ไช่เหวินอิงได้ยินว่าถังชงรู้จักเฉิงซือเอิน และอีกฝ่ายเพิ่งลาออกเมื่อสามเดือนก่อน
ในดวงตาก็เปล่งประกายขึ้นมาทันที
แต่เธอไม่ได้พูดอะไร เปิดโฟลเดอร์ของ “เฝิงหลิงหลิง”
มีวิดีโออยู่หลายไฟล์ กำกับเวลา สถานที่ หรือแม้แต่มุมกล้องไว้
ไช่เหวินอิงอดไม่ไหวในที่สุด “ไอ้สารเลวรูก้นเน่า ใช้อุปกรณ์ถ่ายทำตั้งหลายตัวเลยนะ!”
ถังชงอึ้งไป
ตำรวจด่าคนถึงขั้นนี้ในที่ทำงานได้เหรอ?
เธอมองไปยังตำรวจคนอื่นๆ แต่ละคนเอาแต่เกาหน้า มองฟ้า ทำเป็นไม่ได้ยิน
ดูท่าเรื่องนี้คงไม่ได้เกิดแค่ครั้งเดียว
ความสนใจของถังชงกลับไปอยู่ที่จอทีวีที่ฉายภาพอยู่
ไช่เหวินอิงคลิกเปิดวิดีโอหนึ่ง
สิ่งแรกที่ปรากฏคือใบหน้าอัปลักษณ์ของหม่า ฮ่วนหมิง ดูเหมือนกำลังปรับอุปกรณ์ พอถอยออกก็เห็นผู้หญิงคนหนึ่งนอนอยู่บนเตียง
เหมือนกับที่เฝิงหลิงหลิงบอก
เธอไม่มีสติ
หม่า ฮ่วนหมิงฉวยโอกาสตอนที่เธอไม่รู้ตัว กระทำการล่วงละเมิด
ระหว่างที่กำลังทำอยู่ เฝิงหลิงหลิงตื่นขึ้น
วิดีโอมีเสียง บันทึกคำขู่ของหม่า ฮ่วนหมิงที่มีต่อเธอไว้อย่างชัดเจน
เฝิงหลิงหลิงดูเหมือนจะตกใจสุดขีด ได้แต่นอนลงอย่างสิ้นหวัง ปล่อยให้หม่า ฮ่วนหมิงทำร้าย
ช่วงท้ายของวิดีโอ
ถังชงทนไม่ไหวอีกต่อไป ลุกขึ้นเอ่ยว่า “ขอโทษด้วย ฉันขอออกไปก่อนนะ”
แล้วเดินออกจากห้องโดยไม่หันกลับมา
สถานที่ที่อัดอั้นและทำให้หายใจไม่ออกแห่งนี้
เธอวิ่งไปจนสุดโถงทางเดิน สูดอากาศเย็นจัดในยามดึกเข้าไปลึกๆ หลายครั้ง ถึงได้รู้สึกดีขึ้นบ้าง