ถังหยางเหิงเพิ่งหยุดฝีเท้า หันมาเห็นถังชงก็ประหลาดใจมาก
“คุณถัง คุณมาที่โรงพักได้ยังไงครับ”
ถังชงอธิบายว่า “ฉันอยากรู้ว่าคดีสอบสวนคืบหน้าแค่ไหนแล้วคะ ยืนยันแล้วใช่ไหมว่าเขาคือฆาตกร เขาจะถูกตัดสินโทษ ไม่ถูกปล่อยตัวไปใช่ไหมคะ”
พูดถึงเรื่องนี้ สีหน้าถังหยางเหิงก็หม่นหมองอีกครั้ง
ถังชงใจคอไม่ดี “หรือว่า... เขาไม่ใช่เหรอคะ”
เป็นไปไม่ได้นะ! ดำต้าใหญ่กับเทาเสี่ยวเสี่ยวเคยเห็นเขา อีกทั้งเธอยังถามหนูตลอดทางจนยืนยันเส้นทางหลบหนีของฆาตกรหลังก่อเหตุได้ บวกกับสายตาที่ชายคนนั้นมองเธอเมื่อคืน...
ต้องเป็นฆาตกรแน่ไม่มีผิด!
ถังหยางเหิงส่ายหน้าถอนหายใจ “ก็แค่การสอบสวนของเราไม่คืบหน้า ตอนนี้ทางโรงพักยืนยันแล้วว่าเขาคือผู้ต้องสงสัยสำคัญ แต่หลักฐานที่มีก็มีเพียงกล้องวงจรปิดตัวนั้น ไม่มีหลักฐานที่แน่นหนาอื่นอีก ส่งขึ้นศาลแบบนี้ก็อาจเล็ดรอดข้อกล่าวหาไปได้”
แบบนั้นไม่ได้นะ!
ถังชงร้อนใจ “ที่บ้านเขาก็ไม่พบอะไรเลยหรือคะ เขาฆ่าคนแบบนี้จะไร้ร่องรอยเลยสักนิดได้ยังไง”
ถังหยางเหิงซบเซา ก็เพราะหาหลักฐานไม่เจอนี่แหละ
ไม่อย่างนั้นคงไม่กลัดกลุ้มถึงเพียงนี้
ฆาตกรคนนี้จิตใจแข็งแกร่งจนน่าประหลาด แถมความสามารถในการหลบเลี่ยงการสืบสวนก็แกร่งเกินเหตุ
เพื่อนร่วมงานของเขาค้นบ้านผู้ต้องสงสัยทั้งคืน กลับไม่พบอะไรเลยสักอย่าง
“คุณถัง ผมต้องไปบ้านผู้ต้องสงสัยสักหน่อย หวังว่าจะเจออะไรบ้าง คงไม่ขอคุยด้วยนานนะครับ”
พูดจบเขาก็หันหลังเตรียมเดินไป
ถังชงรีบเรียกไว้ “เดี๋ยวค่ะ คุณตำรวจถัง ดิฉันขอไปด้วยได้ไหมคะ”