระแทกพื้นดังปัง จากนั้นพี่ชายใจดีก็รีบวิ่งไปหาคนที่ยังมีชีวิตอยู่ตรงนั้น
หนิงเซี่ยขยับตัวไม่ได้ ทำได้แค่นอนอยู่บนพื้นอย่างช่วยไม่ได้
คนที่รอดชีวิตต่างต้องการข้อมูลอย่างเร่งด่วน ไม่มีใครสนใจเธอ เธอก็ไม่รีบร้อน กลับเริ่มสำรวจหน้าจอแสงที่ปรากฏตรงหน้า
บนหน้าจอแสงมีข้อความแจ้งเตือน:
【ผู้เล่น: หนิงเซี่ย】
【ด่านที่ผ่าน: ด่านถ้ำงู】
【แต้ม: 10】
【อีเมลที่ยังไม่อ่าน: 1】
【ร้านค้าแต้ม: รอเปิดใช้งาน [เปิดใช้งานได้]】