เถียนซูซูได้ยินเสียงเตือนจากระบบ เธอตกใจจนสะดุ้ง “พี่ระบบ เกิดอะไรขึ้นคะ”
ระบบ: “ห้ามแสดงความเมตตาต่อชาวเมืองในเมืองนี้ ไม่อย่างนั้นสิ่งชั่วร้ายจะตามติดคุณ”
ถูกสิ่งชั่วร้ายตามติดงั้นเหรอ
เถียนซูซูอดไม่ได้ที่จะหันไปมองเสวียเหยียน
เสวียเหยียนเป็นชายหนุ่มหน้าซีด บรรยากาศหม่นหมอง เขากำลังหิ้วข้าวของพะรุงพะรัง ยืนอยู่ข้างหญิงสาวอย่างว่าง่าย แต่ชายหนุ่มที่ดูไร้พิษภัยเช่นนี้กลับอาจโมโหขึ้นมากะทันหัน แล้วใช้กรรไกรตัดศีรษะคนได้
ไม่ต้องสงสัยเลย เขาเป็นสิ่งชั่วร้ายอย่างแน่นอน
เถียนซูซูขมวดคิ้วเล็กน้อย เธอแค่ทนเห็นเด็ก ๆ ทำหน้าผิดหวังไม่ไหว เลยแบ่งลูกกวาดให้พวกเขาเท่านั้น ไม่ได้อยากให้เสวียเหยียนตามติดเธอสักนิด
ยังไม่ต้องพูดถึงว่าโดยเนื้อแท้แล้วเสวียเหยียนเป็นคนอันตราย แถมข้างกายเขายังมีไป๋เหยาอีกด้วย ตั้งแต่เล็กจนโต เถียนซูซูถูกผู้ชายสารพัดแบบตามจีบ ขณะเดียวกันก็ถูกผู้หญิงด้วยกันหาเรื่องอยู่เสมอ เธอมั่นใจว่าแค่เสวียเหยียนเข้ามาใกล้ ไป๋เหยาก็ต้องมองเธอเป็นศัตรูเหมือนผู้หญิงพวกนั้นแน่
ลูกกวาดในมือเถียนซูซูถูกเด็กหลายคนแย่งไปจนหมด พวกเขาส่งยิ้มน่ารักให้เธอ แล้วพูดอย่างร่าเริงว่า “พี่สาวคนสวย พอพวกเราทำการบ้านเสร็จและมีเวลาแล้ว จะมาหาพี่เล่นนะ”
เด็ก ๆ วิ่งจากไปพร้อมเสียงหัวเราะสดใส โดยไม่รอให้เถียนซูซูพูดอะไร