ถังชงไม่ยอมจำนน
นางกล่าวว่า “หัวหน้าจาง เบาะแสนี้สำคัญมากจริง ๆ หนูรู้ว่ามันฟังดูเหลือเชื่อ แต่หนูมั่นใจว่าฆาตกรหนีไปตามเส้นทางนี้ ท่านช่วยอีกสักครั้งได้ไหม...”
จางเยว่หลินขัดจังหวะ ใบหน้าแย้มรอยยิ้ม “ผมประสานกับหัวหน้าหวางแล้ว เขาตกลงให้ผมตามเบาะแสนี้ต่อ โดยหาคนช่วยสองสามคน”
ถังชงตะลึงงัน คาดไม่ถึง
จางเยว่หลินกล่าวต่อ “คุณถัง เพื่อเรื่องนี้ผมรับปากผู้บังคับบัญชาเลยนะว่าต้องมีประโยชน์ หวังว่าคุณจะนำข่าวดีมาสู่ผม สู่หน่วยคดีอุกฉกรรจ์!”
ถังชงอยากถามว่าทำไมอีกฝ่ายถึงเชื่อเธอถึงเพียงนี้
แต่สุดท้ายก็ไม่ได้ถาม ได้แต่พยักหน้า “อืม”
คนที่มาตรวจสอบกล้องวงจรปิดก็ยังเป็นหน้าเดิม ๆ
ตำรวจหญิงที่เคยสงสัยเธอ หมวดเสี่ยวหลินที่เคยบันทึกปากคำให้เธอ และนายตำรวจหนุ่มร่างสูงที่พาเธอมาส่งโรงพักครั้งที่สอง
จางเยว่หลินสีหน้าเคร่งขรึม “พวกคุณตรวจสอบให้ละเอียด อย่าละเลยรายละเอียดใด ๆ ทั้งสิ้น! ต้องตามรอยผู้ต้องสงสัยให้พบ!”
ทั้งสามคนตอบรับพร้อมกัน “ครับ/ค่ะ หัวหน้าจาง”
ไช่เหวินอิงมองถังชง ราวกับไม่พอใจอยู่บ้าง
เพราะเธอ หัวหน้าเลยถูกด่า
หากพวกเขาตรวจสอบแล้วไม่พบอะไร ไม่เพียงถูกตำหนิจากคนในกรมอีกครั้ง ยังทำให้การคลี่คลายคดีล่าช้าออกไป
เธอไม่เข้าใจเลย คนต้องสงสัยที่น่าสงสัยไปทุกอย่างแบบนี้
ทำไมหัวหน้าจางถึงเชื่อเบาะแสที่อีกฝ่ายให้มาง่ายดาย?
แต่สิ่งที่ต้องทำก็ต้องทำ
รวมถังชงด้วย ทั้งสี่คนนั่งเฝ้าหน้าจอคอมพิวเตอร์ จ้องหน้าจอนานสองถึงสามชั่วโมง